transspotting

3mmc wrzuty transspotting

<html lang="pl">
<head>
  <meta charset="utf-8" />
  <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1" />
  <title>Tajlandia — posty Coriolan89</title>
  <style>
:root {
  --bg: #c9bbbb;
  --page: #f6f2f2;
  --line: #cdbebe;
  --dark: #3b0202;
  --dark2: #5c0b0b;
  --muted: #706565;
  --text: #161111;
}
* { box-sizing: border-box; }
html { scroll-behavior: smooth; }
body {
  margin: 0;
  background: var(--bg);
  color: var(--text);
  font: 15px/1.55 Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.page {
  width: min(1180px, calc(100vw - 48px));
  margin: 28px auto 44px;
  background: var(--page);
  border: 1px solid #b8aaaa;
  box-shadow: 0 10px 28px rgba(40, 10, 10, .18);
}
.branding {
  min-height: 92px;
  background: linear-gradient(#5b1717, #250000);
  display: flex;
  align-items: center;
  padding: 16px 26px;
}
.branding img { max-width: 250px; height: auto; display: block; }
.text-logo { color: #fff; font-size: 30px; font-weight: 700; letter-spacing: .04em; }
.nav {
  background: #260000;
  border-top: 1px solid #6e2c2c;
  border-bottom: 1px solid #170000;
  padding: 0 18px;
}
.nav span {
  display: inline-block;
  padding: 11px 13px;
  color: #eee;
  font-weight: 700;
  font-size: 13px;
}
.nav .active { background: #f4f4f4; color: #260000; }
.content { padding: 18px 18px 26px; }
.breadcrumbs {
  color: #6e6262;
  font-size: 12px;
  font-weight: 700;
  text-transform: uppercase;
  margin: 0 0 18px;
}
.topic {
  display: flex;
  gap: 14px;
  align-items: center;
  margin-bottom: 16px;
}
.topic-avatar {
  width: 52px;
  height: 52px;
  background: #eee;
  border: 1px solid #c7c7c7;
  display: grid;
  place-items: center;
  color: #999;
  font-size: 24px;
}
.topic h1 {
  margin: 0;
  font-size: 28px;
  font-weight: 400;
  color: #4b4444;
}
.topic .meta {
  margin-top: 2px;
  color: #5f5757;
  font-size: 12px;
}
.note {
  background: #fff;
  border: 1px solid var(--line);
  padding: 10px 13px;
  margin: 0 0 14px;
  color: #5a5050;
  font-size: 13px;
}
.post-pager {
  display: flex;
  gap: 6px;
  align-items: center;
  flex-wrap: wrap;
  padding: 10px;
  margin: 0 0 14px;
  background: #efe8e8;
  border: 1px solid #d3c7c7;
}
.post-pager.bottom { margin: 16px 0 0; }
.page-button, .step-button {
  border: 0;
  background: #765151;
  color: #fff;
  font-weight: 700;
  font-size: 12px;
  padding: 7px 10px;
  border-radius: 2px;
  cursor: pointer;
}
.page-button.active {
  background: #3c0202;
  box-shadow: inset 0 0 0 2px #fff;
}
.step-button:disabled {
  opacity: .35;
  cursor: not-allowed;
}
.counter {
  margin-left: auto;
  color: #5d5252;
  font-size: 13px;
  font-weight: 700;
}
.post-card {
  background: #fff;
  border: 1px solid var(--line);
  margin: 0;
}
.post-card[hidden] { display: none; }
.post-head {
  min-height: 40px;
  background: linear-gradient(#d8c8c8, #c3aeae);
  border-bottom: 1px solid var(--line);
  display: grid;
  grid-template-columns: 180px 240px 1fr auto;
  gap: 12px;
  align-items: center;
  padding: 8px 14px;
}
.post-head .username {
  color: #4a0202;
  font-weight: 700;
  display: flex;
  align-items: center;
  gap: 6px;
}
.online-dot {
  width: 8px;
  height: 8px;
  border-radius: 50%;
  background: #6ab339;
  display: inline-block;
}
.post-date, .post-subject, .post-number { color: #4f4444; font-size: 13px; }
.post-subject { color: #4a0202; font-weight: 700; }
.post-number { color: #8b7f7f; font-weight: 700; }
.post-wrap {
  display: grid;
  grid-template-columns: 160px 1fr;
  gap: 0;
}
.author-info {
  padding: 18px 12px;
  border-right: 1px solid #e1d7d7;
  color: #5c5252;
  text-align: center;
  font-size: 12px;
}
.avatar-placeholder {
  width: 118px;
  height: 118px;
  margin: 0 auto 12px;
  background: #111;
  border: 1px solid #ddd;
  position: relative;
}
.avatar-placeholder:after {
  content: "♞";
  color: #fff;
  font-size: 72px;
  line-height: 118px;
}
.rank { margin-bottom: 10px; color: #777; }
.small { margin: 5px 0; }
.post-content {
  padding: 18px 18px 24px;
  font-size: 15px;
  line-height: 1.62;
}
.post-content p {
  margin: 0 0 17px;
  white-space: normal;
}
@media (max-width: 760px) {
  .page { width: 100%; margin: 0; border: 0; }
  .post-head { grid-template-columns: 1fr; gap: 2px; }
  .post-wrap { grid-template-columns: 1fr; }
  .author-info { border-right: 0; border-bottom: 1px solid #e1d7d7; }
  .counter { flex-basis: 100%; margin-left: 0; }
}
  </style>
</head>
<body>
  <main class="page">
    <header class="branding">
      <img src="" alt="Forum Garsoniera" />
    </header>
    <nav class="nav" aria-label="Sekcje forum">
      <span>Garso!</span><span>Użytkownicy</span><span class="active">Forum</span><span>Garso-Blogi</span><span>FAQ</span><span>Kontakt</span>
    </nav>
    <section class="content">
      <div class="breadcrumbs">FORUM EROTYCZNE GARSONIERA → POLISH SEX GUIDE → INTERNATIONAL SEX TRIBUNE → AZJA i OCEANIA</div>
      <div class="topic">
        <div class="topic-avatar">◻</div>
        <div>
          <h1>Tajlandia</h1>
          <div class="meta">Rozpoczęty przez zenio1, 28 maj 2006 23:35</div>
        </div>
      </div>
      <div class="note">Wyciąg z zapisanych stron forum: tylko wybrane posty użytkownika Coriolan89, bez elementów konta, wyszukiwarki, reklam, przycisków akcji, formularzy odpowiedzi i stopki forum. Nawigacja poniżej przełącza kolejne posty, nie strony forum.</div>

<div class="post-pager" aria-label="Przełącznik postów">
        <button type="button" class="step-button" data-action="prev">poprzedni</button>
        <button type="button" class="page-button" data-post="1">1</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="2">2</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="3">3</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="4">4</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="5">5</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="6">6</button>
        <button type="button" class="step-button" data-action="next">następny</button>
        <span class="counter" data-counter=""></span>
      </div>

<section id="posts">
        
<article class="post-card" data-index="1" id="post-1">
  <div class="post-head">
    <div class="username"><span class="online-dot"></span>Coriolan89</div>
    <div class="post-date">Napisano 30 stycznia 2024 - 18:04</div>
    <div class="post-subject">Re: Tajlandia</div>
    <div class="post-number">#371</div>
  </div>
  <div class="post-wrap">
    <aside class="author-info">
      <div class="avatar-placeholder"></div>
      <div class="rank">Otrzaskany</div>
      <div class="small">+ users</div>
      <div class="small">91 postów</div>
      <div class="small">Dołączył: 23-09-2017</div>
      <div class="small">Płeć: Facet</div>
    </aside>
    <section class="post-content">
      <p>“Miasto kobiet woła mnie. Każda nosi w sobie grzech.</p>
<p>Każda inny wymiar ma. Nie wiem którą wybrać mam!”</p>
<p>Makowiecki Band, „Miasto kobiet”</p>
<p>Tajlandia. Kraj, w którym przechodząc przez ulicę można zostać potrąconym przez SKLEP. Kraj, w którym BHP jest pojęciem na wskroś abstrakcyjnym. Kraj, w którym łatwiej znaleźć dziewczynę z pindolem niż kupić ser żółty. Od mojej ostatniej wizyty w tej przedziwnej krainie minął ponad rok, a zatem był to najwyższy czas, by tam wrócić i po raz kolejny pochylić się nad tematyką… ekhm… stosunków międzynarodowych. Tym razem towarzyszył mi krakus38, jeden z forumowiczów. W porównaniu z poprzednim wyjazdem tempo zostało podkręcone na maksa. Dzień w dzień wstawaliśmy o 9-ej rano i szliśmy spać około 4-ej w nocy. Daje to zaledwie 5 godzin snu na dobę. W pewnym momencie zacząłem się zastanawiać, czy dam radę wytrzymać takie tempo na poziomie czysto biologicznym… Ale zacznijmy od początku.</p>
<p>Dzień pierwszy: „Witamy w największym burdelu świata”</p>
<p>Do Pattayi dotarliśmy wieczorem, w czwartek 18-ego stycznia. Podróż trwała grubo ponad 24 godziny i nie należała do najłatwiejszych. Przy okazji wspomnę, że autobus z lotniska w dalszym ciągu kosztuje 143 bahty, mimo szalejącej w ostatnich latach inflacji. Zameldowaliśmy się w oddalonych od siebie o kilka minut spaceru hotelach – Krakus w Quba Hotel, ja zaś w D Xpress Apartments. Zmęczenie skutecznie zagłuszała adrenalina. Zostawiwszy w pokojach torby i wziąwszy szybki prysznic, ruszyliśmy na miasto. Z uwagi na to, że był to mój trzeci raz, wziąłem na siebie obowiązki przewodnika. Zaczęliśmy z wysokiego C, czyli od legendarnej Soi 6. Biedny Krakus nie wiedział czego się spodziewać, a już na pewno nie tego, że szpaler kilkuset młodych dziewczyn obmaca każdy fragment jego ciała i że fizycznie będzie musiał się zapierać, by nie zostać wciągniętym do żadnego z barów. Po przejściu całej uliczki był zauważalnie oszołomiony. Wyglądał jak chwiejący się na nogach bokser po otrzymaniu sierpowego, którego nie przewidział. Wróciliśmy na Beach Road i przeszliśmy się wzdłuż plaży, zatrzymując się raz po raz i zbierając kontakty do freelancerek. Płynnie przeszliśmy do Walking Street. Wstąpiliśmy do Insomni (popularny klub muzyczny), w którym łoskot toczący się z głośników uniemożliwiał jakąkolwiek komunikację, za to było na czym zawiesić oko. Piwo dokończone? No to lecimy dalej. Teraz pora na KINK. Nie marnowaliśmy czasu na parter, tylko przenieśliśmy się na pierwsze piętro, na którym trwała regularna lesbijska orgia. A więc to tak wygląda niebo… W końcu wyszliśmy na zewnątrz i postanowiliśmy zainaugurować to, po co tak naprawdę przyjechaliśmy. Krakus zabrał w taksówkę jedną z freelancerek którą wcześniej sobie upatrzył, ja natomiast umówiłem się w hotelu z niejaką Jainya z ThaiFriendly. Buzia 6/10, ale za to bardzo ładne ciało, uległa i posłuszna. Za 1200 bahtów otrzymałem bardzo solidną sesję, w sam raz na rozpoczęcie urlopu.</p>
<p>Dzień drugi: „Równowaga w przyrodzie musi być zachowana”</p>
<p>Dzień rozpoczęliśmy dość wcześnie, bo już o 9 rano. Jako że mój hotel nie miał w cenie śniadania, zaś hotel Krakusa owszem, uciekliśmy się do pewnego fortelu. Dzień wcześniej zameldowaliśmy się w jego hotelu razem, dzięki czemu mogłem przez kilka kolejnych dni wpadać na darmowe śniadanie jako rezydent. Następnie zrobiliśmy szybkie zakupy w Big C Extra, po czym pojechaliśmy baht busem umówić się do dentysty na czyszczenie zębów. Tajlandia słynie z bardzo tanich usług, więc warto mieć to na uwadze np. gdy potrzebne są jakieś poprawki krawieckie, wymiana baterii w zegarku itp. W końcu – czas na relaks! Postanowiliśmy pójść na masaż. Krakus postawił na klasykę (masaż całego ciała), ja natomiast dałem sobie wymasować nogi. Potem jeszcze do Pattaya Central (dawne Central Festival) na obiad i rozeszliśmy się do swoich hoteli pochillować przy basenie. Nie minęło długo czasu, a poczułem zew natury. Postanowiłem zamówić Noey, kolejną dziewczynę z ThaiFriendly. I tu niestety zaliczyłem wtopę. Przyjechała bez zbędnej zwłoki. Przyjemna aparycja, choć angielski zerowy. Już będąc w windzie pokazała mi delikatne obtarcia na skórze i wyjaśniła, że miała wypadek na skuterze. Rozebrałem ją do naga, dostałem przyzwoitego loda, ale potem zaczęły się schody. Gdziekolwiek ją nie dotknąłem, przez jej twarz przechodził grymas bólu. Delikatne pocałunki po ciele też nie wchodziły w grę, bo „łaskoczę ją swoją brodą” (Serio?! Mój 3-dniowy zarost to broda?!). W pewnym momencie zupełnie zgłupiałem, bo jakikolwiek kontakt spotykał się z odmową, względnie mimiką twarzy świadczącą o tym że przeżywa katusze. „No trudno” – pomyślałem – „Skoro laska przyjechała to znaczy że czuje się na siłach”. Zabrałem się za klasyczne pukanie mimo że ewidentnie nie była z tego zadowolona. W końcu chwyciła za telefon i napisała mi na translatorze że miała naprawdę ciężką noc i nadal wszystko ją boli po wypadku. Wkurzyłem się. Jeśli tak, to po jaką cholerę zgodziła się na spotkanie?! Minęło dopiero 30 minut, ale napisałem jej że jeśli tak to po prostu skończę jej na twarz i niech jedzie do domu. Ona na to że nie, na twarz absolutnie nie. Mówię jej, że tak się umawialiśmy, nawet kilkukrotnie się upewniałem czy nie będzie z tym problemu. Nie, nie ma takiej opcji. Tym razem już naprawdę wyprowadzony z równowagi po prostu się ubrałem, położyłem na stół umówione 1200 bahtów i powiedziałem żeby znikła. Laska bez słowa ubrała się i wyszła. Nigdy wcześniej ani później podczas tego pobytu nie zdarzyło mi się zostać w tak perfidny sposób oszukanym, bo tak naprawdę tak to trzeba nazwać. Poszedłem na ostatnie piętro nieco popływać w basenie i ukoić skołatane nerwy. Potem z Krakusem na siłownię Sun Fitness na Soi Buakhao. Przyzwoita jakość za niewielkie pieniądze. Przespacerowaliśmy się Soi Pothole i Soi Lengkee, aż w końcu postanowiliśmy wypróbować Lips Agogo na Soi Honey, który jeśli wierzyć opiniom na forach, jest swego rodzaju hybrydą gentleman’s clubu i agogo. Wypatrzyłem sobie laskę z numerem 313. Postawiłem jej lady drinka, przez chwilę powygłupiała się na moich kolanach, a jako że ewidentnie była między nami chemia, zaprosiłem ją do pokoju na górę. Mamasan, kiedy ją o tym poinformowałem, krzyknęła coś do pozostałych dziewczyn, na co te zareagowały euforią, okrzykami i niemal owacją na stojąco. Nie spodziewałem się takiej atencji :D Poszliśmy z Pamny (bo tak się nazywała) na górę. Słodki Jezu, co tam się działo… Akcja jak z pornosa. Doskonałe ciało, zaangażowana, aktywna. Spust na twarz przyjęła bez oporów, za to z uśmiechem. Po wszystkim wróciłem z nią na dół, postawiłem jej jeszcze jednego lady drinka, poczekałem na Krakusa który poszedł w moje ślady z inną panną, ostatecznie pożegnaliśmy się i wyszliśmy. Cenowo wyszło dość przyzwoicie: lady drinki kosztowały 150 bahtów, bar fine wyniósł 300, a dziewczyna 1000. Pojechaliśmy baht busem w okolice hotelu Siam Siam, gdzie znajduje się niewielki kompleks street foodowy. Zjedliśmy tajskie danie z ryżem, warzywami, kurczakiem i orzechami nerkowca przygotowane przez sympatycznego dziadunia. Krakus, teraz już ewidentnie użądlony przez Pattayę, nie wiedział czy nie będzie miał ochoty na poprawiny. Przespacerowaliśmy się zatem Beach Road oglądając freelancerki, ostatecznie jednak stanęło na postoju w jednej z knajpek na mango smoothie i powrót do hoteli. Po absolutnie koszmarnym spotkaniu po południu miałem więc absolutnie fantastyczne spotkanie wieczorem. Wygląda na to, że obecna w naukach biologicznych zasada homeostazy ma zastosowanie również w relacjach łóżkowych z Tajkami. Balans został ostatecznie zachowany :)</p>
<p>Dzień trzeci: „Selena Gomez zmienia branżę”</p>
<p>Po śniadaniu, czyszczeniu zębów u dentysty i praniu, postanowiliśmy się nieco upiększyć. Poszedłem do fryzjera, w tym samym czasie Krakus miał robiony pedicure. Z nowym fryzem dołączyłem do niego na fotelu obok i poddałem się zabiegowi foot scrub. Fryzjer 100 bahtów, stopy 300. Po obiedzie wzięliśmy Bolta do dzielnicy Jomtien, a konkretnie do klubu Passion, który wśród ekspatów zbiera bardzo pozytywne opinie. Krakus został osaczony przez hiperaktywną 40-latkę, która postanowiła sobie za punkt honoru nawiązać z nim przyjacielską relację – bezskutecznie :D Będąc w okolicy, postanowiliśmy skoczyć na Jomtien Night Market. Stamtąd baht busem z powrotem do centrum Pattayi, gdzie poszliśmy do Risa Massage na masaż naszych idealnie wypieszczonych kilka godzin wcześniej stóp. Zapadł wieczór, więc siedliśmy w jednym z barów na Soi Buakhao żeby przy szklaneczce whisky poprzyglądać się potokom ludzkim przepływającym przez tę arterię. W końcu czas na konkrety. Zeszliśmy do plaży i Krakus zabrał do siebie jedną z freelancerek, ja natomiast zamówiłem z dostawą do domu niejaką Chompoo. Z twarzy wypisz wymaluj Selena Gomez. Niestety od szyi w dół już nieco gorzej. Okazało się że zdjęcia z jej profilu na ThaiFriendly miały dość luźny kontakt z rzeczywistością i zostały zrobione kilka kilogramów temu. Stety/niestety nie jestem z tych, co wyrzucają laski za drzwi, więc pozwoliłem jej zostać. Dziewczyna się starała, seks był przyzwoity, nie było potrzeby używać choć kropli żelu. Warta 1300 bahtów które zapłaciłem. Już po wszystkim skoczyłem z Krakusem do Tree Town, czyli jednego ze street foodowych kompleksów w centrum miasta. Idąc spać po 3-ej w nocy jak zwykle obiecywałem sobie że tym razem to już ostatni raz i od jutra ureguluję swój cykl dobowy… Akurat!</p>
<p>Dzień czwarty: „Proszę pana! Może trochę kultury?!”</p>
<p>Po śniadaniu pojechaliśmy na Big Buddha Hill, to samo miejsce po którym tak pięknie oprowadziła mnie jedna z freelancerek rok temu (zainteresowanych odsyłam na stronę 15 tego wątku i moją relację z grudnia 2022). Ostatecznie nie samymi dziewczynami człowiek żyje, więc takie liźnięcie obcej kultury było odświeżającym doświadczeniem. Potem przeszliśmy na punkt widokowy Phra Tamnak. Mieliśmy okazję zobaczyć panoramę Pattayi w całej okazałości, sącząc mango smoothie. Stamtąd do centrum Tukcom, które specjalizuje się w sprzedaży elektroniki, bo Krakus potrzebował kupić selfie sticka. Stamtąd wzdłuż plaży wróciliśmy do hotelu (dziwna sprawa, ale był to pierwszy raz gdy nie zobaczyłem na Beach Road ani jednej freelancerki…). Zjedliśmy jeszcze szybki obiad i wróciliśmy do hoteli nieco odsapnąć. Odezwała się do mnie Chompoo vel Selena Gomez, narzekając że miała fatalny dzień, bo klient jej nie zapłacił. Aha, czyli zaczyna się badanie gruntu czy ewentualnie przydam się w roli bankomatu. Wysłałem jej obszerny zestaw porad, w jaki sposób może się ustrzec przed taką sytuacją na przyszłość i chyba zrozumiała aluzję, bo więcej już od niej nie usłyszałem. Zamówiłem do domu Pim z ThaiFriendly. To jedno z tych spotkań, o których mogę powiedzieć tylko tyle, że było. Nic na plus, nic na minus. Powylegiwałem się jeszcze trochę przy basenie obserwując zachód słońca nad Pattayą, po czym zadzwoniłem do Krakusa: czas ruszać na miasto! Na początek postanowiliśmy uderzyć do jednej z miejscówek na Soi Buakhao, która oferowała masaż całego ciała na cztery ręce. Niestety – niewypał. Okazało się że owszem, oferują taki masaż, ale trzeba obowiązkowo dokupić handjob, na co nie mieliśmy najmniejszej ochoty. Happy ending to jedna z tych rzeczy których nie potrafię pojąć. Po co płacić 500 bahtów za 5 minut handjoba (którego, tak po prawdzie, prawdopodobnie sam zrobiłbym lepiej…), skoro dokładając kolejne 500 bahtów mogę mieć 60 minut pełnowartościowego seksu z freelancerką? Poszliśmy poprzerzucać trochę żelastwa na siłowni. Wracając do hotelu naszą uwagę przykuła dziewczyna w jednym z salonów masażu. Co najmniej 8/10 w mojej skali. Do tego sama. Podeszliśmy do niej i poprosiliśmy o masaż stóp. Dobrała jeszcze jedną koleżankę z zaplecza i spędziliśmy godzinę, która bardziej przypominała posiadówę dwóch studentek, niż sesję masażu. Bez przerwy się chichrały, paplały między sobą, zaczepiały nas, prowokowały… Masaż był w pewnym sensie tylko przy okazji, ale nie byłem z tego powodu niezadowolony – zawsze to jakaś odmiana od typowego, sztampowego masażu. Tymczasem zrobiło się już późno. Poszliśmy na Soi Buakhao do Madame Bar. Idealny punkt obserwacyjny. Po prawej stronie mieliśmy bar z ladyboyami. Ciekawie było podpatrywać, jak chłopaki próbują (raczej bezskutecznie) zaciągnąć przechodniów do środka. Z kolei po lewej był The Bay Bar, w którym dwie laseczki przyciągnęły naszą uwagę. Po ponad godzinie zaprawiania się, w końcu uregulowaliśmy rachunek i przeszliśmy na drugą stronę ulicy postawić im drinka. I w taki sposób poznaliśmy Pong i May. Ta druga niemal natychmiast przykleiła się do Krakusa i ten w zasadzie nie miał innego wyboru niż zabrać ją do hotelu, co też uczynił. Ja spasowałem, bo nie zregenerowałem się jeszcze po popołudniowej sesji. Na tym etapie jeszcze nie wiedzieliśmy, że May stanie się centralną postacią naszego wyjazdu do Tajlandii… Wzięliśmy taksówkę, Krakus pojechał poznać May nieco bardziej dogłębnie, ja natomiast spać.</p>
<p>Dzień piąty: „Miasto w którym każdy wieczór to piątek wieczór”</p>
<p>Po śniadaniu popłynęliśmy na położoną nieopodal wyspę Koh Larn. Było mi aż głupio płacić 30 bahtów za półgodzinną podróż promem – jakim cudem oni utrzymują tak niskie ceny?! Sama wyspa na pewno godna polecenia, choć jeśli ktoś szuka oddechu od tłumów i zgiełku, powinien wziąć taxi i pojechać na jedną z mniej obleganych plaż. Woda w oceanie cieplutka, nie chciało się wychodzić. Leżaczek z parasolką 100 bahtów. Obiad zjedliśmy w jednej z okolicznych knajpek. Korzystając z toalety przeżyłem szok, okazało się bowiem że jako spłuczka służy beczka z wodą i stojący obok garnek. Dzięki Bogu poszedłem tam tylko na siusiu! Wróciliśmy dopiero na wieczór, jednym z ostatnich promów. Szybki pit-stop w hotelu żeby zmyć z siebie sól morską i jedziemy dalej! Kierunek: Heaven Above. Miejsce z ciekawą historią. Właścicielem jest Australijczyk, który przyleciał wiele lat temu do Pattayi na wakacje i zakochał się w tym miejscu do tego stopnia, że po powrocie do kraju, skonfrontowany z szarą rzeczywistością, po prostu przeszedł z hali przylotów do hali odlotów, kupił bilet w jedną stronę na najbliższy lot do Bangkoku i już tu został, zostawiając za sobą praktycznie całe dotychczasowe życie. Pogapiliśmy się trochę na dupeczki gibające się przy rurkach, postawiliśmy jednego lady drinka i ruszyliśmy dalej. Wylądowaliśmy w Risa Massage na masażu stóp. Po godzinie relaksu zaczęliśmy zwyczajowy bar hopping – najpierw pierwszy, potem drugi, w końcu w trzecim barze w okolicach Tree Town wpadła mi w oko urocza małolatka. Nie pytałem o wagę, ale jeśli miała więcej niż 40 kilogramów, to ja jestem rosyjską baletnicą. Postawiłem jej drinka, Krakus również znalazł sobie towarzystwo. Niestety dziewczyna nie mówiła ani słowa po angielsku, więc skazani byliśmy na translator w telefonach. Widać było, że jest absolutną świeżynką. Zaledwie 21 lat i zero tatuaży, które są z reguły papierkiem lakmusowym stażu w tym mieście. Do tego słodka buźka i pozytywne usposobienie, więc decyzja mogła być tylko jedna. 600 bahtów bar fine i lecimy do hotelu. Krakus również zabrał swoją towarzyszkę, więc władowaliśmy się we czwórkę do Bolta i naprzód! Jeśli ktoś myśli, że w Pattayi poniedziałek wieczór jest w jakikolwiek sposób spokojniejszy… to niech pomyśli jeszcze raz :D W łóżku dziewczyna była przez tę swoją niewinność urocza. Na dole zaś bardzo mokra. Zostawiłem jej 1500 bahtów i odwiozłem taksówką z powrotem do baru. Poczekałem na Krakusa i poszliśmy coś zjeść w okolicach Second Road. W zasadzie mieliśmy już iść spać, ale naszą uwagę przykuł dość charakterystyczny klub na świeżym powietrzu – Angels and Monster. Coś w rodzaju pozbawionej ścian rotundy przykrytej strzechą. W środku muzyka i laski tańczące przy rurkach. Postanowiliśmy wstąpić. Sympatyczny ladyboy, który zawiadywał całym tym bajzlem, wyjaśnił mi genezę nazwy: to on pełni rolę potwora, a dziewczyny to jego aniołki. Zamówiliśmy po drinku, dostaliśmy też po darmowym shocie tequili. W pewnym momencie na stoliku przy którym siedzieliśmy przykucnęła tak na oko 16-letnia dziewczyna i zaczęła twerkować 10 centymetrów od mojej twarzy. Skinąłem na ladyboya i zapytałem czy na pewno ta tutaj jest pełnoletnia. Ten oznajmił, że wszystkie dziewczyny mają co najmniej 20 lat, aczkolwiek faktycznie niektóre wyglądają młodo. I dodał że gdyby osobiście tego nie kontrolował, to teraz siedziałby w więzieniu, a nie polewał drinki klientom. Mimo wszystko dość dziwne doświadczenie. Zapłaciliśmy i w końcu pojechaliśmy położyć się spać.</p>
<p>Dzień szósty: „Rób to co kochasz, a nie przepracujesz w życiu ani jednego dnia”</p>
<p>Dzień zaczęliśmy tradycyjnie od śniadania w hotelu Krakusa, niestety już ostatniego które udało mi się wyłudzić, bo w południe musiał się wymeldować i przenieść do The Base ;) Popływaliśmy trochę w basenie dachowym – miło było znowu zobaczyć miasto z wysokości 100 metrów… Robiło się już ciemno, więc trzeba było ruszać. Wstąpiliśmy na szybkiego drinka do Angels and Monster, żeby dodać sobie animuszu przed daniem głównym tego wieczoru, czyli ponownej próbie podboju Soi 6. Zatrzymaliśmy się na drinka w Helicopter Bar, potem jeszcze w Love 66. Z perspektywy czasu dochodzę do wniosku, że Soi 6 to prawdopodobnie najlepsze miejsce na łowienie dziewczyn w Pattayi. Obraziłem się trochę na ThaiFriendly, ze względu na rozdźwięk między tym co widzę na zdjęciach a tym jak dziewczyny wyglądają fizycznie po dotarciu do hotelu. Z freelancerkami stojącymi na Beach Road nie ma tego problemu, ale i tak nie wiadomo czy będzie chemia, której obecność ma niebagatelne znaczenie dla udanego seksu. Soi 6 eliminuje oba te problemy. Koniec końców daliśmy się wciągnąć do Playgirls. Krakusem zajęła się Suvlaki, dziewczyna jego marzeń, jeśli dobrze zinterpretowałem jego słowa. Do mnie dosiadła się dziewczyna zupełnie nie w moim typie, za to pijana w sztok. Moim priorytetem na ten wieczór było znaleźć towarzystwo dla Krakusa, więc jakoś szczególnie mi to nie przeszkadzało. Wypiliśmy kilka drinków, trochę się powygłupialiśmy. Dziewczyna siedząca obok mnie nie dała sobie wyperswadować że niewygodnie mi się siedzi z jej ręką w moich majtkach i że równie niewygodnie mi się rozmawia jeśli nieustannie wpycha mi swój jęzor do ust. Uparła się, że mam ją puknąć i basta. Ja byłem równie zdeterminowany, żeby tego NIE robić. Na szczęście Krakus wziął Suvlaki na górę i wrócił rozpromieniony. Ta moja była już na granicy desperacji. Czy gdziekolwiek indziej na świecie można usłyszeć od dziewczyny poznanej kilka godzin wcześniej: „Błagam! Wyruchaj mnie!”? Nie sądzę :D Krakus pojechał do hotelu, ja natomiast przespacerowałem się wzdłuż Beach Road szukając towarzystwa dla siebie. Dochodziła już 2:30 w nocy, ale frekwencja dopisała. Postawiłem na drobną dziewczynę w ciemnej sukience. Cieszyła się tak, jakby była Kopciuszkiem, a ja królewiczem który przyniósł jej upragniony pantofelek. I w sumie trochę tak było, bo twierdziła że stała bezczynnie przez kilka godzin. Dopiero w lepszym świetle wyjaśniło się dlaczego – okazało się że jest nieco bardziej dojrzałą kobietą niż początkowo sądziłem. Trudno, nie będę jej wyrzucać z taksówki. Koniec końców nie żałuję. Okazało się że Bee, bo tak miała na imię, ma 43 lata. W łóżku dosłownie starała się przychylić mi nieba. W pewnym momencie zapytała czy może nakręcić video jak ją pukam, tak żeby nie było widać mojej twarzy. W sumie co mi szkodzi? Zgodziłem się. Od tego czasu Bee przy każdej zmianie pozycji opierała swój telefon o poduszkę pod odpowiednim kątem i włączała nagrywanie. Co za popieprzona akcja :D Po wszystkim zapłaciłem jej 1000 bahtów (cena jak w Polsce w latach 90-tych…), pożegnaliśmy się i poszedłem spać.</p>
<p>Dzień siódmy: „Pattaya to biblioteka – po przeczytaniu książki odstaw ją na półkę, aby inni też mogli po nią sięgnąć”</p>
<p>Taktyka Krakusa była nieco inna od mojej. Jeśli był zadowolony z jakiejś dziewczyny, nie miał nic przeciwko umawianiu się z nią kolejny raz. Dla mnie takie podejście w Pattayi to blasfemia, ale co kto lubi! :) Niemniej Krakusowi taki system odpowiadał, więc po śniadaniu w Cheap Charlie’s zniknął na godzinkę, żeby jeszcze raz spotkać się z Suvlaki. Ja wykorzystałem ten czas, żeby poszwędać się po Pattaya Night Bazaar i poszukać butów. Po południu wstąpiliśmy do fryzjera na Soi Diana, który obciął Krakusa i prosto stamtąd udaliśmy się na masaż. Krakus – nóg, ja – twarzy. Wieczorem Krakus spotkał się jeszcze raz z dziewczyną poznaną w barze obok Tree Town kilka dni temu, ja zaś dałem kolejną szansę ThaiFriendly. Przyjechała do mnie Natty i zafundowała mi solidną sesję za 1500 bahtów. Kilka akapitów wyżej wspomniałem, że May którą poznaliśmy w The Bay Bar kilka dni wcześniej pełniła centralną rolę w trakcie naszego wyjazdu. Krakus od momentu pierwszego spotkania utrzymywał z nią codzienny kontakt. Zacząłem się bać (i w zasadzie do dziś się boję!), że wpadnie w pułapkę zaangażowania emocjonalnego z dziewczyną z baru i zgodnie z zasadą „Ona jest inna niż wszystkie!” zostanie finansowo pociągnięty na dno. Tak czy owak, May zaprosiła Krakusa (i mnie przy okazji również), do tajskiego klubu na obrzeżach miasta, żeby dołączyć do świętowania urodzin jej koleżanki. Pojechaliśmy tam po kolacji, wypiliśmy po drinku i wróciliśmy do centrum, May razem z nami. Jestem w pełni świadomy przeróżnych technik manipulacyjnych stosowanych przez dziewczyny chcące owinąć sobie facetów wokół palca, ale i tak muszę przyznać, że takie wspólne spędzanie czasu jest cholernie przyjemne. Chodziliśmy od baru do baru, wznosiliśmy toasty po tajsku, tańczyliśmy, graliśmy w bilarda… W takich sytuacjach ciężko jest uznać prymat rozumu nad sercem. W końcu o godzinie 2:30 bary zaczęły się zamykać, więc przenieśliśmy się do mojego mieszkania w The Base, do którego przeprowadziłem się nad ranem. Dokończyliśmy miodowego Jacka Danielsa, jeszcze trochę się powygłupialiśmy i w końcu May poszła spać do Krakusa.</p>
<p>Dzień ósmy: „Ślubuję ci miłość i wierność, dopóki mój następny klient nas nie rozłączy”</p>
<p>Poranek upłynął nam leniwie, najpierw na śniadaniu w Cheap Charlie’s, potem na siłowni i na basenie. Po południu przeszliśmy się do Emerald Massage 2, czyli miejsca z dala od potoków ludzkich, w poszukiwaniu spokojnego masażu. Krakus zdecydował się na masaż sportowy, ja na nogi i ramiona. Po wszystkim panie poczęstowały nas herbatką – miły akcent. Dokładnie naprzeciwko, po drugiej stronie ulicy, znajduje się mała knajpka na świeżym powietrzu. Krakus, nieco sceptycznie nastawiony do tajskich standardów higieny, z pewnym oporem dał się zaciągnąć na pad thaia. Jego obawy potęgowała cena – zaledwie 50 bahtów. Koniec końców okazało się że nie było się czego bać, a jedzenie było jednym z lepszych które mieliśmy w Tajlandii. Niestety była to już ostatnia noc w Pattayi, więc przygotowałem małą niespodziankę – pojechaliśmy do Horizon Bar na szczycie hotelu Hilton, tuż przy Beach Road. Bardzo eleganckie, wysmakowane wnętrza i zapierający dech w piersiach widok. Między godzinami 17 a 19 jest happy hours na koktajle – dwa w cenie jednego. Po drinkach wróciliśmy do hotelu. Krakus umówił się na powtórkę z jedną ze swoich byłych kochanek, a ja, za jego zgodą, postanowiłem przeprowadzić mały eksperyment społeczny. Zastanawiałem się w co tak naprawdę gra May. Skąd taka wielka „miłość” do niego, skąd te smsy wysyłane do niego codziennie w ilościach hurtowych. Będąc u siebie w mieszkaniu napisałem jej wiadomość, że chciałbym się z nią spotkać na godzinkę. Chwilę się wahała, ale wizja łatwo zarobionych 2000 bahtów skutecznie przeważyła szalę. Wsiadła w skuter i 15 minut później była już u mnie w łóżku. Prawdopodobnie najlepsze ciało spośród wszystkich dziewczyn które przewinęły się przez moją sypialnię. I do tego bardzo mokro. Trochę się martwiłem jak zareaguje Krakus, ale ostatecznie uznałem że takie wydarzenie powinno zadziałać na niego otrzeźwiająco. W Pattayi wszystkie uczucia to iluzja, a z dziewczyną z baru nie można myśleć o przyszłości. Koniec, kropka. Żeby dodać całej historii jeszcze więcej kolorytu, May schodząc już na dół przypadkiem natknęła się w lobby na nikogo innego jak właśnie na Krakusa. Potrzebowali paru minut na osobności żeby sobie to i owo powyjaśniać, ale ostatecznie znowu trafili w swoje objęcia, jak gdyby nigdy nic. Witajcie w Pattayi :D Tymczasem noc dopiero się zaczynała. May postanowiła spędzić ten wieczór z nami i razem pojechaliśmy taxi pod Pattaya City Sign. Stamtąd z powrotem do jej baru na drinka. Na miejscu May szepnęła mi do ucha, że jej koleżanka bardzo chciałaby mnie poznać. Trochę ptasia uroda, w porywach 6/10. W zasadzie już wychodziliśmy, ale wymieniliśmy się numerami i kontynuowaliśmy z Krakusem i May bar hopping. W jednym z barów z muzyką na żywo obok Tree Town zastała nas 2 w nocy, więc wysłałem wiadomość dziewczynie z ptasią urodą (również nazywała się May, więc dla porządku będę ją nazywał „May 2”) , żeby po pracy wpadła do nas, na co ta chętnie przystała. W końcu Krakus stwierdził że wystarczy już na dzisiaj i zabiera swoją May do siebie. Skoro tak, to ja również wróciłem do siebie, zabierając moją nowo poznaną towarzyszkę. Wzięliśmy prysznic, poszliśmy do łóżka. May 2 odsuwając ręcznik zrobiła zmartwioną minę i zapytała czy nie przeszkadza mi że jest „pompoy” (po tajsku „gruba”), bo waży 60 kg. Odparłem: „Skarbie, jestem tak napruty, że twoja waga jest kompletnie irrelewantna. Gdyby w tym momencie okazało się że jesteś ladyboyem, to chyba i tak bym cię wyruchał”. No cóż, raczej nie takiego komplementu się spodziewała, ale i tak wzięła go za dobrą monetę, bo z uśmiechem zabrała się do roboty. Faktem jest, że wcale gruba nie była, bo wagę rekompensowała wzrostem. Na koniec zapytałem ile sobie życzy za spędzony ze mną czas, na co ta stwierdziła że „co łaska”. Dostała 1600 bahtów, po reakcji wnioskuję że kwota ją zadowoliła. Powiedziałem jej jeszcze że jeśli nie chce jej się wracać do domu, to może zostać na noc i że gwarantuję jej „nietykalność” w łóżku. Tak też zrobiliśmy.</p>
<p>Dzień dziewiąty: „Do Afryki i z powrotem w 24 godziny”</p>
<p>Jak się okazało, May również została na noc u Krakusa. Około południa oddaliśmy klucze i poszliśmy we czwórkę na śniadanie. Laski doskonale się dogadywały – w końcu znały się z pracy w barze. Razem z Krakusem przysłuchiwaliśmy się ich wesołej paplaninie, nie mając za grosz pojęcia o czym rozmawiają. Próbowałem znaleźć 10 sekund ciszy, gdy żadna z nich by się nie odzywała – bezskutecznie. Niestety nadszedł moment, gdy nie dało się już odwracać wzroku od tego co nieuchronne. Trzeba było jechać do Bangkoku. Nastroje stały się nieco bardziej minorowe. Zamówiliśmy taxi na dworzec, dziewczyny pożegnały się z nami obiecując pozostać w kontakcie. Atmosfera słodko-gorzka. Niby cieszyliśmy się na Bangkok, ale mieliśmy też świadomość że to już ostatni akt tego cudownego spektaklu. Po niecałych dwóch godzinach jazdy autokarem dotarliśmy na dworzec Ekkamai. Pech chciał, że żadna taksówka nie była dostępna, więc podjęliśmy decyzję: moto-taxi! Skuterki podjechały po nas już po minucie i przez kolejne 20 minut z sercem w gardle, objuczeni bagażami jak wielbłądy, przeciskaliśmy się przez zakorkowane ulice Bangkoku. Po ponad tygodniu deprywacji snu czułem że mój organizm zaczyna protestować. Dlatego po zameldowaniu w Ibis Sukhumvit 4, zjedliśmy coś na szybko i przeprosiłem Krakusa – naprawdę musiałem się zdrzemnąć choćby dwie godziny. Po przebudzeniu okazało się, że Krakus nie próżnował – gdy znajdowałem się w objęciach Morfeusza, on znajdował się w objęciach dziewczyny z Kenii. Akurat murzynki mają w tych okolicach silną reprezentację, to fakt. Lecimy do Nana Plaza. Odwiedziliśmy 3 czy 4 gogosy, spośród których zdecydowanie największe wrażenie zrobił na nas Billboard. Z jednej strony karuzela na której powoli kręci się około 20 dziewczyn, z drugiej strony duża wanna w której laski taplają się w pianie. Jakość dziewczyn szokująco wysoka. Trudno mi było dostrzec taką, która by mi się nie podobała. Usiedliśmy nieopodal karuzeli podziwiając najlepsze, co Tajlandia ma do zaoferowania. Lecą drink za drinkiem. Nie wiem dlaczego, ale w pewnym momencie przypomniała mi się biblijna przypowieść o synu marnotrawnym, który przewalił cały majątek na kobiety, koks i alkohol, po czym musiał wrócić na kolanach do ojca i prosić o jego łaskę. Czy to o mnie? Czy mnie też to czeka? Chyba jednak nie… W hotelowym sejfie mam jeszcze trochę zaskórniaków, a pojutrze i tak powrót do Europy… W końcu opuszczamy niebo i wracamy na Ziemię. Dochodzę do wniosku że w sumie też mam ochotę na czekoladę i zgarniam z ulicy dziewczynę z Tanzanii. Dupcia nastolatki, fajny charakter, przyzwoity angielski, brak cech anatomicznych, które mnie odrzucają w wielu murzynkach. Czasem widzę czarnoskóre dziewczyny o tyłkach tak gargantuicznych rozmiarów, że chyba jedyny powód dla którego są w stanie utrzymać równowagę to fakt, że cycki są równie ogromne i działają na zasadzie przeciwwagi. Bernarich wzbogaciła się o 2000 bahtów, ja o buziaka na do widzenia i wreszcie poszedłem spać o 4:30.</p>
<p>Dzień dziesiąty: „PFRON byłby ze mnie dumny”</p>
<p>Dzień rozpoczęliśmy od śniadania we francuskiej knajpce „Cafe Tartine”, około 10 minut pieszo od Nana Plaza. W sam raz dla kogoś, kto chce na chwilę odetchnąć od tajskiego jedzenia. Szczególnie polecam ich cappuccino – piana tak sztywna, że wsypywany cukier za cholerę nie chciał opaść na dno! Po śniadaniu masaż nóg, barków i karku. Obiad na Soi 11, zamówiłem na chybił-trafił jakieś dziwne danie składające się głównie z makaronu, pieprzu i chilli, ale nie żałuję - do odważnych świat należy :) Wieczorową porą wzięliśmy tuk-tuka do Patpong 2. Podtrzymuję swoje zdanie sprzed roku. Dziwne są te kluby i nie mam pojęcia z czego się utrzymują. W środku sporo lasek, ale żadnych klientów. Stamtąd moto-taxi udaliśmy się do Soi Cowboy i zaliczyliśmy dwa kluby gogo: Baccara (fajny szklany sufit, przez który można zaglądać pod spódniczki dziewczyn tańczących piętro wyżej) oraz Shark. Żaden jednak nie umywał się do Billboard, więc wróciliśmy pieszo do Nana Plaza. Dla odmiany siedliśmy tym razem przy wannie z pianą. W oko wpadła nam dziewczyna z numerkiem bodajże 44. Bez krzty przesady mogę stwierdzić, że z powodzeniem poradziłaby sobie w roli modelki Victoria’s Secret. Poruszała się w sposób ponętny, ale nie wulgarny. Szlachetne, orientalne rysy twarzy i idealne ciało. Przywołałem kelnerkę i poprosiłem o lady drinka dla tej pani. Krakus chyba mi pozazdrościł, bo niedługo potem kupił lady drinka tej samej dziewczynie, więc jedyne co musiała zrobić to przesiąść się z jednych kolan na drugie :D Cena lady drinka to 200 bahtów. Pragnę zwrócić uwagę, jeśli nie wybrzmiało to dostatecznie mocno: za cenę gofra na Krupówkach można mieć dziewczynę 9/10 i przez 15 minut eksplorować manualnie niemal wszystkie zakamarki jej ciała. Powiedzieć że relacja cena/jakość jest dobra, to jak nic nie powiedzieć. W końcu nadszedł czas żeby się zbierać i poszukać towarzystwa na wieczór. Przechadzaliśmy się leniwie uliczką Sukhumvit Road rozglądając się na obie strony. Wtem patrzę… a tam jedna z freelancerek rapuje! Nie, chwila… Bez sensu. Chyba tylko żywo gestykuluje. W końcu mnie oświeciło. Ona rozmawia z koleżanką i jest głuchoniema! Nazwijcie mnie fetyszystą, ale zawsze miałem słabość do różnych defektów fizycznych. A jeśli dodać, że dziewczyna miała drobną budowę ciała, słodką buźkę, na oko 20 lat, a ja jestem gorącym zwolennikiem aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych, to w zasadzie nie pozostawiła mi wyboru. Poprosiłem o kontakt i wkrótce wylądowała u mnie w hotelu. Już na miejscu okazało się że Ben nie ma 20, lecz 30 lat – bądź tu mądry z Tajkami… Lodzik trochę dziwny ze względu na aparat ortodontyczny który nosiła na zębach. Czułem się trochę tak jakbym wsadził w pindola w kuchenną tarkę, taką do ścierania sera na pizzę. Przerobiliśmy kilka pozycji. Rozmowa… No cóż… Rozmowa się nie kleiła, ale za to laska miała mnóstwo tatuaży na plecach, więc biorąc ją od tyłu przynajmniej mogłem sobie poczytać. W pewnym momencie uderzyło mnie, że Ben milczy jak grób. To że głuchoniemi nie mówią to wiedziałem, ale czy to oznacza że nie wydają absolutnie żadnych dźwięków? Nadal biorąc ją od tyłu wysłałem jej smsa (!) z pytaniem czy wszystko w porządku. Uniosła kciuk, że jest git. W końcu nadszedł czas na grande finale. Zapytałem ją na migi, czy mogę skończyć na twarz. Oburzyła się, chyba myśląc że zamierzam ją obsikać. Czeski film. Napisałem smsa wyjaśniając w czym rzecz i wrzuciłem do translatora. Twarz jej się rozpogodziła, pokiwała głową że tak, ale jeszcze skoczy szybko do łazienki. Wraca… w jednorazowym czepku kąpielowym. Takim na włosy. Na tym etapie już nic mnie nie mogło zaskoczyć. Czułem się jakbym kończył na twarz kucharki na stołówce. Popatrzyłem z uznaniem na swoje dzieło, po czym pomogłem jej wytrzeć się chusteczkami, bowiem w XXI wieku są jeszcze na świecie dżentelmeni. Ben zainkasowała 1500 bahtów i poprosiła jeszcze o selfie, „bo chce pokazać koleżance jaki jej się trafił przystojniak”. To chyba najdziwniejszy seks jaki miałem w życiu. Dodam, że Krakus widział w Pattayi freelancerkę z amputowaną ręką, a mi mignęła na ThaiFriendly laska ze szklanym okiem, więc strach pomyśleć o jakie historie wzbogaciłaby się ta relacja gdyby mój urlop potrwał kilka dni dłużej! ;) Po wszystkim spotkałem się jeszcze z Krakusem, który spędził nieco czasu z kolejną murzynką. Poszliśmy jeszcze o 2:00 do baru na drinka. Godzinę później nas wygonili, bar się zamknął, a my poszliśmy spać.</p>
<p>Dzień jedenasty: „Why do all good things come to an end?”</p>
<p>Powtórzyliśmy śniadanie we francuskiej knajpce i wymeldowaliśmy się z hotelu. W programie została w zasadzie już tylko jedna atrakcja: masaż mydlany w Annie’s Massage. Przypominam, że chodzi o wspólny prysznic, masaż wykonywany na materacu nagim ciałem dziewczyny, która ślizga się po namydlonym ciele klienta, a potem przechodzi płynnie do boom-boom. Po cichu liczyłem na to, że uda mi się trafić na dziewczynę numer 6 sprzed roku, ale okazało się że nie było jej jeszcze w pracy, a każda inna wypadała przy niej blado, więc dałem Krakusowi się wyszaleć, a sam poczekałem na niego w pobliskim barze. Wyszedł z wypiekami na twarzy, czyli się podobało. Wsiedliśmy w BTS Skytrain (miejska kolejka naziemna) i pojechaliśmy na lotnisko. Krakus z najczystszymi jajami w całym Bangkoku. Wieczorem odlecieliśmy do Europy.</p>
<p>Epilog:</p>
<p>W trakcie wyjazdu zaliczyłem 12 lasek, poprawiając tym samym swój zeszłoroczny rekord. Według Global Promiscuity Index, przeciętny Polak ma w ciągu swojego życia 6 partnerek seksualnych. Oznacza to ni mniej ni więcej, że w zaledwie kilka dni wyrobiłem życiową normę dla dwóch dorosłych Polaków :D</p>
<p>Teraz nieco poważniej. Myślę, że wnioskiem na kolejny raz będzie, by postarać się nauczyć przynajmniej tych kilkanaście-kilkadziesiąt tajskich słów i zwrotów. Dziewczynom jest autentycznie miło gdy widzą, że włożyło się jakiś wysiłek przed przyjazdem.</p>
<p>Finanse. Po podliczeniu wszystkich kosztów (loty, hotele, laski, jedzenie, alkohol, masaże, taksówki, napiwki etc) wyszło 7.900 zł. Z ciekawości spojrzałem na oferty wycieczek do Tajlandii największych biur podróży i... złapałem się za głowę! Ceny za podobny czasowo wyjazd wynoszą mniej więcej 7-8 tysięcy złotych, ale nie oferują nawet połowy wrażeń, które stały się naszym udziałem.</p>
<p>Jeszcze na długo przed tym, gdy koła naszego samolotu do Europy oderwały się od płyty lotniska, dla Krakusa istniał w zasadzie tylko jeden, powracający jak bumerang temat: „Kiedy wracamy?”. Jak sam stwierdził, po całym wyjeździe żałuje tylko tego, że nie poznał tego miejsca wcześniej. Zresztą na pewno wrzuci jeszcze trzy grosze od siebie w tym wątku.</p>
<p>Od wyjazdu z Pattayi minęło kilka dni, ale wciąż otrzymuję wiadomości od niektórych dziewczyn, pytających co u mnie słychać, jak minęła podróż i czy wrócę. Zdaję sobie sprawę z tego, że Pattaya to Disneyland Dla Facetów i nie można tego miejsca traktować do końca poważnie, ale chcę wierzyć, że przynajmniej część spośród dziewczyn naprawdę miło spędziła z nami czas, a ich zainteresowanie wynika ze szczerych intencji. Wiem, że May cały czas utrzymuje kontakt z Krakusem i sam jestem ciekaw co z tego wyniknie...</p>
<p>Rok temu napisałem, że w Pattayi zostawiłem kawałek swojego serca. Obawiam się, że po tym wyjeździe kolejny jego plasterek pozostał w Azji. Jeśli tak dalej pójdzie, za kilka lat okaże się że jestem człowiekiem bez serca, bo całe zostało w Tajlandii, a wtedy nie będę miał innego wyboru niż tylko przenieść się tam na stałe :)</p>
<p>Krakus – dziękuję za dotrzymanie mi towarzystwa. Pattaya cię połknęła. Teraz już nic nie będzie takie samo :)</p>
    </section>
  </div>
</article>

<article class="post-card" data-index="2" id="post-2">
  <div class="post-head">
    <div class="username"><span class="online-dot"></span>Coriolan89</div>
    <div class="post-date">Napisano 28 kwietnia 2024 - 17:21</div>
    <div class="post-subject">Tajlandia</div>
    <div class="post-number">#441</div>
  </div>
  <div class="post-wrap">
    <aside class="author-info">
      <div class="avatar-placeholder"></div>
      <div class="rank">Otrzaskany</div>
      <div class="small">+ users</div>
      <div class="small">91 postów</div>
      <div class="small">Dołączył: 23-09-2017</div>
      <div class="small">Płeć: Facet</div>
    </aside>
    <section class="post-content">
      <p>Kiedy 3 miesiące temu krakus (kolega z tego forum) wracał ze mną z Pattayi i pytał czy wrócimy na wiosnę, prawdopodobieństwo takiego scenariusza oceniałem na 10-20%. A jednak! Wysłałem kilka maili, dokonałem żonglerki dyżurami, dorzuciłem jeden dzień urlopowy i niemożliwe stało się możliwe! Wyczarowałem 8 dni wolnych od pracy. W podróż do Bangkoku wyruszyłem w środę 17-ego kwietnia i dotarłem po kilkunastu godzinach, po szybkiej przesiadce na Bliskim Wschodzie. Krakus przyleciał kilka godzin wcześniej i, zbyt podekscytowany by wysiedzieć na miejscu, ruszył od razu do celu naszej podróży nie czekając na mnie :D Trafiliśmy na dwa ostatnie dni Songkran, czyli obchodów tajskiego Nowego Roku. Ponoć w interiorze ma on dość spokojny przebieg, natomiast w Pattayi przybiera postać regularnej wojny na wodę. Polski śmigus-dyngus to przy tym niewinne igraszki. O tym jak ciężka to będzie przeprawa przekonałem się już dojeżdżając na dworzec autobusowy, obserwując dantejskie sceny zza szyby. Tego nie da się opisać, to trzeba zobaczyć. Polecam filmiki na YouTube. Przygotowany na najgorsze, niczym żołnierz biegnący z jednego okopu do drugiego, wysiadłem z autobusu i puściłem się pędem do toalety, gdzie wszystkie cenne rzeczy zapakowałem w podwójną plastikową torebkę strunową. Tak przygotowany wziąłem głęboki oddech i ruszyłem do stanowisk moto-taxi. O zamówieniu zwykłej taksówki mogłem zapomnieć, wszystkie było zajęte. Kierowca znał się na rzeczy, bo znalazł drogę do hotelu takimi opłotkami, że oberwałem wodą jedynie dwa razy i dotarłem na miejsce relatywnie suchy. Szybko wskoczyłem w kąpielówki i zwykły t-shirt, po czym ruszyłem na spotkanie z krakusem. Jeśli ktoś czytał moją relację sprzed 3 miesięcy to być może pamięta dziewczynę imieniem May, która zawróciła mu w głowie i z którą od tej pory utrzymywał regularny kontakt. Jak się wkrótce miało okazać, krakus stał się nieczuły na względy tysięcy chętnych Tajek i cały pobyt spędził wyłącznie z nią :) Mój mindset był biegunowo odmienny – w końcu zmiana jest przyprawą życia! Zasugerowałem żebyśmy się wybrali na legendarną Soi 6, bo podobno właśnie tam Songkran ma swoje epicentrum. Po krótkim spacerku wypatrzyłem Aon. Sympatyczne dziewczę, mocne 7/10, przyzwoity angielski. Wypiliśmy drinka i zaproponowała mi 1500 bahtów za Short Time albo 3000 za Long Time. Wiedząc z autopsji że ST będzie oznaczało max 30 minut w niezbyt przyjemnym pokoju nad barem, zgodziłem się na LT, z zastrzeżeniem że zostanie u mnie do południa dnia następnego. Ruszyliśmy dalej w miasto, tym razem już we czwórkę. Odwiedziliśmy jeszcze kilka knajp, ale z umiarem, bo jednak byliśmy po długiej podróży, a mi zależało żeby puknąć Aon zanim ta padnie ze zmęczenia.</p>
<p>Nazajutrz, po porannej jodze łóżkowej z Aon, zszedłem na dół zjeść śniadanie. Piątek był punktem kulminacyjnym całego święta, dniem najzacieklejszych walk na wodę. Nie powinno więc dziwić, że po przejściu zaledwie 200 metrów od hotelu byłem kompletnie przemoczony. Na wieczór postanowiliśmy z krakusem zorganizować coś specjalnego, a mianowicie zamówiliśmy lożę (chyba tak to się nazywa?) w Alexa Beach Club. Generalnie chodzi o to, że mieliśmy do dyspozycji obszerny materac i sofę, a do tego całkiem sporo alkoholu. Tuż obok był basen pokryty pianą, nieco dalej prywatna plaża z urokliwym zachodem słońca i DJ grający klubową muzykę. Ze względu na koszmarne korki, udało nam się dotrzeć na miejsce dopiero na godzinę 17:00. Krakus był z May, a do mnie miała dołączyć panienka z aplikacji ThaiFriendly imieniem Lek. Ta apka to zawsze do pewnego stopnia ruletka, na szczęście tym razem mi się poszczęściło. Zdjęcia pokrywały się z rzeczywistością. Drobniutka, zaledwie 20 lat, jedyne 40 kg wagi. Jedyne rozczarowanie było takie, że impreza kończyła się już o godz. 21:00. Do głowy mi nie przyszło o to pytać w momencie dokonywania rezerwacji, bo byłem absolutnie przekonany że będzie to co najmniej 23:00 albo i północ. Cóż, lekcja na przyszłość. Stamtąd ruszyliśmy na miasto. Byłem w dość mocno zabawowym nastroju, zaprawiony promilami krążącymi w krwioobiegu, więc do dziś dzień nie mam pojęcia skąd dziewczyny wytrzasnęły czterokołową taksówkę w szczycie Songkran, dlaczego miała dwóch kierowców, kto za nią zapłacił ani gdzie nas wysadzili. Tak czy owak, nadal mam dwie nerki, więc wszystko pod kontrolą ;) Zrobiliśmy jeszcze klasyczny bar-hopping, a potem powrót do hotelu, aby skonsumować mój kilkunastogodzinny związek!</p>
<p>W sobotę miasto było nie do poznania. Doprawdy przedziwne uczucie przejść się środkiem chodnika w biały dzień i nie dostać po twarzy wiadrem wody… Zabrałem Lek do Terminal21, gdzie zjedliśmy śniadanie. Z zaskoczeniem dostrzegłem, że w tym centrum handlowym znajduje się m.in. sklep 4F, znana polska marka sportowa. Serce rośnie! Dziewczyna dostała ode mnie 4000 bahtów. Być może cena nieco wygórowana, ale moim zdaniem było warto. Wieczorem wybraliśmy się we troje na galę walk Muay Thai na Max Stadium. Ciekawe show, nawet dla osób które nie przepadają za „waleniem się po mordzie”. W programie były trzy walki, w tym dwie międzynarodowe. Gdy emocje i żądza krwi opadły, ruszyliśmy z powrotem do centrum, a konkretnie do baru Mafia przy Soi Buakhao. Znalazłem tam doprawdy przecudnej urody dziewczynę, do tego okazała się znajomą May. Przedstawiła się jako Teu. Wypiłem z nią dwa drinki i obiecałem do niej wrócić po coś więcej. Z Mafii pojechaliśmy w końcu na słynne Walking Street, do równie słynnego (przynajmniej w okolicy) iBar. Położony tuż przy wodzie klub muzyczny z bardzo fajnym „vibem” i bogactwem freelancerek. Kolejnych kilka drinków później przenieśliśmy się na drugą stronę Walking Street, do baru na otwartym powietrzu z kilkoma stołami bilardowymi. Graliśmy przez jakiś czas we troje, w pewnym momencie dołączył do nas młody Chińczyk. Robiło się późno. W końcu krakus i May postanowili wrócić do hotelu spać, mnie natomiast zatrzymał chłopak z Indii, który poprosił żebym zagrał z nim jeszcze kilka partii. Gra szła wartko, przerwana jedynie przez jedną z freelancerek która zaproponowała nam trójkąt :D W końcu ja również wróciłem do hotelu. W drodze powrotnej rozglądałem się za potencjalnym towarzystwem, ale nic nie wpadło mi w oko. Ostatecznie poszedłem spać. Trudno, jutro nadrobię zaległości…</p>
<p>W Pattayi istnieje obiegowe sformułowanie „baloon chaser”. Trochę ironiczne, trochę pogardliwe, określa facetów (z reguły żyjących tu ekspatów), którzy mają bardzo ograniczony budżet, wobec czego polują na bary przyozdobione balonami. Balony oznaczają bowiem, że jedna z dziewczyn która tam pracuje ma urodziny i można liczyć na darmowe jedzenie i drinki. Rano z krakusem zabawiłem się właśnie w baloon chasera. Przeszliśmy się Soi Pothole i znaleźliśmy bar oferujący najtańsze piwo na całej ulicy – zaledwie 55 bahtów. Jeszcze lepiej niż chmielowa goryczka smakował fakt, że krakus, po trzech dniach, w końcu odkleił się na chwilę od May i dał radę wyjść ze mną sam na sam ;) Po południu skoczyliśmy na siłownię i masaż. Wieczór natomiast obfitował w niespodzianki. Przede wszystkim okazało się, że naszej trójce będzie towarzyszyć Peng, najlepsza przyjaciółka May. Miałem okazję poznać ją w styczniu, ale wyglądała średnio (dyskusyjne 6/10) i była średnio komunikatywna, a do tego nie spotykała się z klientami, więc nie zapadła mi głęboko w pamięć. Wyglądało na to, że wszystkie te trzy komponenty nadal zachowały swoją aktualność. Nadal wyglądała tak sobie, nadal nie potrafiła ani słowa po angielsku, a do tego była jakaś taka nieobecna duchem, zamknięta w sobie. No trudno, jej problem. Poszliśmy we czworo do tajskiego klubu „Area 39” przy Soi Excite. Tajskie kluby mają dwie cechy charakterystyczne: po pierwsze można tam siedzieć godzinami i nie usłyszeć ani jednej zachodniej piosenki; po drugie można się rozglądać do woli a i tak nie zobaczy się żadnej białej twarzy. Troszkę się z krakusem wyróżnialiśmy w tłumie. Dziewczyny zamówiły butelkę Sangsom (tajski rum) i jakieś przekąski. Po 3 godzinach, gdy byliśmy już lekko wstawieni, dziewczyny stwierdziły że zmieniamy miejscówkę. Znaleźliśmy dwóch kierowców moto-taxi i pojechaliśmy do klubu „Yes!”. Wydaje mi się, że ten przejazd będzie jednym z moich najlepszych wspomnień tego wyjazdu. Środek nocy, nad nami księżyc w pełni otoczony gwiazdami, a my prujemy jedną z głównych arterii Pattayi (krakus, May i kierowca na jednym skuterze, ja, Peng i kierowca na drugim skuterze), lekko rozmiękczeni alkoholem, bez kasków, żywiołowo dopingując naszych kierowców żeby wycisnęli ze swoich gruzów ostatnie soki i wyprzedzili tamtych sukinkotów którzy przed chwilą wysunęli się w wyścigu na prowadzenie. To było tak szczeniackie i nieodpowiedzialne, że na moment znów poczułem się studentem :) W klubie „Yes!” do którego o dziwo dotarliśmy cali i zdrowi, zamówiliśmy kolejną butelkę Sangsom (większą!), i niebawem wszyscy gibali się w rytm muzyki. W pewnym momencie tańcząca obok mnie Peng smyrnęła mnie parokrotnie pupą, co zrzuciłem na karb braku koordynacji ruchowej w zatłoczonym klubie, potęgowanym jej stanem upojenia alkoholowego. Jednak po chwili stało się jasne, że nie może być mowy o przypadku. Położyłem dłonie na jej biodrach, a ona przybliżyła się jeszcze bardziej, bez wątpienia czując namiot który momentalnie rozbiłem w spodniach. Gdy skończyliśmy imprezować, postanowiła pojechać ze mną do hotelu, ale to wcale nie był koniec zaskoczeń. Peng poszła pod prysznic i wróciła do sypialni w swoich zwykłych ubraniach, po czym położyła się w nich do łóżka i przykryła kołdrą. Ja również się umyłem i wszedłem do łóżka w slipkach. Peng wzięła do ręki telefon i powiedziała przez translator: „Ja jestem twoją przyjaciółką, a ty jesteś moim przyjacielem. Przyjaciele nie uprawiają seksu. Pójdziemy więc spać, dobrze?”. Nieco skołowany, ale się zgodziłem. Niby jaki miałem wybór? Peng przez kolejne 10 minut intensywnie się we mnie wpatrywała, w końcu podniosła głowę z poduszki i zaczęła mnie całować. Czasem odnoszę wrażenie, że nauka tajskiego jest pod względem trudności niczym w porównaniu z nauką rozumienia tego jak działa kobiecy umysł. Potem już poszło z górki. Jak wspomniałem, nie była to Miss Universe, toteż nie miałem wobec niej wygórowanych oczekiwań. Ot, laska do zaliczenia na raz. Tymczasem po zsunięciu jej majtek natychmiast zrozumiałem, że szukając miedzi odnalazłem złoto. Moim oczom ukazało się pieprzone Lamborghini wśród tyłeczków tego świata. A wierzcie mi że wiem co mówię, bo jestem koneserem tej części kobiecego ciała. Przy okazji wyjaśniło się dlaczego mój mały zareagował w klubie tak entuzjastycznie już po kilku smyrnięciach. On już wtedy wiedział że coś jest na rzeczy! Wyśmienity kompromis pod względem rozmiaru – nie za duży ale i nieprzesadnie mały. Jak gdyby rzeźbiarz rzemieślnik w amoku artystycznego uniesienia z pietyzmem dopasował jego kształt do mojej dłoni. Zaskakująco twardy, ale mimo to jędrny. A to wszystko u dziewczyny, która do siłowni się nawet nie zbliżyła. Aż boję się pomyśleć co by było, gdyby zaczęła regularnie ćwiczyć… Napawając się jego doskonałością odniosłem wrażenie, że to sam Bóg stwierdził pewnego dnia: „Dzisiaj zamiast tworzyć na akord kolejną generyczną Tajkę, stworzę taką, której pośladki będą budziły zachwyt”. Jeśli tak było, to plan się powiódł. Ale nawet najlepsze skrzypce Stradivariusa byłyby bezużyteczne bez utalentowanej skrzypaczki. Peng nie tylko miała swój atut, ale wiedziała też jak z nim pracować, by uszczęśliwić mężczyznę. Cieszyłem się jak dziecko, przerobiliśmy chyba wszystkie możliwe pozycje. Po ponad godzinie praktycznie bezustannego maratonu zapytałem czy ma już dość i otrzymawszy pozytywną odpowiedź, przenieśliśmy się do łazienki. Tam umyła mnie od stóp do głów i postawiła wisienkę na torcie w postaci loda z finałem na twarz. Już dla tej jednej nocy warto było tłuc się kilkanaście godzin samolotem, a przecież to była dopiero połowa wyjazdu… Pogadaliśmy jeszcze trochę i w końcu usnęliśmy.</p>
<p>Po przebudzeniu zostawiłem Peng w łóżku i pojechałem na spotkanie z agentką nieruchomości, która oprowadziła mnie po budynku „Once Pattaya”. To mniej więcej 100-metrowa wieża nieopodal centrum. W przyszłości na pewno będę chciał w Pattayi zamieszkać, ale to jeszcze nie ten czas. Mimo to stwierdziłem że nie zaszkodzi poudawać zainteresowanego klienta, podpytać o szczegóły etc. Budynek robi wrażenie, ceny tym bardziej. Wróciłem do swojego pokoju i zastałem Peng śpiącą w tej samej pozycji w której ją zostawiłem. Przedpołudnie, podobnie jak popołudnie, minęły nam na absolutnym i całkowitym nicnierobieniu. Drzemki, mizianie, seks, rozmowy o życiu. I tak na zmianę. W końcu rozsądek zwyciężył – trzeba się w końcu ruszyć. Przed wyjściem zapytałem ile sobie życzy za wspólnie spędzony czas. Stwierdziła że wystarczy 2000 bahtów, bo jestem dla niej kimś więcej niż zwykłym klientem i nie chce ze mnie zdzierać. Faktycznie kwota jest obiektywnie bardzo niska, zważywszy że wiele dziewczyn na tyle właśnie wycenia spotkanie z sobą, ale mając na myśli spotkanie trwające zaledwie godzinę, a nie całą noc… Dałem jej 2500, żeby zachowała mnie w dobrej pamięci. Peng pojechała do siebie do domu, a ja na śniadanie. Jest to zupełnie nie w moim stylu, jako że mam naturę motylka (z kwiatka na kwiatek), ale postanowiłem zaproponować Peng jeszcze jedną noc. Wieczorem pojechaliśmy na wspólny masaż. Ona wybrała tajski, ja klasyczny. Stamtąd razem z krakusem i May po raz kolejny do klubu „Yes!”. Okazało się, że niedokończone pół butelki Sangsom zostało wzięte w depozyt i mogliśmy je dokończyć tego wieczoru. Stamtąd trafiliśmy do hotelu krakusa i May, gdzie ugościli nas czerwonym winem. Później już leniwy spacerek po mieście, tutaj partyjka bilarda, tam jakiś drink… Na zakończenie jeszcze tylko do klubu Republic (byłem pod wrażeniem – to miejsce stanowi definicję „party hard”) i do hotelu. Seks, rozmowy o życiu, seks, rozmowy o życiu… Usnęliśmy o 6:00, po wschodzie słońca.</p>
<p>Wtorek. Pobudka, prysznic, seks, 2500 bahtów, pożegnanie z Peng. Krakusa i May znalazłem na miejskiej plaży, na leżakach. W ramach śniadania dojadłem resztki ich śniadania i potem wybrałem się z krakusem na siłownię i jeszcze jeden masaż. Biedak musiał mieć się na baczności, bo May (zresztą jak chyba każda Tajka) była o niego bardzo zazdrosna. Nie mogło być mowy o żadnym „niegrzecznym” masażu. Poszliśmy do salonu masażu tak czystego i niewinnego, że równie dobrze mogłyby go prowadzić zakonnice. Zjedliśmy coś na szybko na jednym z okolicznych street-foodowych targowisk, a potem wróciliśmy do swoich hoteli. Był czas żeby wypocząć przy basenie dachowym i zebrać siły przed wieczorem. Mój plan na ten wieczór był prosty: wrócić do spotkanej kilka dni temu w barze Mafia dziewczyny 9/10, zabrać ją z baru i młócić niemiłosiernie przez godzinę. Plan wydawał się nie mieć wad. Od północy bar fine spada z 1200 do 700 bahtów. Umówiłem się z nią smsowo, że przyjdę o 23:00, podrinkujemy, a o północy lecimy do mnie. Spotkałem się z krakusem i May wczesnym wieczorem. Zaliczyliśmy kilka barów na Soi Buakhao, potem jeszcze jeden na Soi Pothole. W końcu wybiła godzina 23:00! Lecimy do baru Mafia! No i cóż mogę powiedzieć… Chyba tylko tyle, że żaden wyjazd do Pattayi nie byłby pełny bez jakiejś wtopy. Nic nie zapowiadało nadciągającej katastrofy. Teu, bo tak miała na imię dziewczyna którą sobie wypatrzyłem, powitała mnie już przy wejściu. Uznałem że może 9/10 to lekka przesada, ale nadal była dla mnie ósemeczką. Siedliśmy we czwórkę przy stoliku, postawiłem jej drinka, zaczęliśmy grać w jakieś tajskie gry z użyciem kubków i kostek. Atmosfera wyśmienita. W pewnym momencie Teu powiedziała, że potrzebuje jeszcze 5 drinków, żeby wyrobić swój dzienny limit i czy mógłbym jej te drinki postawić. Powiedziałem że 5 to za dużo, ale mogę jej postawić jeszcze jednego i potem zobaczymy jak sytuacja się rozwinie. Przez pewien czas mnie jeszcze prosiła, w końcu „dała za wygraną”. Zdążyłem już zapomnieć o całej sprawie, gdy wtem Teu wstała, dokądś poszła i po chwili wróciła z pięcioma shotami tequili (180 bahtów każdy!) dziękując mi za szczodrość. Troszkę się wkurzyłem, bo tak się po prostu nie robi. Powinienem był w tym momencie odnieść rachunek z powrotem i powiedzieć że ja tych drinków nie zamawiałem. Ostatecznie tego nie zrobiłem, uznając że 900 bahtów to nie majątek, a jednocześnie nie chciałem psuć dobrej atmosfery i ryzykować że ostatecznie nie puknę dziewczyny na którą ostrzyłem sobie apetyt od paru dni. O północy uzgodniłem z nią, że zostanie ze mną na całą noc za 3000 bahtów, zapłaciłem bar fine i poszliśmy we czworo na tajskiego grilla. Atmosfera wciąż była bardzo dobra. Incydent z wymuszonymi drinkami rozszedł się po kościach. W końcu, o 1:30, trafiliśmy do mojego hotelu. Otworzyłem drzwi, Teu od razu padła na łóżko. Powiedziałem: „Dobra dobra moja droga, ty się tu nie rozkładaj, bo noc jest jeszcze młoda. Leć pod prysznic”. Tymczasem ona stwierdziła że jest zmęczona i chce spać. Na tym etapie byłem przekonany że się ze mną droczy, więc podjąłem tę grę, po czym sam poszedłem się umyć. Gdy wyszedłem spod prysznica, powitało mnie chrapanie. Potrząsnąłem jej ramię i powiedziałem że naprawdę powinna wstać, bo inaczej zaśnie na dobre. Zamruczała że absolutnie nie ma mowy. Poczułem, jak z minuty na minutę rośnie mi ciśnienie krwi. Najpierw scam z drinkami, teraz panna wyobraża sobie że będę płacił jej 3000 bahtów za możliwość patrzenia jak słodko sobie śpi. Powstrzymując gniew, powiedziałem spokojnym głosem, żeby zabrała swoje rzeczy i pojechała do domu, co Teu uczyniła bez słowa. Przez kolejne 2 godziny czekałem aż emocje opadną. Napisałem obszerną wiadomość do baru opisując sytuację. Manager odpisał mi że przyjrzą się sprawie i dadzą mi znać co ustalili. Jest więc szansa że dziewczynie nie ujdzie to całkiem na sucho. Około 4:00 w nocy ruszyłem na Beach Road, aby znaleźć mimo wszystko jakieś towarzystwo na noc. Moją uwagę przykuła dziewczyna, która przedstawiła się jako Duen. Pogadaliśmy chwilę i powiedziałem że przejdę się jeszcze kawałek i ewentualnie do niej wrócę. Faktycznie, niczego ciekawego już nie znalazłem, więc ruszyłem w drogę powrotną. Gdy dotarłem do miejsca gdzie stała, okazało się że jej już nie ma. „Cholera, trzeba było brać wtedy a nie się zastanawiać! Ktoś był szybszy!”. Ale nie, chwilka… Jest! Kuca kawałek dalej pod palmą i wpierdala grillowaną rybę :D Podszedłem do niej i zapytałem czy smakuje. Podniosła na mnie wzrok i spojrzała oczami dziecka przyłapanego na wyjadaniu świątecznego ciasta z lodówki w przeddzień Wigilii. W końcu wydukała: „Chcesz trochę?”. A jako że ja darmowego żarcia nigdy nie odmawiam, wnet oboje kucaliśmy przy palmie i pałaszowaliśmy rybę. Pojechaliśmy do hotelu, okazało się że ma ze sobą nawet własną szczoteczkę do zębów. Duen miała 30 lat, niesamowitą figurę i chyba tylko jedną wadę. Była chorobliwie gadatliwa. Jedyny czas kiedy nie paplała to ten, gdy wsadziłem jej pindola do ust. Bardzo przyjemna, solidna sesja. Zapłaciłem umówione 1000 bahtów, zrobiłem tradycyjne pamiątkowe selfie, pożegnaliśmy się i poszedłem spać.</p>
<p>Środa, mój ostatni dzień. O 11:00 wylogowałem się z hotelu i przeniosłem swoje klamoty do pokoju krakusa, który został w Pattayi jeszcze kilka dni. Zjadłem szybkie śniadanie, a o 12:30 odebrał nas busik, którym pojechaliśmy do sanktuarium słoni. Wszystko prowadzone w bardzo humanitarny, etyczny sposób. Karmiliśmy je bananami, głaskaliśmy po trąbach, nacieraliśmy błotem, polewaliśmy wodą… Takie tam klasyczne słoniowe rozrywki ;) Po powrocie do miasta skoczyłem do baru Peng wypić z nią drinka. Ostatecznie dołączyła do nas na resztę wieczoru. Zaliczyliśmy koreański hot-pot w ramach kolacji, kilka barów i o północy rzewnie się pożegnaliśmy. Peng zapewniała mnie, że będzie codziennie pisać i żebym obiecał że o niej nie zapomnę. Odebrałem swoje bagaże z hotelu krakusa i pojechałem do Full Love Inn. To taki hotel na godziny. Plan był taki, żeby przyjechać tam na 1:00, spotkać się z umówioną wcześniej dziewczyną, a potem zdrzemnąć przez 2 godziny i o 4:00 pojechać taxi do Bangkoku na lotnisko. Plany planami, życie weryfikuje… Przede wszystkim dziewczyna nie przyjechała, bo coś jej wypadło w pracy. No trudno – pomyślałem – będę miał więcej czasu na sen. I tu zdziwienie. Okazało się, że ten hotel jest tak całkowicie i absolutnie nastawiony na seks-schadzki, że… na łóżku nie ma czym się przykryć! Był materac przykryty prześcieradłem, były dwie poduszki i nic więcej. Nawet koca. Położyłem się w ubraniach i jakoś zasnąłem. O 4:00 czekała już na mnie taksówka. O 9:00 rano odleciałem do Europy.</p>
<p>Cóż mogę napisać w ramach podsumowania…? W swoim dotychczasowym życiu zdążyłem odwiedzić niemal 50 krajów na 6 kontynentach. Żadne miasto nie budziło we mnie porównywalnych emocji. Uśmiech nie schodzi mi z twarzy gdy dojeżdżam do Pattayi, a jednocześnie szklą mi się oczy gdy z tego miasta wyjeżdżam. Zawsze. Mimo to jakaś cząstka mnie cieszy się, że wracam do pracy, bo... w końcu będę mógł odpocząć! Wiem, to brzmi absurdalnie. I wcale nie chodzi o to że mam lekką pracę, tylko o to że obciążenie nią jest niczym w porównaniu z intensywnością wrażeń, jakimi bombarduje mnie Pattaya.</p>
<p>I na sam koniec jeszcze jedna, mała przestroga. Spędziłem z Peng dwie wspaniałe noce, podczas których padło z jej strony wobec mnie wiele ciepłych, doniosłych słów o przyjaźni, o przetrwaniu próby czasu, o emocjonalnej więzi. Ja tymczasem stawiałem sprawę jasno: nie jestem stworzony do monogamii i z przyjemnością pozostanę z nią w przyjacielskiej relacji, ale nic więcej. Ona mówiła że to rozumie i akceptuje. Wczoraj, gdy wymienialiśmy wiadomości przez komunikator, rozmowa zeszła m.in. na temat pieniędzy. Napisałem jej że jedną z moich złotych zasad jest to, że nigdy/przenigdy nie wysyłam pieniędzy do Tajlandii. Nawet jeśli dziewczyna by mi napisała że jej matka umiera i potrzebuje pilnie 10.000 bahtów na operację, to i tak będę tym skurwielem który odmówi, bo wiem że niestety często są to zwykłe fortele obliczone na wyekstrahowanie z faceta pieniędzy. Rozmowa potoczyła się normalnie jeszcze przez około pół godziny, po czym Peng stwierdziła że nasza znajomość nie ma przyszłości i lepiej będzie jeśli sobie z nią damy spokój. Przypadek? Ja w przypadki nie wierzę…</p>
    </section>
  </div>
</article>

<article class="post-card" data-index="3" id="post-3">
  <div class="post-head">
    <div class="username"><span class="online-dot"></span>Coriolan89</div>
    <div class="post-date">Napisano 05 maja 2024 - 23:03</div>
    <div class="post-subject">Re: Tajlandia</div>
    <div class="post-number">#455</div>
  </div>
  <div class="post-wrap">
    <aside class="author-info">
      <div class="avatar-placeholder"></div>
      <div class="rank">Otrzaskany</div>
      <div class="small">+ users</div>
      <div class="small">91 postów</div>
      <div class="small">Dołączył: 23-09-2017</div>
      <div class="small">Płeć: Facet</div>
    </aside>
    <section class="post-content">
      <p>Być może warto wspomnieć tu o pewnym dylemacie, przed którym każdy odwiedzający Land Of Smiles prędzej czy później stanie. Otóż podczas mojego pobytu w styczniu razem z krakusem poszliśmy na całość, zaliczaliśmy laskę za laską, short time za short time. W kwietniu nastąpiła zmiana. Krakus postanowił spędzić cały pobyt z jedną dziewczyną, więc ja zacząłem brać dziewczyny na Long Time. Po części po to żeby mieć towarzystwo (krakus był bardzo zaabsorbowany swoją dziewczyną), a po części po to żeby nie być piątym kołem u wozu gdy szliśmy razem na miasto (dwie pary wyglądają lepiej niż para z kimś na doczepkę). Było to dla mnie nowe doświadczenie. Wcześniej same Short Time, tym razem niemal wyłącznie Long Time. I powiem wam że sam nie wiem co mi się bardziej podobało. ST jest tańsze i pozwala zaliczyć więcej dziewczyn. Do tego nie ma ryzyka że wpadnie się w pułapkę silnych uczuć, bo zwyczajnie nie ma kiedy ich nawiązać. Jak to mówią Brytyjczycy: &quot;Wham Bam Thank You Ma&#x27;am!&quot;. Z kolei LT jest droższe, ale zdecydowanie pozwala na &quot;girlfriend experience&quot;. Zyskujesz towarzyszkę która zabawia rozmową, uczy tajskich słówek, pokazuje swoje ulubione miejsca w mieście, poleca dobre knajpki, pokazuje na telefonie zdjęcia rodziny... Jest tak naturalnie, jak z koleżanką. Najczęściej słyszałem cenę 1.500 bahtów za ST i 3.000 za LT. Niby dwukrotnie więcej, ale po przeliczeniu na liczby bezwzględne to w sumie nadal jest to niewiele. Tymczasem otrzymujemy cały wieczór w towarzystwie pięknej Azjatki, sen w jej objęciach i jeszcze poranek ze wspólnym śniadaniem. W takiej sytuacji relacja cena/jakość przechyla się na korzyść LT. Będę miał solidny orzech do zgryzienia gdy przed kolejnym wyjazdem przyjdzie mi decydować który model wybrać</p>
    </section>
  </div>
</article>

<article class="post-card" data-index="4" id="post-4">
  <div class="post-head">
    <div class="username"><span class="online-dot"></span>Coriolan89</div>
    <div class="post-date">Napisano 06 lutego 2025 - 13:15</div>
    <div class="post-subject">Re: Tajlandia</div>
    <div class="post-number">#660</div>
  </div>
  <div class="post-wrap">
    <aside class="author-info">
      <div class="avatar-placeholder"></div>
      <div class="rank">Otrzaskany</div>
      <div class="small">+ users</div>
      <div class="small">91 postów</div>
      <div class="small">Dołączył: 23-09-2017</div>
      <div class="small">Płeć: Facet</div>
    </aside>
    <section class="post-content">
      <p>Dziewięć miesięcy. Tyle czasu minęło od mojego ostatniego wyjazdu do Pattayi. Na tyle długo by się stęsknić, ale na pewno nie na tyle by zapomnieć. Jakaś potężna siła przyciąga mnie do tego miasta niczym ćmę do zapalonej świeczki. Jako że moje poprzednie &quot;pamiętniki z wakacji&quot; z ubiegłych lat zostały przyjęte ciepło, tym razem postanowiłem również sporządzać notatki, by po powrocie móc wszystko należycie opisać. Tym razem leciałem ze świadomością, że wyjazd będzie szczególny, bowiem udało mi się wygospodarować aż 13 dni - nigdy wcześniej nie miałem okazji być w Tajlandii aż tak długo. Założenie było takie, żeby nieco zwolnić tempo i żyć nieco bardziej jak ekspat, a nie jak turysta. Bez pośpiechu, bez codziennego imprezowania, bez liczenia dni do końca wyjazdu. Spoiler alert: niewiele z tego wyszło. Ale, jak mawiał Bogusław Wołoszański, nie uprzedzajmy faktów...</p>
<p>Na początek tytułem formalności - na miejsce dotarłem na pokładzie linii lotniczych Air China. Leciałem z Londynu z jedną przesiadką w Szanghaju. Lot powrotny był z przesiadką w Pekinie, a za całość zapłaciłem 2200 zł. Wyjątkowo atrakcyjna cena jest związana m.in. z tym, że chińskie linie mogą latać do Azji najkrótszą możliwą trasą, tj. nad Rosją, podczas gdy ich europejscy konkurenci muszą kombinować okrężną drogą, zwiększając koszty... Do Pattayi dotarłem 15-ego stycznia po południu. Tym razem postanowiłem nie spędzać w Bangkoku ani jednego dnia. Nie przepadam za tym miastem, głównie ze względu na kosmiczne ceny. Jeśli zamierzałbym płacić 600 zł za godzinne spotkanie z panną, to po prostu zostałbym w Londynie... Bez zbędnej zwłoki wrzuciłem swoją torbę do hotelu i lecę na miasto. Na samym początku załatwiłem kilka niezbędnych drobiazgów: wizyta w aptece by kupić coś na katar, który męczył mnie od kilku dni. A jako że nieszczęścia chodzą parami, to nie mogę nie wspomnieć o bolesnej wizycie w kantorze: w porównaniu z poprzednim sezonem tajski bat umocnił się wobec głównych walut o niemal 10%. Gdy pani w okienku wypłacała baty, czułem się jak Adaś Miauczyński odbierający wypłatę w pamiętnej scenie z Dnia Świra: &quot;Nie... To nie do wiary... To być nie może... Sześć lat studiów... Setki godzin w pracy... Nocne dyżury... Nadgodziny... I oto wymieniają mi pieniądze po kursie jakby ktoś dał mi w mordę&quot;. Otrząsnąłem się, zabrałem pieniądze i ruszyłem na odwiedziny do mojego starego znajomego krakusa, który przyleciał do Pattayi kilka dni wcześniej. Podobnie jak ostatnim razem, również teraz nie uganiał się za spódniczkami, tylko spędzał czas ze swoją tajską dziewczyną, May. Oboje z krakusem zmagaliśmy się jeszcze z konsekwencjami długiej podróży, postanowiliśmy się zatem nie forsować. Na początek zgodnie z sugestią May pojechaliśmy na Cosy Beach - miło było znów umoczyć stópki w Oceanie Indyjskim. Stamtąd do nowo otwartej knajpki specjalizującej się w jedzeniu z regionu Isaan, z którego pochodzi 80% obecnych w Pattayi dziewczyn. W końcu mój pindol zaczął się dopominać o nieco uwagi, więc wróciłem do hotelu i spotkałem na miejscu z Jarinyą, dziewczyną którą znałem z poprzedniego wyjazdu. Żadna z niej miss, raczej typ dziewczyny z sąsiedztwa, ale takie cenię szczególnie. Tym bardziej za przystępny, prostoduszny charakter. Zamiast umówionej godziny została 90 minut, po zbliżeniu leżąc ze mną na łóżku, deliberując na temat istoty miłości i sensu życia :D Bardzo rzadko spotykam się z tą samą laską dwukrotnie podczas jednego wyjazdu. Ona to wie, a ja wiedziałem że ona wie. &quot;See you next year&quot; - rzuciła z lekkim uśmiechem odchodząc, a w jej głosie pobrzmiewał smutek. Pojechałem do Beer Garden na spotkanie z krakusem. Bardzo sympatyczne miejsce, dziwię się że nie odkryłem go wcześniej. Znajduje się tuż przy wejściu do Walking Street. Jego centralne miejsce stanowi prostokątne molo zawieszone nad wodą, z którego rozpościera się widok na Beach Road i zatokę. W dość minorowych nastrojach omówiliśmy sytuację na rynku altcoinów, popijając tajskie piwo. Pomogła May, która dołączyła do nas i zaproponowała kolację w restauracji typu shabu, w której do garnka z gotującym się rosołem wrzucamy według uznania różne składniki, które powoli przesuwają się po ruchomej taśmie. Podobno szczęśliwy facet to taki z pełnym brzuchem i pustymi jajami. No to wychodzi na to, że tej nocy szedłem spać szczęśliwy :)</p>
<p>Czwartek, 16 stycznia. Rano przeniosłem się do hotelu D Xpress, w którym zameldowani byli również krakus z May. Niestety robiąc rezerwację pół roku wcześniej okazało się że mają już bardzo niewielką dostępność (!), więc pierwsze 3 noce spędziłem w osobnym budynku, położonym 50 metrów dalej, w pokoju bez okien, za to bardzo czystym i schludnym, w cenie 600 batów za dobę :D Na dzisiaj krakus z May zaplanowali nie lada atrakcję, mianowicie pojechaliśmy na łowienie krewetek. Od lat śledzę na YouTubie kanały o Pattayi, ale nikt nigdy nie wspomniał o tym miejscu. Ot, kolejny dowód na to że można znać miasto bardzo dobrze, ale nigdy nie będzie się go znało tak dobrze jak lokalne dziewczyny. Nie ma co ukrywać, jest to dość statyczna aktywność, ale na pewno warto spróbować. Po kilku ładnych godzinach mieliśmy remis - każde z nas złapało po 3 potężne, wielkie krewety. Uznaliśmy że tyle wystarczy, rozliczyliśmy się, poprosiliśmy o to żeby je nam zgrillowali i wróciliśmy do hotelu na własnoręcznie upolowaną kolację. To co kocham w Pattayi to fakt, że gdy patrzę na zegarek i widzę godzinę 21:00, moja pierwsza myśl to: &quot;Cholera, późno. Niedługo trzeba będzie iść spać&quot;. I dopiero chwilę później napominam siebie samego że tutaj 21:00 to dopiero początek dłuuuuugiej, pełnej przygód nocy... Jeśli ktoś czytał mój wpis z kwietnia 2024, być może pamięta dziewczynę imieniem Peng, z którą nawiązałem nieco bliższą, poniekąd intymniejszą relację. Okazało się że Peng przez ostatnie miesiące nie próżnowała. Związała się na stałe z pewnym Arabem który prowadzi bar nieopodal Soi Pothole. Peng była również bliską przyjaciółką May, więc postanowiliśmy we troje wpaść do jej baru na drinka. Nie odczułem ze strony jej nowego chłopaka żadnej wrogości, choć niechybnie zdawał sobie sprawę z tego, że podaje rękę eks-klientowi swojej dziewczyny... Dopiero po wyjściu dowiedziałem się za pośrednictwem May, że urządził jej scenę zazdrości, więc postanowiliśmy już tam nie wracać. Stamtąd przeszliśmy do State of Bilabong na Soi Made In Thailand. Klub/bar o świetnej lokalizacji, bardzo przestronny, przyzwoita muzyka, a jednak świecił pustkami... Stamtąd jeszcze raz na shabu i w końcu się rozdzieliliśmy. Krakus z May wrócili do hotelu, a ja na Beach Road zapolować na freelancerki. Meandrując nieśpiesznie między nimi dostałem między innymi propozycję trójkąta od dwóch całkiem przyzwoicie wyglądających lasek w cenie 1000 batów dla każdej. Zapaliła mi się lampka ostrzegawcza. Wziąłem kontakt do jednej z nich i ruszyłem dalej przed siebie rozmyślając o tej propozycji. Napisałem wiadomość proponując spotkanie z jedną z nich, a jeśli wszystko pójdzie gładko to następnej nocy spotkałbym się z nimi obiema. Otrzymałem odpowiedź: &quot;Sorry, jesteśmy w pakiecie&quot;. No trudno, łowimy dalej. W końcu moją uwagę zwróciła bardzo fajna Tajka, typ licealistki z dyskoteki. Buzia 8/10, ciałko podobnie. Cena 1500 batów. Jak nietrudno się domyślić, kwadrans później penetrowałem jej najgłębsze zakamarki nie gorzej niż rasowy ginekolog. Przemeblowywałem jej wnętrzności z taką zaciekłością, że prawdopodobnie dziewczyna zaczęła przeklinać moment w którym zgodziła się pojechać do mojego hotelu, ale cóż - ryzyko zawodowe. Jedyne co mogę jej zaliczyć na minus to fakt, że strasznie się śpieszyła. Mało co wyprowadza mnie z równowagi tak bardzo jak laska pytająca po 20 minutach czy już kończę. Zanotowałem w pamięci, by odtąd negocjując cenę zawsze dopytywać czy mowa o PEŁNEJ godzinie. I rzeczywiście, w kolejnych dniach uchroniło mnie to przed spotkaniami z dziewczynami które takiej gwarancji nie potrafiły mi udzielić.</p>
<p>Piątek, 17 stycznia. Po siłowni w Sun Fitness wybrałem się do Buzzin Lounge, czyli baru prowadzonego przez legendę YouTube&#x27;a. W poniedziałki i piątki organizuje on tzw. &quot;Buzzin Crawls&quot;, czyli zorganizowany przejazd od baru do baru, od klubu do klubu, tak aby poznać nowych ludzi i zajrzeć w miejsca które niekoniecznie znalazłyby się na naszym radarze. Zapłaciłem 300 batów za transport oraz szoty powitalne w każdym z barów i niedługo potem ruszyliśmy. Zaliczyliśmy 5 miejsc: Camel&#x27;s Toe, Free Willy, Club 69, Red Hot Blue i finał w klubie Playgirlz. Grupa liczyła około 20-25 facetów, w każdym z klubów spędziliśmy około godzinę. Wrażenia? Ogólnie rzecz biorąc pozytywne. Jeszcze siedząc w busie, w drodze do pierwszego klubu, zasięgnąłem języka u weteranów, którzy udzielili mi kilku porad odnośnie tego jak wycisnąć z tego wieczoru jak najwięcej. Przede wszystkim: po wejściu do klubu nie zwlekać, tylko od razu proponować drinka dziewczynie która się spodoba, w przeciwnym wypadku zgarnie ją za moment ktoś inny. Po drugie: nie żałować im lady drinków. Nie jest to rzecz jasna obowiązkowe, ale pobyt w każdym z klubów będzie niepomiernie przyjemniejszy, jeśli zaskarbimy sobie wdzięczność ich pracownic. W Camel&#x27;s Toe dopiero się oswajałem z nowym otoczeniem, czego nie można powiedzieć o kilku innych szwagrach, którzy ułożyli wybrane przez siebie dziewczyny na centralnie zlokalizowanym stole i bez skrępowania przystąpili do minety. W klubie Free Willy przejąłem inicjatywę. Od razu wypatrzyłem młodą, szczupłą dupeczkę, której postawiłem kilka drinków, a ta odwdzięczyła się lekkim pettingiem i handjobem. Kusiło mnie by zostać i wziąć ją do pokoiku na Short Time, ale rozsądek zwyciężył - nie chciałem odłączać się od grupy. W Club 69 dominowały raczej starsze kobiety, więc wracać tam nie będę, natomiast na pewno zajrzałbym w przyszłości raz jeszcze do Red Hot Blue. Bardzo ciekawe połączenie gentleman&#x27;s clubu i klubu gogo. W dobrej pamięci zachowam również Playgirlz, który jest podobną hybrydą. W trakcie okazało się, że nie jestem jedynym Polakiem w grupie - było nas łącznie troje. Szczególnie dobry kontakt nawiązałem z Grzesiem, którego w tym miejscu chciałbym pozdrowić :D Grześ nie miał pojęcia o forum Garso, ale z pewnością zdążył nadrobić zaległości i będzie czytał tę relację. Już po zakończeniu &quot;bar hoppingu&quot; poszedłem z nim do Club Fate, w którym nigdy nie byłem, a zawsze chciałem spróbować, bo słynie z mocno niegrzecznych dziewczyn. Usiedliśmy na dwóch przeciwlegle ustawionych kanapach, do mnie dosiadła się raczej dość przeciętnie wyglądająca Tajka, dla równowagi dobrałem sobie jeszcze jedną fajną małolatkę. Grześ również dobrał sobie dwie dupeczki, które od momentu gdy wylądowały na jego kanapie, zdecydowanie nie próżnowały. Ktoś mógłby powiedzieć że wydanie kilku tysięcy batów na mizianko, pocałunki i drinki to pieniądze wyrzucone w błoto, ale ja się z takim postawieniem sprawy nie zgadzam. Całkiem sympatycznie spędziłem czas, nawet jeśli do &quot;niczego&quot; nie doszło. Po wyjściu skoczyliśmy jeszcze na piwko, aż o 4-ej wyrzucono nas z baru, bo zamykali. Nadszedł czas na małe co nieco w moim hotelu. Miałem zapisanych kilka kontaktów z aplikacji ThaiFriendly, natomiast o tak nieludzkiej porze nawet w Pattayi ciężko było znaleźć jakąkolwiek dostępną dziewczynę. Na to jest tylko jedna sprawdzona recepta: Beach Road. Niestety wybór był już dość ograniczony. W akcie desperacji zaprosiłem do hotelu laskę 5/10, która w lepszym świetle okazała się być 4/10, a pamiętajmy że byłem już po kilku solidnych drinkach. Szukajmy jednak pozytywów - dziewczyna była równie zdesperowana jak ja, co odzwierciedlała cena (1000 batów) i nie protestowała gdy kończyłem na twarz. Patrząc retrospektywnie, było to najsłabsze jakościowo towarzystwo podczas tego wyjazdu, ale przynajmniej trzymałem się planu: trzeci dzień, trzecia dziewczyna :)</p>
<p>Sobota, 18 stycznia. Po przygodach wczorajszej nocy organizm domagał się regeneracji. Nie dziwota, że obudziłem się dopiero o 13:00. Wykorzystując relatywnie wczesną porę, postanowiłem być produktywny: pojechałem do elektronicznego domu handlowego Tuk Com by rozejrzeć się za kilkoma drobiazgami, potem z krakusem i z May do agenta wizowego podpytać o to jak prawnie wygląda sytuacja wyrobienia wizy dla Tajki, która chce przyjechać turystycznie do Europy. Nie będę wchodzić w szczegóły, napiszę tylko że na miejscu krakusa bym się załamał. Lista potrzebnych dokumentów zawstydziłaby polskich urzędników :) Okej, czas na część rekreacyjną. May po odejściu Peng straciła dobrą przyjaciółkę, ale natura nie znosi próżni. Jej miejsce zastąpiła niewiasta o dość niefortunnym imieniu Jaja. Od razu uprzedzę wszystkich żartownisiów - Jaja była w 100% kobietą. May jeszcze przed moim przylotem do Tajlandii napisała mi wiadomość, że jej koleżanka widziała moje zdjęcia i bardzo by mnie chciała poznać. Okazało się, że Jaja ma jedną szalenie istotną cechę: mówi świetnie po angielsku. Mało tego - w wolnych chwilach słucha angielskich podcastów, uczy się... Nie wpisuje się w typowy profil &quot;Pattaya bar girl&quot;. Jednocześnie jest bardzo ładna i zgrabna - 7/10 w mojej skali. Wypiliśmy po drinku, wymieniliśmy się kontaktami, postanowiłem że na pewno jeszcze się z nią zobaczę. Tymczasem lecimy dalej. Nadszedł czas na pierwszy masaż, którego lokalizację starannie wybrała May. Starannie, tak aby masażystki nie składały jej lubemu krakusowi żadnych niemoralnych propozycji. Przy masażu stóp w dużym pomieszczeniu, w otoczeniu kilku innych osób byłoby to ciężkie, ale widocznie May woli dmuchać na zimne. Po masażu skoczyliśmy jeszcze na chwilę do Insomni na Walking Street, a stamtąd do hotelu. Szybko się odświeżyłem i poszedłem na Beach Road zobaczyć co jest tego wieczoru w menu. Zebrałem kilka kontaktów i puknąłem jedną z dziewczyn o której nie mogę napisać niczego złego, ale też niczego dobrego. Ot, zrobiła to co miała zrobić. Zapytała jeszcze czy może zostać u mnie w hotelu na noc, ale wolałem nie ryzykować tego z osobą którą poznałem dosłownie godzinę wcześniej. Gdy wyszła, w końcu mogłem zamknąć pod powiekami dzień numer cztery...</p>
<p>Niedziela, 19 stycznia. Poranek upłynął mi leniwie. Rano przeniosłem się do głównego budynku hotelu i mogłem napawać się luksusem w postaci okna w pokoju :D Po chwili zastanowienia stwierdzam, że w poprzednim, satelickim budynku w którym spędziłem ostatnie 3 noce, podobała mi się jeszcze jedna rzecz - brak konieczności zostawiania dowodu tożsamości na recepcji. Można było zabierać dziewczyny prosto do pokoju. Ja wiem, że zostawianie dowodu osobistego u pracownika hotelu to jeden z bezpieczników i jest w naszym interesie, ale mimo upływu lat jakoś nie potrafię się przyzwyczaić do tego systemu. Zawsze przyjeżdżając z dziewczyną odnoszę wrażenie, że Sanhedryn recepcji ocenia moją kondycję moralną... Wiem że to nieracjonalne, ale pewne schematy myślowe są trudne do wykorzenienia. Wracając do tematu - popołudnie spędziłem przy basenie, na dachu hotelu. To niby tylko 7 pięter, ale widoki na całą panoramę miasta są zaskakująco dobre. W końcu zrobiło się ciemno, a księga ulicy mówi jasno: &quot;Gdy słońce w Pattayi za horyzont spada, to znak że do barów ruszać wypada!&quot;. Po krótkiej konsultacji z krakusem i May doszliśmy do wniosku, że lecimy do &quot;Yes&quot;, czyli klubu z tajską muzyką. May chciała by towarzyszyła nam Jaja, więc pojechała do baru, zapłaciła bar fine i wkrótce we czworo władowaliśmy się do taksówki. Co tu dużo mówić... Nie przepadam za muzyką tajską, ale uwielbiam patrzeć na to, jak działa na Tajki. Dziewczyny były w siódmym niebie, a ich euforia spływała również na mnie i na krakusa. Podejrzewam że litrowa butelka SangSom również miała w tym swój niemały udział... Do dziś nie wiem jakim cudem udało nam się wypić całość, wziąwszy pod uwagę fakt że ani ja ani krakus nie jesteśmy wielkimi pijusami i raczej dość oszczędnie sobie dolewaliśmy... O godzinie 4:00 muzyka została stopniowo wyciszona i trzeba było się ewakuować. Wstąpiliśmy jeszcze do czynnego 24/7 baru z zielskiem, zrelaksowaliśmy się na wielkich poduchach, aż w końcu ruszyliśmy do hotelu, Jaja ze mną. I tu muszę przyznać że miałem nie lada zagwozdkę. Nie bardzo uśmiechało mi się pukać dziewczynę która wypiła Bóg wie ile alkoholu i generalnie ledwo stoi na nogach. Z drugiej strony jeśli nazajutrz policzy mi stawkę jak za Long Time to głupotą byłoby nie skorzystać... Na szczęście problem sam się rozwiązał. Jaja dokończyła jointa, położyła się na chwilę na łóżku, potem nagle otworzyła oczy, puściła się sprintem do toalety, złożyła ofiarę Posejdonowi i z opróżnionym żołądkiem wróciła do łóżka. Od razu zasnęła, tym razem już twardo. Nie za bardzo wiedziałem co z tym fantem zrobić. Jeśli ją przykryję, to prześpi całą noc w ubraniach. Jeśli ją rozbiorę to obudzi się rano i pomyśli że do czegoś doszło. Albo, co gorsza, wybudzi się w trakcie i pomyśli że się do niej dobieram. Z dwojga złego postanowiłem po prostu ją przykryć w stanie takim w jakim była, zgasiłem światła i również położyłem się spać. A zatem dzień wytchnienia dla mojego małego, ale i dla portfela.</p>
<p>Poniedziałek, 20 stycznia. Oboje z Jaja potrzebowaliśmy regeneracji po wczorajszym dniu, więc obudziliśmy się dopiero gdy słońce było w zenicie. Czas mijał nieśpiesznie, głównie na rozmowach. Sam nie do końca byłem pewien na co mogę sobie pozwolić i gdzie przebiega delikatna granica między koleżeńskim użyczeniem łóżka a usługą stricte seksualną. W końcu około 15:00 nie wytrzymałem. Zrzuciłem z niej to co miała na sobie i przeszedłem do rzeczy. Zafundowała mi bardzo solidną sesję utrzymaną na wysokiej intensywności, ale to nie seks był gwoździem programu. Panowie, powiem wprost. Ta dziewczyna powinna pisać podręczniki na temat robienia loda. Gdyby na uniwersytecie istniała katedra seksu oralnego, to ona powinna objąć stanowisko pieprzonego dziekana. Nie chcę być wulgarny, ale brała go tak głęboko, że myślałem że dotrę do dwunastnicy. Gdy zwróciłem jej uwagę, że jest to jeden z najbardziej mokrych lodów jakich doświadczyłem w życiu, z niewinną miną zapytała: &quot;Tak? Ale to przecież chyba normalne, prawda? Każda dziewczyna tak robi?&quot;. I pomyśleć że ona ma dopiero 20 lat... W końcu wygrzebaliśmy się z pościeli, wzięliśmy wspólny prysznic i zabrałem ją do pobliskiego street foodu. I tu miała miejsce interesująca scenka rodzajowa. Czekając na kelnerkę postanowiłem zrobić użytek z ponadprzeciętnych zdolności językowych Jaja i poprosiłem o przetłumaczenie na tajski kilku podstawowych słów. Wziąłem do ręki menu i wskazałem palcem ryż. &quot;To proste. Po tajsku ryż to KAŁ&quot;. Roześmiałem się i powiedziałem że w polskim mamy takie same słowo i poniekąd też odnosi się do ryżu, tylko że już w zmetabolizowanej postaci. Idąc za ciosem postanowiłem natychmiast wykorzystać nowe słówko w praktyce. Gdy podeszła kelnerka, złożyłem po angielsku zamówienie na Panang Chicken Curry i do tego jeden talerzyk KAŁ. Pani przyjmująca zamówienie zastygła z długopisem w notesie i spojrzała na mnie jak na wariata. Jaja natychmiast zainterweniowała i powiedziała jej coś po tajsku. Gdy znów byliśmy sami, powiedziała że źle zaakcentowałem KAŁ i zamówiłem talerzyk kwiatów. Zdziwiony odparłem że powiedziałem przecież bardzo wyraźnie: &quot;KAŁ&quot;, dokładnie tak jak mnie uczyła. Na co Jaja z westchnieniem: &quot;No widzisz, teraz też źle akcentujesz. To co teraz powiedziałeś znaczy wzgórze&quot;. A zatem potwierdza się to co słyszałem już wcześniej - problem z nauką tajskiego to wcale nie zapamiętywanie słówek, tylko zapamiętywanie słówek i dodatkowo ich intonacji... Za noc policzyła mnie jak za Short Time, bo jak sama zauważyła w nocy do niczego nie doszło. Ucieszyłem się że podchodzi do tematu uczciwie, a jednocześnie miałem niedosyt jej towarzystwa, więc zaproponowałem że wezmę ją na Long Time, tym razem już taki z prawdziwego zdarzenia (koszt 3000 batów dla niej oraz 1000 batów dla baru, jako rekompensata za jej nieobecność). Jaja pojechała do domu się przebrać i dołączyła do mnie kilka godzin później. Postanowiliśmy pojechać na dobry początek do Oxygen, czyli restauracji typu &quot;open air&quot; w dzielnicy Pratumnak, położonej tuż nad brzegiem morza. Bardzo przyjemny, rustykalny styl wnętrz. Dostaliśmy stolik tuż przy wodzie. Zamówiłem dwie kawy, Jaja mrożoną herbatę i jakieś dwie niewielkie przekąski... Godzina upłynęła nam na rozmowie i w zasadzie już mieliśmy się zbierać, gdy poczułem czyjąś dłoń na ramieniu. Odwróciłem się, a tam stoi jakiś biały facet, który zwrócił się do nas po angielsku: &quot;Przepraszam że przeszkadzam, ale czy mógłbym wam powiedzieć komplement?&quot;. Nieco skonsternowany powiedziałem że proszę bardzo... &quot;Otóż obserwuję was od pewnego czasu i zwróciłem uwagę, że ani razu żadne z was nie wzięło do ręki telefonu. Rozmawiacie jak za starych dobrych czasów, po prostu twarzą w twarz, analogowo. Tyle razy widzę pary, które siedzą w restauracjach i każde z nich zapamiętale stuka w telefon...&quot;. Mile zaskoczeni, podziękowaliśmy za dobre słowo. Na odchodnym facet rzucił: &quot;Aha, przy okazji: zapłaciłem wasz rachunek&quot;. I zniknął. Popatrzyliśmy po sobie z Jaja i jednocześnie przywołaliśmy kelnerkę, która potwierdziła że faktycznie ten pan uregulował nasz rachunek, około tysiąca batów. Życie potrafi zaskakiwać :) Stamtąd pojechaliśmy na Jomtien Night Market i wyposażeni w mango smoothie przespacerowaliśmy się plażą, obserwując nocnych rybaków. Po powrocie do centrum Pattayi skoczyliśmy jeszcze na masaż stóp, potem seks i po 5:00 poszliśmy w końcu spać.</p>
<p>Wtorek, 21 stycznia. Po śniadaniu pożegnałem się z Jaja, pochillowałem nieco przy basenie, później na siłownię i ostatecznie trafiłem na uliczkę Soi Honey do klubu Hunny Lounge. O 15:00 byłem zapisany na &quot;lock in party&quot;. Bardzo prosta, acz interesująca formuła: 15 dziewczyn, 10 facetów, o godzinie 15:00 drzwi zostają zamknięte i zaczyna się imprezka. Za jednego shota tequili spada stanik, za dwa kolejne reszta garderoby. Dołączył do mnie Grześ, którego poznałem kilka dni wcześniej. Zostaliśmy ciepło przyjęci przez Grahama, właściciela tego przybytku, który pokrótce wyjaśnił zasady, w tym jedną najważniejszą: &quot;Keep your girls lubricated with lady drinks - they will show gratitude&quot;. Moją uwagę zwróciła drobna laseczka zajęta przenoszeniem butelek piwa do lodówki. Zapytałem czy ta tutaj też jest dostępna. Graham spojrzał na nią i powiedział: &quot;Nyng? Ona w zasadzie pracuje jako barmanka, ale lubi młodych facetów, więc jest spora szansa że się zgodzi&quot;. Zaiste - zgodziła się. Rozsiedliśmy się wygodnie w przeciwległych kątach długiej kanapy, z dziewczynami u boku. Grześ trafił lepiej jeśli chodzi o komunikatywność swojej, ale moja nadrabiała ciałem. Po godzinie drinkowania i macanek, zapłaciłem za loda zaserwowanego mi w przestrzeni wspólnej, co Graham przyjął entuzjastycznym okrzykiem: &quot;Poles are showing their poles!&quot; :D Niedługo potem zabrałem ją na pięterko do pokoju. Zafundowała mi bardzo dobry seks, bez słowa skargi zgadzając się na niezliczone zmiany pozycji i w zasadzie nieprzerwane pukanie przez 45 minut... Po prysznicu i zejściu na dół, wypiliśmy jeszcze po jednym drinku i w końcu postanowiliśmy się ewakuować. Wstąpiliśmy jeszcze do jednego z barów przy Tree Town na kilka rundek bilarda, po czym wróciłem do hotelu zdrzemnąć się i zebrać siły na wieczór. Około 22:00 dołączyłem do krakusa i May, którzy siedzieli w Area39, przy Soi Excite, racząc się wieżą piwa. Niby wszystko fajnie, muzyczka, alkohol, wszyscy roztańczeni, ale brakowało mi kogoś u boku. Skoczyłem do baru Jaja i zapytałem wprost, czy chciałaby do nas dołączyć jeśli zapłacę jej bar fine, ale bez Short Time ani Long Time dla niej. Zgodziła się i rodzina w końcu była w komplecie :D Stamtąd jeszcze do klubu Z4, potem dokończyliśmy z Jaja zielsko i poszliśmy spać do mojego pokoju.</p>
<p>Środa, 22 stycznia. Po przebudzeniu poszliśmy z Jaja na kawę do Cafe Amazon przy Soi Buakhao. Na temat kosztów życia w Tajlandii zostało już sporo powiedziane, ale i tak przecierałem oczy ze zdumienia, gdy za naprawdę duże cappuccino przyszło mi zapłacić 60 batów... Przytulasek na pożegnanie, Jaja pojechała do domu ogarnąć się i przygotować do pracy w barze, ja zaś zrobiłem pranie, a potem z krakusem i May do jeszcze jednego agenta wizowego, który w szczegółowy sposób opisał proces ubiegania się o wizę turystyczną dla May. Godzinka regeneracji przy basenie i lecimy dalej, bo szkoda czasu. Odpoczywa się po urlopie, a nie w trakcie, prawda? Spotkałem się z Grzesiem w miejscu, które nawet najbardziej zatwardziałego geja potrafiłoby zmienić w hetero: na legendarnej Soi 6. Ruszyliśmy na poszukiwania &quot;tej jedynej&quot;. Przeszliśmy uliczkę wzdłuż i wszerz, w końcu kotwicę zarzuciliśmy w Liquid. Moją uwagę przykuła Jane, która od strony przymiotów czysto fizycznych była niemal doskonała. Rzadko daję tak wysokie noty, ale w tym wypadku 9/10 było absolutnie zasłużone. Gdy skomplementowałem jej sylwetkę, rzuciła z udawaną skromnością że ostatnio jej się przytyło, bo z 40 kg skoczyła na 41... Gdyby tylko wszystkie kobiety miały takie problemy... Seks był dobry, ale nic poza tym. Tak to już niestety jest, że im dziewczyna jest ładniejsza, tym mniej jej zależy, bo i tak wie że zdobędzie klientów na skinienie palca... Grześ również nie próżnował, więc wyszliśmy z Liquid w podobnym czasie. Pojechaliśmy baht busem do baru Chalee przy Beach Road, pogapić się na ludzi i na freelancerki szukające atencji wśród przechodniów. Stamtąd do Tree Town na bilarda. Gdy skończyliśmy, wychodzimy z baru a tu stoi wózek ze smażonymi insektami. Jakieś larwy, chrząszcze itp. Mało tego: biały koleżka w moim wieku właśnie odbierał swoje zamówienie. Podszedłem do niego i mówię: &quot;Stary, chyba nie zamierzasz tego jeść?&quot;. On odwrócił się zaskoczony i powiedział że właśnie zamierza, bo to bardzo dobre. Zapytałem czy tego skorpiona również. On na to, że akurat smażonych skorpionów jeszcze nie próbował i zastanawia się jak to - nomen omen - ugryźć. Powiedziałem że w takim razie ja popatrzę jak je, na co on odparł żebym nie patrzył tylko sam spróbował. I kładzie mi jakiegoś robala na dłoni. Pytam co to takiego, a on że to konik polny. Mówię mu, że po moim trupie, ale on nalegał: &quot;Przynajmniej poliż, zobaczysz jaki to smak&quot;. Polizałem... Hmmm... Trochę jak popcorn... A tak się składa że ja lubię popcorn... On mówi: &quot;No widzisz. To teraz całego do buzi&quot;. Niczym Adam w ogrodzie Eden, namawiamy przez Ewę do zjedzenia owocu z drzewa zakazanego - uległem i zjadłem. Będzie co wnukom opowiadać :D Co ciekawe, napisałem smsa do Jaja, opowiadając o całym zajściu i zapytałem czy ona też takie rzeczy konsumuje jako rodowita Tajka, na co ona odparła krótko: &quot;Nie. To obrzydliwe&quot; :D Posilony naturalnym białkiem, ruszyłem z Grzesiem do klubu sportowego S1, gdzie nauczył mnie grać w rzutki. Bardzo przyjemna rozrywka, zaskakująco przyjemna. Tymczasem noc była jeszcze młoda, dopiero 2:00... Przespacerowaliśmy się po kompleksie barów Myth, ale typowo krajoznawczo, bo po przygodzie w Liquid nawet nie bardzo mieliśmy ochoty na nic więcej. Tournee po Pattayi zakończyliśmy w Space Of Bilabong, gdzie kupiliśmy po lady drinku sympatycznej dziewczynie, która zabawiała nas przez godzinę rozmową. W końcu zaczął nas morzyć sen. O 4:00 rozeszliśmy się do swoich hoteli.</p>
<p>Czwartek, 23 stycznia. Jeden z mniej interesujących dni. Po porannej siłowni poszedłem do Emerald 2 na masaż - cenię to miejsce, bo jest na uboczu i przez to panuje w środku spokojna, zaciszna atmosfera, bez ludzi wchodzących i wychodzących bez przerwy, bez głośnych rozmów... Otrzymałem bardzo dobry masaż pleców i ramion, po czym chwila relaksu w hotelu i obiad w mojej stałej street-foodowej knajpce na skrzyżowaniu Third Road oraz Central Pattaya Road. Wieczorem zabrałem krakusa i May do S1 i rozegraliśmy podwójny mecz w rzutki - nie wiem czy udało mi się ich zarazić moją nową pasją :) Potem jeszcze raz do Space of Bilabong i tam się rozdzieliliśmy. Ich dwoje wróciło do hotelu, ja zaś spotkałem się z Grzesiem. Było już późno, ale postanowiliśmy mimo to przejść się po Soi 6 i ewentualnie powtórzyć sukces z dnia poprzedniego. Niestety oferta była już mocno przetrzebiona i żadna z dziewczyn nie chwyciła mnie za serce. Grześ miał podobne odczucia. Uruchomiłem więc swoje kontakty z ThaiFriendly i umówiłem się z jedną z lasek. Pożegnałem się z Grzesiem, niestety już po raz ostatni - jutro rano miał wracać do Bangkoku. Ostatecznie z pukania nic nie wyszło - panna wysłała mi smsa że jest już blisko hotelu, ale zapomniała swojego dowodu osobistego i czy nie będzie z tym problemu. Niestety polityka hotelu jest jaka jest - bez ID by jej nie wpuścili. Laska odpisała że w takim razie może innym razem. Nie chcąc szukać towarzystwa metodą &quot;na rozpaczliwca&quot; po prostu poszedłem spać.</p>
<p>Piątek 24 stycznia. Około godziny 15:00 wybrałem się na spacer do Soi 6. Od pewnego czasu uznałem, że to najlepsze miejsce do łowienia dziewczyn. W klubach GoGo ceny są skalibrowane pod bogatych turystów z Rosji i Chin, w przypadku ThaiFriendly nigdy tak do końca nie wiadomo jak zdjęcia profilowe będą się miały do rzeczywistości, z kolei dziewczyny z Beach Road nastawione są na szybkie przelatywanie... Soi 6 ma stosunkowo dobre ceny, dominują młode laseczki, a pijąc drinka można wyczuć czy jest chemia i czy warto zabrać ją na górę. Przespacerowałem się uliczką, ale bary dopiero się budziły do życia, więc niczego ciekawego nie dostrzegłem. Wróciłem zatem do hotelu i zaprosiłem dziewczynę z aplikacji. Po 30-tce, twarz taka sobie, ale jej największą kartą przetargową był mój Święty Graal, czyli waga rozpoczynająca się od cyfry 3. Nic nie poradzę, że mam słabość do anorektyczek :D Panna nieśmiała, ale przez to urocza. Dobrze zainwestowane 1500 batów. Zapadł już wieczór, więc ustawiłem się z krakusem i May w State of Bilabong, gdzie przy szklaneczce soku pomarańczowego spędziłem miło czas rozmawiając z facetem z New Jersey, który planuje wkrótce przejść na wcześniejszą emeryturę i przeprowadzić się nigdzie indziej, jak właśnie do Pattayi. Było już po północy, gdy rozdzieliliśmy się i ruszyłem w samotną wyprawę nocnymi ulicami miasta. Tutaj chciałbym podkreślić jedną bardzo ważną rzecz: w tym mieście nie warto planować zbyt wiele. Owszem, dobrze jest zrobić mały research i wynotować ciekawe miejsca do odwiedzenia by nie siedzieć cały dzień w barze z kuflem piwa przyklejonym do dłoni, ale jednocześnie trzeba dać się ponieść nocy, dać losowi szansę by sam napisał scenariusz. Pamiętam że jednego z wieczorów szedłem gdzieś z krakusem jedną z bocznych uliczek i mijaliśmy grupkę młodych dziewczyn, które siedziały przy plastikowym stoliku i jadły szaszłyki z grilla. Gdy je mijaliśmy, jedna z nich odsunęła wolne krzesło i poklepała je ręką, zapraszając byśmy do nich dołączyli. Akurat wtedy podziękowaliśmy z uśmiechem i nawet nie zwolniliśmy kroku, ale to są takie sytuacje gdy mając otwartą głowę i odrobinę odwagi można puścić lejce i zobaczyć co z tego wyniknie. Gdybyśmy w tamtej chwili się do nich przysiedli, być może skończyłoby się na szybkiej przekąsce, ale równie dobrze ten wspólny wieczór mógłby przybrać zupełnie niespodziewany obrót i przeciągnąć się aż do rana... O prawdziwości tych słów niech świadczy to, co wydarzyło się tego wieczoru, gdy pożegnałem się z krakusem i May. Jak wspomniałem, ruszyłem przed siebie ulicami Pattayi, bez żadnego konkretnego planu. W pewnym momencie przechodziłem wąską uliczką łączącą Second Road z Beach Road. Wtedy usłyszałem klasyczny tekst, który każda dziewczyna pracująca w barze zna na pamięć: &quot;Hello! Where do you go?&quot;. Zerknąłem w lewo i zobaczyłem pytające spojrzenie całkiem atrakcyjnej Tajki. W pierwszym odruchu chciałem ją zignorować, tak jak ignorowałem setki innych nawołujących dziewczyn, ale coś mnie tknęło. Jakiś głos szepnął mi: &quot;Będziesz żałował&quot;. Podszedłem do niej i odparłem zgodnie z prawdą że sam nie wiem dokąd idę, bo nie mam jeszcze planu na tę noc, choć myślałem o iBar na Walking Street. Phuthitcie (bo tak okazało się że ma na imię) rozbłysły oczy. Powiedziała żebyśmy siedli na drinka, a potem chętnie do mnie dołączy i razem pójdziemy do klubu. Wypiliśmy po soczku pomarańczowym, po czym konspiracyjnym szeptem rzuciła: &quot;Jeśli miałbyś mnie stąd zabrać tradycyjną metodą to musiałbyś zapłacić 500 batów bar fine&#x27;u. Zróbmy więc tak: ureguluj rachunek, nieco teatralnie się pożegnamy, po czym odejdziesz uliczką kilkaset metrów i na mnie poczekasz. Ja posiedzę tu jeszcze 10 minut, po czym powiem że się źle czuję i idę do domu. Wtedy do ciebie dołączę&quot;. Tak też zrobiliśmy. Poszliśmy do iBar, gdzie oprócz klubu znajduje się również restauracja. Zjedliśmy pikantną papaya salad, zagraliśmy w barze nieopodal kilka rundek w bilarda, aż w końcu dołączyliśmy do jej znajomych w klubie 808. Piliśmy i tańczyliśmy do 5:00 nad ranem. Wymieniliśmy się kontaktami, po czym rozeszliśmy się do siebie spać. Do niczego tej nocy między nami nie doszło, ale spędziłem fantastyczny wieczór z bardzo ładną dziewczyną. Dlatego powtórzę jeszcze raz: nie planujcie wieczorów, bo w tym mieście wieczory same się o siebie zatroszczą...</p>
<p>Sobota, 25 stycznia. Przy śniadaniu byłem świadkiem bardzo sympatycznej scenki, która podnosi na duchu i przywraca wiarę w ludzkość. Poszedłem tradycyjnie do swojej ulubionej knajpki obok skrzyżowania Third Road z Central Pattaya Road. W pewnym momencie do kelnerki podszedł starszy Taj, po aparycji było ewidentne że to bezdomny. Chwilę porozmawiali, po czym kelnerka poszła do kuchni, wróciła z porcją jedzenia na wynos, do tego dorzuciła jeszcze butelkę wody mineralnej. Taj zapłacił bezzębnym uśmiechem i poszedł w swoją stronę... Po powrocie do hotelu zastałem krakusa na tarasie dachowym, przy basenie. Porozmawialiśmy na temat przyszłości jego i May. Nie chcę zdradzać zbyt wielu szczegółów, czego być może on by sobie nie życzył, natomiast napomknę tylko że ich związek przybiera coraz poważniejsze kształty, a jedną z tego konsekwencji będzie wyprowadzka May z miasta grzechu. To oznacza ni mniej ni więcej tylko to, że oficjalnie tracę kompana do podróży do Pattayi. Dla krakusa wakacje w tym miejscu staną się bezcelowe. Nadal będzie przylatywał do Tajlandii, ale do miasteczka w którym zamieszka May. Zrobiło się trochę melancholijnie. Coś się kończy, coś się zaczyna... Poszedłem na siłownię, a wieczorem popływałem jeszcze w basenie, kontemplując nocną panoramę miasta. Na wieczór umówiłem się z Phuthitą. Za Long Time zażyczyła sobie 2500 batów, co jest kwotą dość rozsądną. Zjedliśmy wspólnie kolację, po czym pojechaliśmy na Pratumnak Viewpoint i stamtąd do Pattaya City Sign, który aktualnie znajduje się w remoncie, ale nie było nas to w stanie powstrzymać. Przeskoczyliśmy przez taśmy z napisem &quot;NO ENTRY&quot; i mieliśmy cały taras widokowy dla siebie. Oparta o barierkę opowiadała mi o swojej rodzinie, o pracy w fabryce paneli fotowoltaicznych, o koszmarnych warunkach, o pomyśle na lepsze życie w Pattayi, o planach na przyszłość... Zabranie dziewczyny na Long Time ma tę niewątpliwą zaletę, że jest czas by nieco lepiej się poznać, zbudować jakąś więź... Nie muszę chyba dodawać, że w takich okolicznościach seks również zyskuje na jakości. Stamtąd pojechaliśmy na Tree Town popykać w bilarda. Stoczyliśmy trzy zacięte pojedynki w których to ostatecznie ona okazała się być górą. Gdy wbiła ostatnią bilę ostatecznie pieczętując wygraną, jej małe pięści wystrzeliły w górę w geście tryumfu, twarz rozpogodził przepiękny uśmiech, po czym odtańczyła taniec radości wokół stołu bilardowego. Uderzyła mnie wtedy myśl, że w tej chwili, w tej nanosekundzie, prawdopodobnie nie istnieje miejsce na Ziemi w którym byłbym bardziej szczęśliwy niż ten niewielki bar w Tajlandii. Około 3:00 w nocy Phuthita ciągnęła mnie jeszcze do klubu, ale chciałem żebyśmy zachowali energię na małe co nieco w zaciszu hotelowej alkowy. Wróciliśmy do hotelu i wtedy wydarzyło się coś bardzo dziwnego. Prawdę mówiąc do dziś nie wiem jak te wydarzenia interpretować, mimo że minęły już prawie 2 tygodnie... Wziąłem prysznic i położyłem się na łóżku. Ona tymczasem siedziała sobie przy otwartym oknie i patrzyła w dal. Zapytałem czy do mnie dołączy, na co ona odrzekła że jeszcze chwilę tu posiedzi i pooddycha świeżym powietrzem. Za każdym razem gdy sugerowałem by do mnie dołączyła, znajdowała jakąś wymówkę. Coś było nie tak. W końcu poszła pod prysznic. Spędziła tam - nie przesadzam - dobre pół godziny. Gdy w końcu wyszła owinięta ręcznikiem, podeszła do łóżka, zgasiła lampkę nocną po swojej stronie i zapytała czy idziemy spać. Lekka irytacja ustąpiła miejsca wkurwieniu. Odpowiedziałem że oczywiście, nie ma sprawy. Gasimy światło i idziemy spać. Leżałem patrząc się w sufit i próbując poskromić nerwy. Long Time to dość delikatna sprawa. Oficjalnie płacimy za czas spędzony z dziewczyną. Seks jest w domyśle, ale jeśli dziewczyna nie wyraża zgody to oczywiście nie może do niego dojść. Phuthita podniosła się na łokciu i zapytała czy wszystko jest w porządku. Odpowiedziałem że wszystko było w porządku do momentu gdy weszliśmy do pokoju hotelowego. Od tego momentu zachowuje się jakby wcale tu nie chciała być. Zaczął się ping-pong słowny przez translatora. Ona utrzymywała że nie rozumie o co mi chodzi, ja że owszem rozumie doskonale. W końcu mnie olśniło. Zapytałem ją wprost: &quot;Jesteś ladyboyem, zgadza się?&quot;. Myślała że żartuję, ale pytałem śmiertelnie poważnie. Odchyliła kołdrę, ręcznik i pokazała co ma między nogami. Wszystko było w porządku. Była dziewczyną. Powiedziałem jej wprost, że po wspólnie spędzonym wieczorze spodziewałem się seksu, tymczasem ona sprawia wrażenie jakby w ogóle nie miała tego w swoim repertuarze. Odpisała na translatorze: &quot;Okej, jeśli chcesz to możemy to zrobić&quot;. Ręce mi opadły. &quot;Jeśli chcę? Jeśli ja chcę? Co to ma oznaczać? Tu nie chodzi o to żebym ja chciał, tylko żebyśmy oboje tego chcieli. Jeśli masz się do tego zmuszać, to lepiej będzie jeśli faktycznie pójdziemy spać, ewentualnie mogę zamówić ci taxi do domu&quot;. Phuthita wyraźnie starała się załagodzić sytuację. Coraz bardziej się do mnie zbliżała, aż w końcu nie wytrzymałem - wziąłem ją w objęcia i to zrobiliśmy. Rzecz jest tym bardziej dziwna, że gdy dotknąłem ją tam na dole, była tak cholernie mokra, że przez moment zastanawiałem się czy nie zmoczy mi materaca. Seks nie był wybitny, ale bardzo dobry. Mocny, bezpardonowy. Wyładowałem w nim całą swoją frustrację, niewerbalnie karząc ją za nerwy które mi zafundowała. Zasnęliśmy o 6:00 nad ranem.</p>
<p>Niedziela, 26 stycznia. Phuthita wstała już o 10:00 rano, wzięła prysznic, ubrała się i powiedziała że musi iść. Było mi to nawet na rękę, bo o 11:00 musiałem zwolnić pokój. Krakus również wyjechał do Bangkoku w podróż powrotną do Europy. Zostałem w Pattayi sam. Po wymeldowaniu się z pokoju poszedłem na taras nieco zdrzemnąć się na leżaku, a o 14:00 ruszyłem do hotelu Copa, w którym miałem spędzić ostatnią noc. Co tu dużo mówić - popełniłem koszmarny błąd. Otóż okazało się, że hotel Copa leży w Boys Town, uliczce gejowskiej. Nawet recepcjonista był gejem. Sam hotel również pozostawiał wiele do życzenia. Prysznic miał dwa tryby: lody Arktyki lub erupcja wulkanu Etna. Nic pomiędzy. Na tym etapie czułem już wyraźnie &quot;Pattaya blues&quot;, czyli uczucie z pogranicza melancholii, depresji i przygnębienia związane ze zbliżającym się wielkimi krokami wyjazdem z tego miasta. W ramach pocieszenia pojechałem z powrotem na Soi 6. Wypiłem dwa drinki z jedną z lasek, ale to jednak nie było to. Podziękowałem jej i ruszyłem dalej. Moją uwagę zwróciła filigranowa dziewczyna w barze Seduction. Złapała ze mną kontakt wzrokowy, podszedłem do niej i zaproponowałem drinka. Okazało się że Arisa ma 28 lat i waży - a jakże! - 39 kg. Po wypiciu dwóch drinków i krótkich negocjacjach cenowych ustaliliśmy Short Time za 1600 batów, plus 400 za pokój. Bez dwóch zdań był to najlepszy seks tego wyjazdu. Nadziewając się na jej filigranowy tyłeczek poczułem czym jest szczęście w czystej, wydestylowanej postaci. I jeszcze jedna istotna obserwacja: zazwyczaj laski, nawet jeśli są mokre na początku zbliżenia, wraz z upływem czasu wymagają nawilżenia żelem. Arisa od pierwszej do ostatniej minuty była mega-mokra. Żel który przezornie postawiłem na stoliku nocnym okazał się kompletnie niepotrzebny. Wymęczony, jak gdybym przebiegł maraton, zszedłem na dół. Wypiliśmy jeszcze po jednym drinku i z ciężkim sercem się pożegnałem. Poszedłem na Second Road do Amazon Cafe po moje tradycyjne cappuccino, skąd miałem doskonały punkt obserwacyjny na stoiska ze street foodem. Szczególnie spodobało mi się stoisko z koktajlami owocowymi, w którym matka z nastoletnią córką uwijały się jak w ukropie by obsłużyć klientów. Uwielbiam takie rodzinne biznesy, więc podszedłem do nich po mango smoothie, mimo że wcale nie miałem tego w planach. Zbliżała się północ. Poszedłem do baru Jaja wypić z nią dwa drinki i pogadać o życiu. Ostatecznie pożegnałem się z nią i postanowiłem wrócić do hotelu przez Beach Road. Co do zasady nie planowałem pukać więcej niż raz dziennie, ale biorąc pod uwagę że to zielona noc i de facto pożegnanie z Pattayą na długie miesiące, postanowiłem jednak rozejrzeć się za dostępnymi opcjami. W oko wpadła mi dość młoda, jak się okazało 26-letnia Tajka stojąca nieco w cieniu, pod jedną z palm. Zagadałem do niej, okazało się że mówi bardzo dobrze po angielsku. Poinformowała mnie że cena za Short Time z nią wynosi 1500 batów, ale wszystko robi w ogumieniu. Zapytałem: &quot;Wszystko - czyli loda również? Jeśli tak to trochę słabo...&quot;. Jej odpowiedź kompletnie zbiła mnie z tropu: &quot;Tak, loda również. Bo widzisz, rozmawiałam ze swoim lekarzem. I on powiedział że seks oralny bez zabezpieczenia niesie ze sobą ryzyko transmisji niebezpiecznych patogenów. Spójrz!&quot; - po czym wzięła do ręki patyk i zaczęła coś rysować. Powiem szczerze że wiele spodziewałem się tego wieczora, ale na pewno nie tego że freelancerka rozrysuje mi na piasku uproszczony schemat transmisji infekcji będącej pochodną niezabezpieczonego seksu oralnego :D Była w tym tak pocieszna, że stwierdziłem: &quot;Dobra, niech stracę. Jedziemy do hotelu&quot;. Po dotarciu do Boys Town czułem się jak uczestnik powstania warszawskiego przemykający mimochodem, tak by pozostać niezauważony przez wroga. Tylko w moim przypadku &quot;wrogiem&quot; były tabuny kręcących się po okolicy, skąpo ubranych i lubieżnie zerkających na mnie chłopaków do towarzystwa. Seks był w porządku, choć może nieco zbyt... sterylny :)</p>
<p>Poniedziałek, 27 stycznia. Dzień powrotu do Europy. Rano zdążyłem jeszcze pójść na masaż. Znalazłem miejsce, w którym masaż stóp kosztuje zaledwie 100 batów. Nawet po doliczeniu napiwku są to, bądźmy szczerzy, grosze. Wybrałem się też na Soi Honey żeby ewentualnie puknąć coś na pożegnanie, ale dziewczyny które próbowały mnie wciągnąć do środka nie były w moim typie. Trudno, nic na siłę. Dostrzegłem za to sympatycznego Amerykanina z Teksasu, którego poznałem kilka dni temu podczas Buzzin Bar Crawl. Dosiadłem się do niego w barze i ucięliśmy sobie półgodzinna pogawędkę. Na koniec jeszcze kawusia w Cafe Amazon, obiad i jazda skuterem na dworzec autobusowy. Po północy odleciałem do Europy.</p>
<p>Epilog</p>
<p>Po zakończeniu I Wojny Światowej w Stanach Zjednoczonych popularność zyskało powiedzenie na temat żołnierzy powracających z Europy: &quot;Jak mamy zatrzymać ich na farmach, po tym gdy zobaczyli Paryż?&quot;. Rzeczywiście, powrót do wiejskiego życia chłopaków którzy chwilę wcześniej zasmakowali wielkomiejskich rozrywek zachodnioeuropejskiej metropolii nie mógł być łatwym zadaniem. Odnoszę wrażenie, że z czymś bardzo podobnym muszą mierzyć się faceci którzy wracają do domu po wakacjach w Pattayi. Jak mamy ponownie zainteresować się Europejkami, gdy zobaczyliśmy co potrafią zaoferować Tajki?</p>
<p>W moim epilogu postaram się tym razem unikać przesadnego patosu, choć to miasto zajmuje w moim życiu tak szczególne miejsce, że nie będzie to łatwe.</p>
<p>W Pattayi spędziłem 13 pełnych dni, już po odjęciu czasu poświęconego na podróż. Przez ten czas puknąłem łącznie 11 dziewczyn. Nie udało się zgodnie z początkowymi założeniami uregulować cyklu dobowego, iść spać o ludzkich porach i również o ludzkich porach wstawać. Zdaję sobie sprawę z tego że ten styl życia jest niezdrowy, ale za to ile daje radości... Przypomina mi się bon mot ze środowiska motocyklowego: &quot;Okej, może i faktycznie żyjemy krótko. Za to pozostali ludzie nie żyją wcale&quot;.</p>
<p>Koszt całego wyjazdu zmieścił się w 10.000 złotych, z czego prawdopodobnie 1/3 to wydatki związane stricte z dziewczynami. Nie jest to sport na każdą kieszeń, ale nie da się ukryć że relacja cena/jakość w dalszym ciągu zachwyca. Doszły mnie niepokojące słuchy, że władze Pattayi w ramach podcinania gałęzi na której siedzą planują zmienić wizerunek miasta na bardziej przyjazny rodzinom. Stąd apel - dbajmy o Pattayę, traktujmy ją jak światowe dziedzictwo UNESCO. Głosujmy portfelami. Wspierajmy ten ekosystem. Im więcej funtów, euro i złotych zostawimy w kieszeniach dziewczyn, tym więcej z nich będzie tam przyjeżdżać w poszukiwaniu lepszego życia, jednocześnie wywierając presję na lokalne władze by nie popełniały gospodarczego seppuku. Rodzinnych kurortów wakacyjnych jest globalnie pewnie z tysiąc. Tysiąc pierwszy nikomu nie jest potrzebny.</p>
<p>Do Pattayi wrócę prawdopodobnie dopiero za rok. Dziękuję krakusowi za 3 wspaniałe wyjazdy. Jeśli ktoś miałby ochotę do mnie dołączyć, by wspólnie odkrywać magię Orientu, zapraszam do kontaktu :)</p>
    </section>
  </div>
</article>

<article class="post-card" data-index="5" id="post-5">
  <div class="post-head">
    <div class="username"><span class="online-dot"></span>Coriolan89</div>
    <div class="post-date">Napisano 20 grudnia 2025 - 19:03</div>
    <div class="post-subject">Re: Tajlandia</div>
    <div class="post-number">#847</div>
  </div>
  <div class="post-wrap">
    <aside class="author-info">
      <div class="avatar-placeholder"></div>
      <div class="rank">Otrzaskany</div>
      <div class="small">+ users</div>
      <div class="small">91 postów</div>
      <div class="small">Dołączył: 23-09-2017</div>
      <div class="small">Płeć: Facet</div>
    </aside>
    <section class="post-content">
      <p>Po kilkumiesięcznej przerwie przyszedł czas na kolejną wizytę w Tajlandii i, tradycyjnie, obszerną relację z wyjazdu. Tym razem był on specyficzny o tyle, że po raz pierwszy leciałem solo, bez żadnego kompana. Do &quot;Land of Smiles&quot; dotarłem na pokładzie Air China, którą to linią miałem okazję lecieć parokrotnie wcześniej i trudno mi się do czegokolwiek przyczepić, szczególnie wziąwszy pod uwagę cenę którą zapłaciłem: 2.200 zł za trasę Londyn - Bangkok - Londyn, z jedną przesiadką w Pekinie. Sekret polega na tym, by ze sprawdzania cen uczynić pewnego rodzaju rutynę, a nawet rytuał. Codziennie przy śniadaniu zerkałem na SkyScannera jak stoją ceny w interesującym mnie terminie i traf chciał że akurat na początku kwietnia trafiła się promocja z której grzech było nie skorzystać... Tyle w kwestii ogłoszeń parafialnych, przejdźmy do konkretów.</p>
<p>25 listopada 2025</p>
<p>Do Pattayi dotarłem autobusem z lotniska. Musiałem poczekać godzinę na odjazd, ale to mi nawet było na rękę, bo i tak potrzebowałem czasu żeby rozejrzeć się za kartą SIM, przekąsić coś w Magic Food Court (tuż obok miejsca odjazdu autobusów), sprawdzić kurs w kantorze (był dobry, ale kolejka zbyt długa)... Dotarłem do hotelu późnym wieczorem. W samolocie nie udało mi się zmrużyć oka - za każdym razem gdy próbowałem zasnąć, jakiś głos w mojej głowie zaczynał krzyczeć: &quot;Stary, lecisz do Tajlandii!&quot;, po czym następował wyrzut adrenaliny wymieszanej z dopaminą i próba snu spełzała na niczym. Rozsądek wymagał więc by po zameldowaniu nieco się zdrzemnąć, ale to miasto ma tę charakterystyczną cechę, że akurat rozsądek to zostawia się na jego rogatkach i odbiera dopiero w drodze powrotnej do Europy. Po zostawieniu bagażu i szybkim prysznicu ruszyłem na miasto. Wsiadłem do baht busa w kierunku Walking Street, bo tam według Google Maps powinien znajdować się otwarty do późna kantor. Obok mnie siadły dwie młode Tajki. Początkowo nie zwracały na mnie uwagi zajęte rozmową, ale w pewnym momencie jedna z nich zwróciła się do mnie: &quot;Hej, dlaczego taki przystojniak jedzie sam?&quot;. Rozejrzałem się teatralnie na wszystkie strony: &quot;Gdzie widzicie przystojniaka? W busie nie ma nikogo poza nami!&quot;. Roześmiała się, powiedziała że właśnie skończyły pracę, że jadą do Republic na imprezę i żebym do nich dołączył. Uprzejmie odparłem, że dosłownie godzinę temu dotarłem po długiej podróży i raczej za wcześnie dla mnie na imprezowanie, ale chętnie skoczę z nimi na drinka innego dnia. Wymieniliśmy się numerami i umówiliśmy że jutro wpadnę do baru w którym pracują. Czyż nie była to klasyczna scenka rodzajowa, typowa dla tego miasta? Druga, podobna, miała miejsce dosłownie 20 minut później. Po wymianie pieniędzy poszedłem pieszo przez Second Road i skręciłem w Soi Diana. Obok apartamentowca &quot;The Base&quot; z taxi-skutera akurat zsiadała jakaś laska. Pech chciał, że kierowca zatrzymał się obok kratki wentylacyjnej w chodniku i nagły podmuch powietrza uniósł jej spódniczkę odsłaniając białe majtki, niczym na słynnym zdjęciu z Marilyn Monroe. Uśmiechnąłem się do niej rozbawiony, a ta skinęła żebym podszedł i, a jakże!, zaproponowała żebyśmy się wymienili numerami. Facet który przywykł do tego, że dziewczyny trzeba podrywać, w Pattayi doświadcza nie lada dysonansu poznawczego. W tym miejscu to myśliwy staje się zwierzyną. Jeśli ktoś jest chorobliwie nieśmiały i chce nabrać pewności siebie w nawiązywaniu kontaktu z kobietami, tu znajdzie doskonały poligon doświadczalny. To jak gra na poziomie &quot;easy&quot; i to jeszcze z wpisanymi kodami. W końcu uznałem że dosyć tych spacerków i pojechałem w bardzo konkretnym celu na Soi 6. Zgodnie z obowiązującą w tym miejscu złotą zasadą: &quot;To nie ty wybierasz dziewczynę, to dziewczyna wybiera ciebie&quot; poczekałem aż drogę zastąpi mi laska, która najbardziej przypadnie mi do gustu. Stało się to przy barze &quot;Cooters&quot;, a za fraki wciągnęła mnie do środka niejaka Sky. Chemia między nami była tak dobra, że zaczęliśmy ustalać datę ślubu i liczbę dzieci jeszcze zanim poznaliśmy swoje imiona :D Kolejny krok mógł być tylko jeden - stargowałem cenę Short Time z 2.000 bahtów na 1.800, do tego doszło 400 za pokój i ruszyliśmy na górę. Bardzo dobra, solidna sesja. Ja wiem że to są profesjonalistki i to wszystko jest jednym wielkim teatrem, ale dałbym sobie rękę uciąć że w tym przypadku dziewczyna naprawdę miała z tego frajdę. Jeśli nie - zasługuje na Oskara. Wycieńczony, doczołgałem się do łóżka, tym razem hotelowego, i padłem. Pattaya powitała mnie z otwartymi ramionami. Nogami zresztą też.</p>
<p>26 listopada 2025</p>
<p>Wczoraj postanowiłem się wycwanić i nie kupować karty SIM na lotnisku po cenach premium, tylko zrobić to dziś rano po cenach normalnych. Błąd. Żaden 7/11 nie miał turystycznych kart SIM z solidną porcją internetu. Koniec końców poszedłem do sklepu jednego z operatorów komórkowych i po odczekaniu w kolejce 30 minut kupiłem kartę za cenę... identyczną jak te widziane wczoraj na lotnisku. Po śniadaniu zamówiłem do hotelu Mangpor z ThaiFriendly. Na żywo okazała się 6/10, na dodatek wykręciła mi dość mało elegancki numer. Ustaliliśmy że w cenie będę miał &quot;kissing and finishing on your face&quot;. O ile z tym pierwszym komponentem jeszcze było jako-tako, to gdy przyszło do finału, w ostatniej nanosekundzie przed cumshotem odwróciła głowę. Tak się nie robi... Obiad (a w zasadzie kolację, bo pora późna) zjadłem w street foodzie tak bardzo tajskim, że nawet nie fatygowali się by przetłumaczyć menu na angielski. Podszedłem do pani obsługującej klientów i z miną znawcy poprosiłem o danie czwarte od góry, choć te krzaczki w menu absolutnie nic mi nie mówiły i równie dobrze mogłem wskazać palcem pierwszą albo siódmą pozycję. Czysty strzał, ale do odważnych świat należy. Pani nawet nie drgnęła powieka. Zapytała tylko: &quot;Small or big?&quot;. Powiedziałem że jestem big boy to i porcja musi być big. Pani się uśmiechnęła i wskazała krzesło. Tym razem mi się upiekło. Nie dostałem baraniego mózgu ani zupy krwiowej, tylko jakieś noodle z kurczakiem za, bagatela, 6 złotych. Stamtąd ruszyłem na Soi 6, a konkretnie do baru Hollywood, by spotkać się z dziewczyna o imieniu Jaja, którą znałem z poprzednich wyjazdów. Zobaczyła mnie na ulicy, podeszła, przytuliła i zapytała: &quot;To co, sok pomarańczowy tak jak zawsze?&quot;. Moje serce dosłownie się rozpłynęło jak masło na gorącej patelni. Nie miałem z nią kontaktu przez prawie rok, nie obrzucałem jej nigdy pieniędzmi ani nie robiłem niczego innego co by mogło mnie wyróżnić w morzu innych facetów z którymi przez ten czas się spotkała, a mimo to pamiętała że lubię sok pomarańczowy. Kupiłem jej kilka drinków, powspominaliśmy stare czasy, dostałem aktualizację tego co przez ten czas działo się u niej i obiecałem wrócić. W barze Hollywood była jednak jeszcze jedna osoba która zasługuje na wzmiankę - gdy tylko siadłem z Jaja przy stoliku, podszedł do mnie chłopak imieniem George, z pochodzenia Grek, z zawodu manager tego przybytku. Powitał mnie jakbym był jego starym kumplem. Nawet nie mogę powiedzieć że od razu skrócił dystans, bo tego dystansu po prostu nie było. Po chwili rozmowy zaprosił mnie na jutrzejszy bar crawl, na który i tak planowałem się wybrać. Zbliżała się północ i zmęczenie dawało o sobie znać, ale skoczyłem jeszcze do Sober Bar na Soi Pothole, czyli baru w którym pracowały dwie dziewczyny poznane wczoraj w baht busie. Gdy wszedłem do środka, na ich twarzy odmalowało się totalne zaskoczenie. Nie mogły uwierzyć że naprawdę przyjdę, myślały że tak tylko z grzeczności gadałem. Postawiłem im po drinku, ale zmęczenie i fakt że obie były 4/10 zdecydowało, że postanowiłem zakończyć dzień bez towarzystwa w sypialni.</p>
<p>27 listopada 2025</p>
<p>Skoro o towarzystwie mowa: na forum discordowym Buzzin Pattaya istnieje dział, w którym można znaleźć kompana, jeśli ktoś podróżuje solo i potrzebuje skrzydłowego. Na mój post odpowiedział pewien Szwed, który dzisiaj rano wylądował w Bangkoku. Spotkaliśmy się wczesnym popołudniem na zapoznawczej kawie i postanowiliśmy nie marnować czasu. Ruszyliśmy do La Poste, czyli jednego z barów które funkcjonują &quot;od zawsze&quot;. Problem w tym, że większość dziewczyn sprawiała wrażenie, jakby również pracowały tam &quot;od zawsze&quot;... Klimaty MILF-owe nie są do końca tym czego szukaliśmy, więc ruszyliśmy dalej. Mats zaproponował Maggie May na Soi Pothole i to był znacznie lepszy wybór. Spędziliśmy tam dobre dwie godziny w towarzystwie bardzo zabawowo usposobionych dziewczyn, których temperament wzrastał wprost proporcjonalnie do liczby zamawianych drinków. Ze swoją laseczką odhaczyłem rzecz którą chciałem zrobić już dawno, ale nie miałem okazji. Nie zboczuchy, nie było to nic seksualnego. Po prostu w Maggie Mays stoi okrągły stół do bilarda i zawsze ciekawiło mnie jak na takim czymś się gra. Dziwne odczucie. Ku rozpaczy dziewczyn na macankach poprzestaliśmy, uregulowaliśmy rachunek i zamówiliśmy taxi do Catflaps. Od razu po wejściu w oko wpadła mi młodziutka Tajka o imieniu Patty. No taka urocza buźka że aż można się zasłodzić od samego patrzenia. Mats również dobrał sobie towarzystwo i rozsiedliśmy się na jednej z narożnych kanap. Niestety miałem tylko pół godziny, bo musiałem lecieć na wspomniany bar crawl organizowany przez Hollywood Bar. Pożegnałem się z Matsem, wymieniłem z Patty numerami i obiecałem do niej wrócić. Po 10 minutach jazdy na taxi-skuterze byłem już w Hollywood. Wypiłem dwa drinki z Jaja i ruszyliśmy. Było tak na oko mniej więcej 15 uczestników. George był liderem i to on decydował do których barów będziemy szli. W każdym spędzaliśmy tylko 30 minut. Dziewczyny, widząc tak pokaźną grupę potencjalnych klientów, organizowały regularne blokady, byle tylko wepchnąć nas do swojego baru, ale George trzymał się ustalonego planu. Łącznie zaliczyliśmy 7 miejscówek. Jako ciekawostkę dodam, że po wejściu wszyscy zajmowali miejsca przy stolikach, wówczas mamasan dzwoniła dzwonkiem (takim retro, jak woźny w podstawówce w latach 90-tych...), wówczas wszystkie dziewczyny pracujące w danym barze ustawiały się w rządku i faceci wybierali sobie te którym chcieli postawić drinka. Prawdę mówiąc miałem wobec tej praktyki dość mieszane uczucia, nie tylko ja zresztą. Jak to ujął jeden z facetów z którym rozmawiałem: &quot;Czuję się jak na targu mięsnym, na którym sprzedawca prezentuje cały swój asortyment&quot;. Dlatego wolałem wchodząc do baru od razu zapraszać do siebie dziewczynę która mi się podobała, oszczędzając jej i sobie niezręcznego momentu stania w szeregu i bycia wybieraną... A to że mogłem dzięki temu wybrać najlepszą dziewczynę zanim zrobią to inni było dodatkowym bonusem :) Wspomnę jeszcze w tym temacie, że wiele dziewczyn na Soi 6 jest naprawdę szokująco pięknych. Gdyby chciały pracować w najlepszych klubach GoGo na Walking Street, dostałyby tę robotę od zaraz. Samo ich oglądanie jest ucztą dla zmysłów! Gdy umrę, skremujcie mnie, a prochy rozsypcie na Soi 6... Ostatecznie bar crawl miał swój finał w Hollywood Bar, a George zamówił dla wszystkich pizzę. Wypiłem jeszcze kilka drinków z Jaja po czym ruszyłem spotkać się z pewną dziewczyną... Otóż kilka miesięcy temu trafiłem na YouTubie na kanał &quot;No Second Chances&quot;. Koncept genialny w swojej prostocie. Facet chodzi po barach i nagrywa swoje rozmowy, gry i wygłupy z dziewczynami. Jedna z nich wpadła mi w oko, a konkretnie chodzi o laskę widoczną od 2:26 do 2:36:</p>
<p>Zagadałem do niej na Instagramie, okazało się że nadal pracuje w jednym z okolicznych barów. Odnalazłem ją, zaprosiłem na drinka, zapytałem czy zdaje sobie sprawę z tego że jest gwiazdą internetu, a przy tym była tak urocza, że nie miałem wyjścia jak tylko zabrać ją na górę. Usługę wyceniła na 2.000 bahtów i nawet nie negocjowałem. Jezu, jakie ona miała ciałko... Jaka ona była ciasna... To jest właśnie ten problem z laskami 8 czy wręcz 9/10. Niby super, ale człowiek musi się niesamowicie pilnować żeby nie skończyć po minucie. W efekcie zamiast swobodnego, spontanicznego seksu, robią się z tego szachy z własnym organizmem. Każdy ruch trzeba zaplanować, ocenić ryzyko, dobrać właściwą pozycję... Gdy czułem że orgazm staje się niebezpiecznie bliski, zamykałem oczy i myślałem o Dorocie Wellman, co pozwalało błyskawicznie schłodzić głowę, zdławić podniecenie do zera i po krótkiej chwili kontynuować. Co tu dużo mówić, Pimwaree była fantastyczna i to był prawdopodobnie najlepszy seks tego wyjazdu. Nie przeszkadzał mi nawet pokój w którym to robiliśmy, który do złudzenia przypominał celę w Guantanamo. Może z wyjątkiem wiszącej pod sufitem gołej, czerwonej żarówki, nadającej temu miejscu siermiężny charakter taniego burdelu. Serio, niektóre bary mogłyby delikatnie odświeżyć swoją infrastrukturę. Tego dnia wydałem ponad 7.000 bahtów, co dość istotnie przekraczało mój zaplanowany dzienny budżet. Czy żałuję? Ani trochę :)</p>
<p>28 listopada 2025</p>
<p>Po śniadaniu i wizycie w kawiarni na poranne cappuccino, zrobiłem małe tournee po okolicznych aptekach, aby kupić kilka lekarstw które regularnie biorę. Warto dodać, że w Tajlandii nie za bardzo ogarniają koncepcję &quot;leku na receptę&quot;. Po prostu mówisz czego potrzebujesz i płacisz. No, może z wyjątkiem jakichś benzodiazepinów. Kupiłem zapasik na rok do przodu płacąc ułamek tego co musiałbym wydać w Londynie. Leki wrzuciłem do pokoju hotelowego i zadzwoniłem do Matsa. Na dzisiaj mieliśmy zaplanowaną eksplorację Soi Bongkot. To mała uliczka z dala od głównych arterii turystycznych, na której znajduje się ponad 10 gentleman&#x27;s clubów. Plan był prosty: wchodzimy do każdego z nich na 20 minut, pijemy jednego drinka, stawiamy jednego drinka dziewczynom i idziemy dalej. W ten sposób zamierzaliśmy zaliczyć je wszystkie (kluby, nie dziewczyny!!!) i wyrobić się w 3-4 godziny. Szło nam całkiem nieźle, aż do momentu gdy dotarliśmy do klubu Juicy Lucy. Weszliśmy głównym wejściem, mijając po drodze coś w rodzaju ganku, na którym siedziały dwie Tajki i rzecz jasna coś wpierdalały. Życzyliśmy smacznego i weszliśmy do środka. Siedliśmy na kanapie i rozejrzeliśmy się po zatopionym w półmroku pomieszczeniu. &quot;Wiesz co, Mats?&quot; - zagaiłem - &quot;Prawdę mówiąc to żadna z dziewczyn które widzę nie wygląda jakoś specjalnie, za to ta w czerwonej sukience która jadła przy wejściu była wręcz cudna!&quot;. Mats stwierdził że jemu z kolei wpadła w oko jej koleżanka. &quot;Taaak? Say no more!&quot; - to rzekłszy wstałem, wyszedłem przed klub i powiedziałem obu laseczkom żeby nie śpieszyły się z kolacją, ale gdy skończą to zapraszamy je obie na drinka. Zadowolony wróciłem do Matsa, zastanawiając się jedynie czy pocałunki będą o smaku cebuli z wołowiną czy może jednak czosnku z tom yam. Otóż, drodzy panowie, nic z tych rzeczy! Dziewczyny były bardzo profesjonalne. Pochłonęły to co im zostało na talerzach w nie więcej niż 2 minuty, po czym poszły do łazienki ze szczoteczkami do zębów w rękach i chwilę później dosiadły się do nas pachnąc miętą i mentolem. Dziewczyna którą sobie upatrzyłem nazywała się Kae i była, nie boję się tego powiedzieć, 9/10. Absolutnie boska. Wypiłem z nią tylko jednego drinka, drugiego już nie dałbym rady. Moje myśli za bardzo koncentrowały się na tym, by zerwać z niej ubrania tu i teraz. Powiedziałem Matsowi że zabieram swoją dupeczkę na górę, uregulowałem rachunek i chwilę później byliśmy już pod prysznicem. Niestety Kae okazała się być totalną kłodą. Czułem się jakbym pukał bardzo realistyczną seks-lalkę. Mogłem ją sobie ułożyć w dowolnej pozycji, ale zaangażowania z jej strony nie było ani grama. No cóż, jeśli myślała że moją reakcją na taką postawę będzie szybki finisz, to musiała się zdziwić. Po niemal pełnej godzinie zapłaciłem i wróciłem do Matsa. Na zewnątrz zdążyło się już ściemnić. Pożegnaliśmy się i pojechałem na plażę, tego bowiem dnia miał miejsce pierwszy dzień Pattaya Fireworks Festival. Dzikie tłumy ludzi, ale udało mi się znaleźć wolny skrawek wolnego piasku, usiadłem po turecku i przez następną godzinę podziwiałem show. O 22:00 poszedłem na siłownię, żeby zdążyć zrobić pełen trening, a potem na Soi 6. Tym razem bez żadnych niecnych zamiarów. Po prostu dzień wcześniej zapomniałem zabrać z pokoju swój żel Durex i Pimwaree obiecała mi w smsie że go dla mnie przechowa :) Przed snem pojechałem jeszcze do restauracji Night Shift która, jak sama nazwa sugeruje, zamyka się dopiero o 7:00 rano. Wybór nie był przypadkowy - prowadzi ją Peng, czyli dziewczyna z którą spędziłem kiedyś dwie cudowne noce, ale porzuciła branżę i związała się z jakimś Arabem. Razem prowadzą Box Bar na Soi Excite, niedawno otworzyli również Night Shift. Liczyłem na to że ją spotkam i zamienię kilka słów, ale akurat tego dnia jej nie było więc po kolacji poprosiłem kelnerkę żeby przekazała swojej szefowej pozdrowienia od dawnego znajomego z Polski. Ona już będzie wiedziała o kogo chodzi :) Dorzucę w tym miejscu drobne ostrzeżenie... Podczas przyjmowania zamówienia zostałem zapytany czy chcę żeby danie było &quot;spicy&quot; czy &quot;mild&quot;. Znając zamiłowanie Tajów do ostrych przypraw, przezornie poprosiłem o &quot;just a little bit spicy&quot;. Hmmm… Powiem w ten sposób... Pierwszy raz w Pattayi płakałem w 2019 roku, siedząc w autobusie powrotnym na lotnisko. Drugi raz płakałem w tym momencie próbując zjeść &quot;tylko trochę pikantną&quot; zupę ryżową. Łzy ciekły mi po policzkach, przełyk palił żywym ogniem, a kelnerka miała jeszcze czelność rzucić z nieukrywaną satysfakcją: &quot;Jakby co to tutaj w miseczce obok ma pan jeszcze sos chilli&quot;. Bardzo śmieszne!</p>
<p>29 listopada 2025</p>
<p>Mats zaproponował, abyśmy wybrali się dzisiaj do Maggie Mays Resort w Jomtien, bo organizują tego dnia pool party. Przede wszystkim dotarcie tam to sztuka sama w sobie. Gdy już myślałem że się zgubiłem, Maggie Mays ukazało się w całej okazałości. Nazywanie tego resortem to lekka przesada, ale z pewnością koncept zasługuje na zauważenie. Kilkadziesiąt pokoi hotelowych, na dole basen zewnętrzny, bar i kilkanaście dziewczyn. Jest to zorganizowane tak, aby goście nie musieli się nigdzie ruszać i mieli na miejscu wszystko czego potrzebują. W praktyce jakość dziewczyn pozostawiała wiele do życzenia i przez kilka godzin pobytu nie dostrzegłem ani jednej laski której chciałbym postawić drinka, o czymkolwiek więcej nie wspominając. Mats, który przyjechał na miejsce nieco wcześniej niż ja, miał więcej szczęścia. Zgarnął na leżaczek w zasadzie jedyną ładną laskę, naoliwił ją mnóstwem drinków i skonsumował na miejscu. Były wybory miss mokrego podkoszulka, było darmowe żarcie z grilla i muzyka, ale raczej nie śpieszyłbym się z powrotem w to miejsce. Na szczęście pool party było zaledwie preludium do kolejnej szalonej nocy. Gdy słońce zaczęło chować się za horyzontem, wróciliśmy z Matsem do swoich hoteli, ale tylko po to by się szybko odświeżyć. Godzinę później spotkaliśmy się znowu, tym razem w Cheap Charlie&#x27;s na Soi Buakhao, by uzupełnić zapas energii przed spodziewanym wzmożonym wysiłkiem fizycznym. Punkt pierwszy tej nocy: Heaven Above. Miejsce którego nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Zawsze gdy tam wchodzę odnoszę wrażenie że nie da się tam już wcisnąć szpilki, a mimo to obsługa daje radę znaleźć jakieś wolne miejsce. Po dwóch drinkach poszliśmy do Soi Made in Thailand żeby przyjrzeć się z bliska Oh Bar, który wedle relacji Matsa prowadzi regularne streamy w internecie i sądząc po nich mają mnóstwo młodych, urodziwych pracownic. Weszliśmy do środka i od razu przypomniał mi się mem: &quot;Task failed successfully&quot;. Owszem, w środku było mnóstwo słodkich dupeczek, ale... wszystkie stały przed kamerką i zajęte były streamowaniem! Przy takim obrocie spraw uznaliśmy że nic tu po nas i ruszyliśmy w miejsce które z kolei ja chciałem zobaczyć: Maggie Mays Beer Garden, zaledwie kilkadziesiąt metrów dalej. Widziałem na YouTube filmik w którym właściciel wyjaśniał koncepcję: na dużej, otwartej przestrzeni, miało się znaleźć kilkanaście indywidualnych barów nie odgrodzonych żadnymi ściankami. Specjalna technologia &quot;kurtyn dźwiękowych&quot; miała sprawić, że każdy bar miał mieć możliwość grania własnej muzyki, nie kolidując z muzyką z barów tuż obok. Chyba coś poszło jednak nie tak, bo w środku wrażenie było dość chaotyczne. Kakofonia różnych dźwięków, dziwaczne rozplanowanie barów bez wyraźnego rozgraniczenia... Zrobiliśmy zwrot w tył i wyszliśmy. Teraz z kolei Mats zaproponował, żebyśmy sprawdzili Legs Eleven na Soi Honey. Niby fajnie, ale dziewczyny jakieś takie zbyt chłodne i zdystansowane. Po jednym drinku ruszyliśmy dalej. Nie uszliśmy daleko, bo po drugiej stronie ulicy dostrzegliśmy Hunny Lounge. Wszystkie dziewczyny były zajęte, więc siedliśmy nieco z boku, wypiliśmy po piwie, pogadaliśmy trochę z mega-przyjaznym właścicielem Grahamem, który opowiedział historię swoich wyjazdów do Polski w latach 80-tych, po czym postawił nam po shocie na koszt firmy i zaprosił na lesbian show nazajutrz po południu. Obiecaliśmy rewizytę, po czym ruszyliśmy do KINK, który absolutnie skradł show. To ciekawe, bo byłem w KINK już dwukrotnie podczas poprzednich wyjazdów, ale poprzestałem na skromnym piwie gdzieś w kącie i tyle. Nigdy nie &quot;zanurzyłem się&quot; w ten klub. Tym razem było inaczej. Zanurzenie się to w tym przypadku spore niedopowiedzenie. Raczej należałoby powiedzieć, że obaj z Matsem skoczyliśmy na główkę. Obsługa zaprosiła nas na jedną z dużych kanap tuż przed dziewczynami tańczącymi na rurkach. Wydaje mi się że dość dobrze operuję słowem pisanym, ale w tym przypadku naprawdę nie wiem jak opisać to czego doświadczyliśmy. O dziewczynach można powiedzieć wiele, ale na pewno nie to że były wstydliwe. Każdy drink dla upatrzonej dziewczyny skutkował tym, że po kilku minutach schodziła ze sceny, dołączała do nas na kanapie i wykonywała gwałt w ubraniach, bo inaczej ciężko mi to nazwać. Palcówka? Nie ma sprawy! Mineta? Na co jeszcze czekasz?! Trzeba jednak pamiętać że to jest GoGo, czyli miejsce w którym można sobie popatrzeć i powygłupiać się z dziewczynami, ale zabranie dziewczyny na Short Time oznacza horrendalne koszta. W końcu uregulowaliśmy rachunek i wyszliśmy z tego domu rozpusty. Było już po 3:00 w nocy, a ja nadal niczego tego dnia nie puknąłem. Pożegnałem się z Matsem, pojechałem do hotelu i postanowiłem znaleźć coś na ThaiFriendly. I tu kolejna &quot;przygoda&quot;. Wybór był mocno ograniczony, ale udało mi się znaleźć dziewczynę która była chętna by do mnie przyjechać. Sądząc po zdjęciach może nie jakaś szczególnie urodziwa, powiedzmy 5/10, ale każdy wie co Paolo Coelho uważa o tych co wybrzydzają. Uzgodniliśmy cenę 1500 bahtów i laska ruszyła do mnie do hotelu. Jednak w pewnym momencie coś mnie tknęło. Napisałem jej smsa: &quot;Na 100% jesteś kobietą, zgadza się?&quot;. Odpowiedź przyszła po kilku minutach. Jej treść brzmiała: &quot;Mam bardzo gładką skórę...&quot;. W głowie zapaliły mi się wszystkie możliwe lampki ostrzegawcze, niczym w 20-letniej Alfie Romeo. Napisałem natychmiast: &quot;Jesteś kobietą czy nie?!&quot;. Odpowiedź: &quot;Czuję się kobietą&quot;. Nie, to się nie dzieje. Fuck, fuck, fuck. Zapytałem po raz ostatni: &quot;Krótka piłka: masz penisa czy cipkę?&quot;. Odpowiedź przyszła po dłuższej chwili: &quot;Penisa, ale jestem femboyem&quot;. Co to do diabła jest femboy - spytałem ChataGPT. Chat zawyrokował że to facet który nie bierze żadnych hormonów jak ladyboye, tylko po prostu ubiera się, czesze i makijażuje tak jak kobieta. No tak, tego mi jeszcze brakowało. Femboy napisał że jest już w moim hotelu i że może mi obniżyć cenę do 1.000 albo nawet i 500 bahtów, tylko muszę podać numer pokoju. Napisałem w miarę kulturalnych słowach co sądzę o takich numerach, życzyłem dobrej nocy i poszedłem spać.</p>
<p>30 listopada 2025</p>
<p>Jeśli los chciał mnie dziś przeprosić za wczorajszą wtopę, to udało mu się to z solidną nawiązką, ale po kolei. Po praniu, śniadaniu i godzince spędzonej przy hotelowym basenie, wybrałem się z Matsem do Hunny Lounge, na wspomniany lesbian show. Na miejsce dotarliśmy 30 minut przed czasem, by zająć dobre miejsca. Nazywanie tego lesbian show jest lekko na wyrost. Po prostu dwie dziewczyny uprawiały lekki petting na jednym ze stołów, ale zmysłowej erotyki w tym wiele nie było. Czas natomiast umilała mi Soda, która dosiadła się do mnie w trakcie. Teoretycznie starsza niż moja grupa docelowa, ale naprawdę sympatycznie spędziłem z nią czas i musiałem wykazać się ogromną siłą woli, by konsekwentnie jej odmawiać i nie pójść z nią na górę. Soda była niepocieszona że jej nie wyruchałem, ale na wieczór miałem już umówione spotkanie z dziewczyną z ThaiFriendly - Nikun. Przyjechała do hotelu leciutko spóźniona. Nie była najpiękniejsza, nie była najlepsza w łóżku, ale była zdecydowanie najsympatyczniejsza spośród wszystkich dziewczyn które spotkałem podczas tego wyjazdu. Pukanie do drzwi, otwieram, w progu stoi Nikun. &quot;Ojej, wyglądasz zupełnie jak ten aktor z Ameryki! Tylko jak on się nazywa... No ten taki, w filmach gra... Kurczę... Tom coś-tam... Pomóż mi... Tom...?&quot;. Zapytałem czy ma na myśli Toma Cruise&#x27;a. &quot;Tak! Właśnie! Tom Cruise!!!&quot;. Roześmiałem się i stwierdziłem że po pierwsze ewidentnie nigdy w życiu nie widziała Toma, a po drugie on jest kurduplem ze 170 cm wzrostu, więc nie wiem czy powinienem to traktować jako komplement. Lody przełamane. Nikun miała silikonowe cycki i nieco baby damage, ale nadrabiała zaangażowaniem i osobowością. To spotkanie było wręcz encyklopedyczną definicją Girlfriend Experience. Już po wszystkim pochwaliła się, że miała dwa orgazmy, choć trudno ocenić ile w tym prawdy. Gdy Nikun została odprawiona, poszedłem odebrać Matsa z klubu Fate, gdzie spędzał leniwie wieczór. Zasugerowałem, żebyśmy poszli do Windmill, czyli klubu GoGo o którym słyszałem wiele dobrych rzeczy i który ma rzekomo mieć podobny koncept do KINK. I tu mogę bez krzty przesady stwierdzić, że Windmill był największym odkryciem tego wyjazdu. Więcej: w mojej głowie nastąpił prawdziwy przewrót kopernikański! Już wyjaśniam o co chodzi. Zawsze miałem przekonanie graniczące z pewnością, że kluby GoGo to rozrywka dla bogatych. Drogie dziewczyny, drogie drinki, jakieś scamy, sterylne lap dance&#x27;y z zakazem dotykania... Otóż nie w Tajlandii, a przynajmniej nie w Windmill! Siedliśmy na kanapie, zamówiliśmy drinki i miałem czas przyjrzeć się temu, w jaki sposób to miejsce jest zorganizowane. Dziewczyny zdawały się być podzielone na dwie grupy: te, które tańczyły przy rurkach i te, które w tym czasie spędzały czas z klientami. Co 20 minut następowała zamiana. Jeśli jakaś dziewczyna na scenie wpadła mi w oko, prosiłem obsługę, żeby po skończonym tańcu przysiadła się do mnie. Zanim to nastąpiło, musiało naturalnie minąć kilkanaście minut. Dziewczyna w końcu do mnie dołączała i spędzaliśmy razem wspomniane 20 minut. Można było sobie na dużo pozwolić. Może nie aż tak jak w KINK, ale dziewczyny absolutnie do nieśmiałych nie należały. Gdy czas minął, laska wracała na scenę, a ja miałem 20 minut by ochłonąć i wybrać kolejną z którą chciałbym spędzić czas. Po dwóch godzinach spędzonych na parterze, przenieśliśmy się z Matsem na pierwsze piętro. Łącznie &quot;poznałem&quot; w ten sposób 8 dziewczyn, a dodać należy że wyglądem znacząco odbiegały od średniej dla Pattayi. Jedna z dziewczyn po zejściu ze sceny spojrzała na mnie, dała znak ręką że za moment wróci, po czym przyniosła malutki ręcznik który ułożyła mi na kolanach zanim na nich siadła. Zapytałem po co jej to, na co ona odparła że przy młodych klientach robi się bardzo mokra i nie chce ubrudzić mi szortów, a jeśli nie wierzę to żebym za kilka minut sam sprawdził. Po 10 minutach mizianka sprawdziłem - miała rację. Nachyliłem się do Matsa i poprosiłem: &quot;Jeśli to wszystko jest snem, proszę, nie budź mnie...&quot;. W końcu, wbrew sobie, doszliśmy do wniosku że trzeba się ruszyć. Uregulowaliśmy rachunek, który łącznie wyniósł niecałe 3.000 bahtów. Lady drinki kosztowały po 250 bahtów. Piwo dla mnie: 100. Absolutnie nie czułem żebym był istotnym klientem, ale jedna z dziewczyn siedząc u mnie na kolanach podziękowała że tak szczodrze (sic!) funduję jej i koleżankom drinki, bo, jak stwierdziła, wielu facetów zamawia jedno piwo i siedzi nad nim godzinami gapiąc się za pół-darmo, co z perspektywy dziewczyn nie jest miłe. Gdy wychodziliśmy z klubu, jedna z dziewczyn tańczących przy rurce przywołała mnie ręką, dała dużego całusa i pomachała na pożegnanie :) Podsumowując tę wizytę: wymacałem 8 dziewczyn, które ocierały się o mnie w taki sposób że erekcja stawała się momentami bolesna, do tego wypiłem kilka piw, pogibałem się do muzyki, powygłupiałem z dziewczynami i Matsem, pooglądałem kilkadziesiąt zgrabnych lasek na scenie i to wszystko wyniosło mnie 300 złotych. Jeśli ktoś powie że Pattaya jest droga, niniejszym wymierzam mu wirtualnego plaskacza za szerzenie herezji. Po wyjściu z Windmill nie uszliśmy daleko. A konkretnie jakieś 20 metrów, bo dokładnie naprzeciwko uśmiechnęły się do nas przyjaźnie dziewczyny z bliźniaczego klubu Windmill 2 :D Po krótkiej naradzie zdecydowaliśmy że wpadniemy tylko na jednego drinka, żeby zobaczyć czy vibe jest tak samo dobry. I tu zaskoczenie! Zamówiłem drinka jednej z dziewczyn. Ta dosiadła się do mnie i zagadała... absolutnie perfekcyjnym angielskim! Myślałem że przesadziłem z alkoholem i zaczynam mieć omamy słuchowe. Lemon wyjaśniła, że jej rodzice wysłali ją do amerykańskiej szkoły w Bangkoku i znudziła ją praca biurowa, więc postanowiła spróbować swoich sił w klubie GoGo, trochę jako przygodę. To było coś absolutnie surrealistycznego. Muzyka dudni, półnagie Tajki podrygują przy rurkach, a ja z Lemon rozmawiamy o operacji owariektomii którą niedawno przeszła, o przyszłościowych kierunkach studiów, o perspektywach tajskiego przemysłu turystycznego... Cóż za przyjemna odmiana po sztampowym &quot;Hello! What your name? Where you from?&quot; które słyszy się od 90% dziewczyn! Złapałem się wręcz na tym, że zupełnie przestały mnie interesować tyłek i cycki Lemon, bo za bardzo wciągnąłem się w konwersację. Z jednego drinka zrobiły się trzy. Dała mi swojego Instagarama żeby zostać w kontakcie, a ja obiecałem że jeszcze do niej wrócę. Spać poszliśmy po 4-ej.</p>
<p>1 grudnia 2025</p>
<p>Wczesnym popołudniem, po ogarnięciu się i śniadaniu, zamówiłem do hotelu dziewczynę imieniem Nicha. W sumie trudno cokolwiek o niej powiedzieć. Słodko-gorzkie doświadczenie, bo laska miała wręcz anielską aparycję, ale w łóżku kłoda. No trudno, co puknąłem to moje. Wieczorem wybraliśmy się z Matsem do Romsai Brasserie przy Beach Road, bo wypatrzyłem w ich menu pewne tajskie danie, którego od dawna chciałem spróbować. Nazywa się &quot;mijan kam&quot; i składa się z dużych, ciemnozielonych liści, do środka których nakłada się różnych składników i składa w charakterystyczny sposób przed władowaniem w całości do ust. Wieczorem poszedłem na masaż (pierwszy i jedyny tego wyjazdu, bo po prostu nie było czasu!), a stamtąd z Matsem obadać PinUp, czyli klub GoGo który słynie z najpiękniejszych dziewczyn w mieście. Faktycznie, od większości z nich trudno było oderwać wzrok, ale co z tego, skoro koncept był &quot;sterylny&quot;? Dziewczyna której kupiłem drinka siadła obok mnie i nie kwapiła się do żadnego kontaktu fizycznego, więc ja również trzymałem ręce przy sobie. Po 10 minutach uprzejmie podziękowała i poszła. Jeśli dodać do tego fakt, że obsługa bardzo nachalnie wciska drinki (i to dosłownie 5 minut po tym, gdy już jednego zamówiłem!), werdykt mógł być tylko jeden: wracać tu nie zamierzamy. Zajrzeliśmy jeszcze z ciekawości do Electric Blue, który ponoć jest w rękach tego samego człowieka co Windmill 1 i Windmill 2. Cały klub okazał się być dość niewielkich rozmiarów pokojem z dziewczynami o dyskusyjnej urodzie i atmosferze charakterystycznej dla stypy. Z grzeczności zamówiliśmy sobie po piwie, ale dość szybko się ulotniliśmy i przenieśliśmy imprezę do Windmill 1, a niedługo potem do Windmill 2. Lemon już na mnie czekała. Spędziliśmy miło czas, a przy pożegnaniu powiedziałem jej: &quot;Wiem że nie jestem żadnym ważnym klientem. Przede mną miałaś wielu i po mnie również będziesz miała wielu. Z pewnością trafią się tacy, którzy będą mega-przystojni, mega-hojni albo z innego powodu zapadną ci w pamięć. My spędziliśmy jedynie kilka godzin razem i zarobiłaś na mnie prowizję z zaledwie kilku drinków. Dlatego nie będę cię prosił o pozostanie ze mną w stałym kontakcie. Ale poproszę o jedno. Raz na kwartał napiszę do ciebie wiadomość na Instagramie z pytaniem o to, jak sobie radzisz. Jesteś z innego świata niż twoje koleżanki w klubie, zupełnie szczerze zaciekawiłaś mnie jako człowiek i chciałbym wiedzieć jak potoczą się twoje losy w kolejnych latach&quot;. Lemon na moment spoważniała, po czym powiedziała że absolutnie nie ma z tym problemu i chętnie przystanie na taki układ. Spać poszliśmy znowu po 4-ej, gdy klub się już zamykał i zostaliśmy wyproszeni przez obsługę.</p>
<p>2 grudnia 2025</p>
<p>Od momentu przyjazdu tydzień temu wypracowałem pewną poranną rutynę - rano śniadanie w pobliskim street foodzie, a potem kawa w Pangpond Cafe nieopodal Third Road. Jest to malutka kawiarnia z tylko jedną kelnerką, a konkretnie różowowłosnym ladyboyem. Dziś rano tradycyjnie zamówiłem cappuccino i siadłem w kącie z czymś do czytania. Po chwili pojawił się ladyboy z kawą, postawił ją przede mną, po czym odsunął krzesło i przysiadł się do mnie z tekstem: &quot;Przychodzisz tu codziennie, a nic o tobie nie wiem&quot; - i zaczęła się miła, trwająca niemal godzinę rozmowa, przerywana jedynie co jakiś czas, gdy musiał obsłużyć klientów. Okazuje się, że pracuje w kawiarni 6 dni w tygodniu, po 12 godzin. Razem 72 godziny w tygodniu, ale jest zadowolony że ma pracę. W pewnym momencie, ni z tego ni z owego, rzucił: &quot;Anyway, do you want to see my naked pictures?&quot;. Podejrzewam, że Tajlandia nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać :D Po południu obejrzałem jak bliski memu sercu Motor Lublin spuszcza lanie Legii Warszawa (no dobra, może 1:1 to nie do końca spuszczanie lania, ale i tak dobry wynik). Skoczyłem na Soi 6 postawić Jaja jeszcze kilka drinków, a potem do Tree Town na spotkanie z Matsem. Zawsze przed wyjazdem do Pattayi robię notatki z miejscami, które z jakichś względów wydają mi się ciekawe i warte odwiedzenia. Otworzyłem swój przepastny notes w telefonie i zaordynowałem, że musimy koniecznie wypróbować Cupido Bar, który słynie z najtańszych lady drinków w mieście - zaledwie 100 bahtów. Bar dupy nie urywał, oprócz nas dwojga w środku nie było żadnych klientów, a dziewczyny może i ładne, ale nie poświęcały klientom zbyt wiele uwagi. Po kilku rundkach bilarda ruszyliśmy dalej. Tym razem do Free Willy, który pozytywnie zapadł mi w pamięć przy poprzednim pobycie. Niestety było już blisko do zamknięcia i atmosfera taka sobie. W końcu nadszedł czas na gwóźdź programu, czyli Long Time z Jaja. Postanowiłem zabrać ją z baru i spędzić wspólnie noc. Dotarłem na miejsce razem z Matsem, wypiliśmy kilka drinków, ale były to dobre złego początki. Już siedząc z nią w barze zwróciłem uwagę, że bardzo często zagląda do swojego telefonu i odpisuje na wiadomości. Zapytałem nawet co tam jest takiego pilnego, na co Jaja odparła że kilka tygodni temu zerwała z chłopakiem, ale u niego w mieszkaniu został ich wspólny kot, więc nadal utrzymuje z nim kontakt. No dobrze, niech jej będzie, choć wolałbym żeby to mi poświęcała 100% uwagi. Okazało się, że zignorowanie czerwonych flag było błędem. Po zapłaceniu bar fine&#x27;u poszliśmy we trójkę na diabelski młyn, który został postawiony tymczasowo obok Runway Food Market, przy Boeingu 747. Stamtąd na kolację - poprosiliśmy Jaję o wybranie jakiegoś dania którego nie znamy, a które pozytywnie nas zaskoczy. Przyniosła do stolika coś, czego wygląd oceniłbym jako 2/10, ale smak 9/10. Naprawdę pyszne! Niestety atmosferę psuło to, że nieustannie stukała w ten cholerny telefon. Nie chciałem jej strofować, ale powoli zaczynało mnie to irytować. Po kolacji Mats wrócił do hotelu, a ja ruszyłem z Jaja wzdłuż Beach Road. Siedliśmy na plaży i niby rozmawialiśmy ze sobą, ale odniosłem wrażenie że stanowię tylko wypełnienie czasu między smsami do jej ex. Gdy dostrzegłem że uśmiecha się telefonu, zerknąłem jej przez ramię na te szalenie ważne wiadomości które ze sobą wymieniali. Co zobaczyłem? &quot;Tęsknię za twoją cipką kotku&quot;. &quot;A ja za twoim penisem. Uwielbiam jego kształt. Stoi ci?&quot;. &quot;Jeszcze jak! Wpadniesz do mnie?&quot;. &quot;Innym razem, mam teraz klienta&quot;. Irytacja przeszła w regularny wkurw. Po chwili namysłu powiedziałem do niej: &quot;Wiesz co... Straciłem ochotę na wspólną noc. Dam ci 1.000 bahtów w ramach rekompensaty za twój stracony czas i wrócę do siebie do hotelu&quot;. Nawet jakoś szczególnie nie protestowała. Gdy maszerowałem do domu, wkurw przeszedł w smutek. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że to miasto jest syntetycznym tworem i wszystkie emocje to miraż, ale jednak miałem nadzieję że istnieje między nami jakaś nić przyjaźni, więź. Nic z tych rzeczy. Trudno. Otrząsnąłem się ze złych myśli i skierowałem w stronę Beach Road, żeby znaleźć towarzystwo na wieczór. Wybór był mocno ograniczony i zasadniczo sprowadzał się do otyłych Tajek, murzynek z dupami wielkości lotniskowca i paniami które powinny udać się na zasłużoną emeryturę. W końcu dostrzegłem jedną laskę, która była w miarę akceptowalna. 4/10, ale byłem na ciśnieniu, więc podszedłem, zapytałem jak się nazywa i ile kosztuje u niej Short Time. Padła odpowiedź: Fah, 800 bahtów. Myślałem że się przesłyszałem, więc zapytałem jeszcze raz. &quot;800 bahtów&quot;. Nigdy w życiu nie płaciłem tak mało. Zamówiłem skuter-taxi i po chwili jechaliśmy do mojego hotelu. Kierowca za przodu, ja za nim i laska na tyle. W pewnym momencie dziewczyna zaczęła mnie delikatnie pieścić po plecach, całować po karku etc. Mojemu małemu nie trzeba było tego dwa razy powtarzać - natychmiast rozbiłem namiot w spodniach. Problem tylko był taki, że byłem przytulony &quot;na łyżeczkę&quot; do kierowcy. Ten niewątpliwie wyczuł coś twardego na plecach, bo zaczął na mnie pytająco zerkać w lusterku. Skonsternowany starałem się przesunąć nieco do tyłu, ale wtedy z kolei Fah zaczęła spadać ze skutera. Czeski film. W końcu dotarliśmy na miejsce i z ulgą zeskoczyłem na ziemię. A potem? Co tu dużo mówić... Fah ruchała się tak, jakby od tego zależało jej życie. Raz wygrywasz, raz przegrywasz...</p>
<p>3 grudnia 2025</p>
<p>Wczesnym popołudniem spotkałem się z Matsem w barze na rogu Soi Honey i Soi Buakhao. Wypiliśmy po piwie i ruszyliśmy sprawdzić Kinnaree, czyli klub w dzielnicy Pratumnak. Pierwsze zaskoczenie - wyjątkowo wysoka frekwencja facetów biorąc pod uwagę nieoczywistą lokalizację. Drugie zaskoczenie - lady drinki tylko 100 bahtów. Siedliśmy przy barze, podeszły do nas dwie sympatyczne Tajki, kupiliśmy im po drinku. Wskazałem palcem na młodą laseczkę, która stała w jednym z kątów, wyraźnie zagubiona. Zapytałem moją laskę czy wszystko z nią jest w porządku. &quot;Tak, to moja kuzynka. Po prostu to jej pierwszy dzień w pracy i jest trochę nieśmiała&quot;. Poprosiłem żeby ją przywołała i następną godzinę spędziliśmy w pięcioro. Wspomniana kuzynka miała absolutnie zerowy angielski i ani jednego tatuażu, więc byłem skłonny uwierzyć że to faktycznie jej pierwsze kroki w nowej profesji. Miałem ogromną ochotę zabrać ją do pokoju na górze, ale byłem na ten wieczór umówiony w Catflaps z poznaną kilka dni temu Patty. Z ciężkim sercem uregulowałem rachunek i wyszedłem. Patty przyjęła mnie jak starego, dobrego znajomego. Spędziliśmy fantastyczną godzinę na kanapie w przestrzeni wspólnej, kupiłem jej aż 9 lady drinków i w końcu zabrałem do pokoju. Genialna sesja, ciałko za które mógłbym się dać pokroić. Zdecydowanie będę chciał po powrocie do Europy utrzymać z nią kontakt. Pojechałem do hotelu na szybki pit stop, a stamtąd jeszcze raz spotkać się z Matsem, który puknąwszy laskę w Kinnaree pojechał na Soi in Thailand zrelaksować się grając w bilarda. Zazwyczaj nie pukam dwóch dziewczyn jednego dnia, ale tym razem postanowiłem zrobić wyjątek. Pojechałem na Soi 6 rozejrzeć się za czymś interesującym. Zatrzymałem się na jednego drinka w Miso Bar, ale to jednak nie było to. W końcu zwróciłem uwagę na laskę stojącą przed Tomcats Bar, na imię miała Mod. Postawiłem jej drinka, potem drugiego, chemia między nami była doskonała. Po krótkich negocjacjach ustaliliśmy cenę na 1.800 bahtów, dałem jej pieniądze na uregulowanie rachunku przy barze i powiedziałem żeby przygotowała się mentalnie na najlepsze 3 minuty w swoim życiu. Mod pokazała mi język, poszła zapłacić mój rachunek, ale chwilę później wróciła z przerażoną miną: &quot;Ja cię bardzo przepraszam, ale mamasan powiedziała że jeśli chcesz mnie zabrać do pokoju to musisz mi kupić minimum 5 lady drinków. Nie wiedziałam o tej regule, dopiero zaczęłam tu pracę&quot;. Musiałem obejść się smakiem, a w telefonie zrobiłem notatkę aby w przyszłości szerokim łukiem omijać Tomcats. Ostatecznie znalazłem laskę z ThaiFriendly, która zażyczyła sobie 1.500 bahtów za 2 godziny. Z wyglądu nic szczególnego, ale za to bardzo się starała. Na samego loda poświęciła 30 minut. Po godzinie delikatnie ją wyprosiłem, bo nazajutrz miałem zaplanowaną wczesną pobudkę.</p>
<p>4 grudnia 2025</p>
<p>Ostatni dzień pobytu. Miałem ambicję i gorące postanowienie puknąć 10 lasek w ciągu 10 dni pobytu, ale los miał inne plany. Akurat tego dnia rano dopadło mnie koszmarne zatrucie pokarmowe, więc seks był ostatnim na co miałem ochotę. Jakby tego było mało, akurat dzisiaj zabukowałem z Matsem półdniową wycieczkę na Koh Larn, żeby wypróbować sea walking, czyli pewnego rodzaju hybrydę nurkowania ze snorklingiem. Nie chciałem psuć mu dnia, więc nafaszerowany loperamide ruszyłem na spotkanie. Jakoś dałem radę, ale zamiast cieszyć się z nowego doświadczenia, byłem skupiony na tym żeby nie umrzeć. Przez cały dzień nie wziąłem do ust niczego z wyjątkiem wody mineralnej. Oszczędzę wam drastycznych szczegółów, dodam tylko dla zobrazowania powagi sytuacji, że rozważałem odwołanie lotu powrotnego i przesunięcie go na inny dzień. Wieczorem razem z Matsem wsiedliśmy do taksówki i razem pojechaliśmy na lotnisko, lot miałem tuż po północy. Mój stan stopniowo zaczął się poprawiać i nie bez problemów, ale jednak dotarłem szczęśliwie do Europy.</p>
<p>EPILOG</p>
<p>Zabrzmi to zapewne absurdalnie, ale Pattaya w 10 dni zrobiła dla mojego zdrowia psychicznego więcej, niż cały publiczny system opieki zdrowotnej przez ostatni rok. Facet który może żyć latami w Europie i nie usłyszeć od kobiety ani jednego komplementu, tutaj jest nimi wręcz bombardowany. Oczywiście że są mocno naciągane, ale co z tego? Samopoczucie i tak poprawia się momentalnie. Ceny są zauważalnie wyższe, co widać szczególnie na Soi 6 (cena 1.500 bahtów za Short Time, która jeszcze niedawno była standardem, jest coraz trudniej osiągalna), natomiast w dalszym ciągu relacja ceny do jakości jest nieporównywalna z żadnym miejscem w Europie. Stare rosyjskie porzekadło uczy: &quot;Wszystkich kobiet na Ziemi nie przelecisz, ale próbować warto!&quot;. Mój dorobek seksualny wzbogacił się o kolejne 9 niewiast, co nie jest złym wynikiem. Kolejną sposobność na poprawienie bilansu będę miał już w styczniu. Nazwijcie to uzależnieniem, ale potrzebuję tego miasta jak powietrza. Tego już się nie wyleczy. Taki się urodziłem, taki umrę :)</p>
    </section>
  </div>
</article>

<article class="post-card" data-index="6" id="post-6">
  <div class="post-head">
    <div class="username"><span class="online-dot"></span>Coriolan89</div>
    <div class="post-date">Napisano 22 stycznia 2026 - 01:51</div>
    <div class="post-subject">Re: Tajlandia</div>
    <div class="post-number">#871</div>
  </div>
  <div class="post-wrap">
    <aside class="author-info">
      <div class="avatar-placeholder"></div>
      <div class="rank">Otrzaskany</div>
      <div class="small">+ users</div>
      <div class="small">91 postów</div>
      <div class="small">Dołączył: 23-09-2017</div>
      <div class="small">Płeć: Facet</div>
    </aside>
    <section class="post-content">
      <p>W styczniu wybrałem się jeszcze raz do Tajlandii, natomiast tym razem wyjazd miał zupełnie inny charakter niż te dotychczasowe. Kilka tygodni przed wyjazdem skontaktowało się ze mną dwoje przyjaciół których znam &quot;od zawsze&quot; i zapytali czy mogliby do mnie dołączyć. Nigdy wcześniej nie byli w Azji i czuliby się pewniej z kimś, kto ma jakieś doświadczenie. Jednocześnie wiedzieli doskonale po co tam jeżdżę, bo wśród najbliższych znajomych nie robię ze swojego hobby tajemnicy. Stanęło więc na tym, że anulowałem swoją rezerwację hotelu w Pattayi i rozpisałem alternatywny plan w taki sposób, by moi przyjaciele mogli zobaczyć coś więcej niż tylko największy burdel świata. Jedyne zastrzeżenie było takie, że ze względów logistycznych mieli dotrzeć do Tajlandii 2 dni po mnie i wrócić do kraju również 2 dni później niż ja, co w dalszym ciągu dawało nam 12 dni wspólnego eksplorowania najpiękniejszego kraju na Ziemi. Zmienił się zatem charakter mojego wyjazdu i zamiast orbitować w 90% wokół dziewczyn, współczynnik ten zmniejszył się do jakichś 10%. Zdecydowaną większość czasu spędzaliśmy we troje jak normalni turyści, natomiast wieczorami ruszałem na polowanie. Jako że nie jesteśmy na forum National Geographic, nie będę wam zawracał głowy szczegółowymi opisami aktywności dziennych, skupię się na tym co robiłem &quot;po zmroku&quot;.<br /><br />2 stycznia<br /><br />Gdy koledzy w pracy życzyli mi kilkadziesiąt godzin wcześniej &quot;Szczęśliwego Nowego Roku&quot;, prawdopodobnie nie zdawali sobie sprawy że zaistne będzie on bardzo szczęśliwy, a przynajmniej jego początek. Wylot z Londynu na pokładzie China Southern Airlines miałem już 1-ego stycznia rano, a w BKK wylądowałem w południe następnego dnia. Był piątek, znajomi mieli dolecieć dopiero w niedzielę rano, a jak wiadomo, gdy kota nie ma myszy harcują :) Bez zbędnej zwłoki ruszyłem do Patts. Po swoim poprzednim wyjeździe wymieniałem się wrażeniami ze znajomym Brytyjczykiem, który nie mógł się nadziwić, że po dotarciu na miejsce mam cierpliwość by najpierw się rozpakować, umyć, coś zjeść... Jak to sam ujął: &quot;When I arrive to Pattaya, my dick is in pussy within 30 minutes of checking in to the hotel&quot;. Pomny tej uwagi, zorganizowałem sobie towarzystwo już w drodze z lotniska. Wybór padł na Nam z ThaiFriendly. Wysłała mi wiadomość na kilka minut przed dotarciem do hotelu, tak żebym miał czas wyjść na zewnątrz i zaprowadzić do swojego pokoju. TF to zawsze ruletka, ale gdy zobaczyłem parkujący skuter, wiedziałem że tym razem los mi sprzyjał. Buzia 7/10, ciało nawet lepiej, spokojnie 8/10. Dziewczyna była słodka i nieśmiała, ale zdefiniowała na nowo pojęcie &quot;kłoda&quot;. Mam pewien sprawdzony trick... Jeśli dziewczyna nie wykazuje inicjatywy, sadzam ją w pozycji &quot;na jeźdźca&quot; i w ten sposób musi wykrzesać z siebie energię. Niestety, nie z Nam te numery. Nie sądziłem że jest możliwe być kłodą na jeźdźca. Dziewczyna udowodniła że niemożliwe nie istnieje. Przy czym nie chcę być zbyt surowy w ocenie, bo twierdziła że dopiero stawia pierwsze kroki w tej branży i sprawiała wrażenie autentycznie sympatycznej... Koszt: 1.500 bahtów. Po skończonej sesji poszedłem do nowo otwartego baru &quot;Deluzion&quot;, który prowadzi pewien YouTuber (kanał MacTvTravel). Staram się doceniać takie inicjatywy, bo są pewnym powiewem świeżości w mieście zdominowanym przez otyłych, łysych emerytów siorbiących piwo od 10-ej rano do 10-ej wieczorem. Mac ma 30 lat, energię, dość ciekawy kontent na swoim kanale i w zasadzie tylko jedną wadę: żyje w stałym związku z Tajką. Tak, proszę nie regulować odbiorników. Mieszka w Pattayi. I jest w stałym związku. Pattaya. Stały związek. Jakaś chora aberracja. Gdyby ona jeszcze była ładna... No nic, nie będę się pastwić. Mac powitał mnie osobiście, uścisnął rękę, pogadaliśmy chwilę, przeprosił za brak dziewczyn, ale rekrutacja dopiero ruszyła. Po jednym piwie ruszyłem dalej. Pojechałem na Soi 6, gdzie wypatrzyła mnie Ice. Nie protestowałem gdy wciągała mnie do baru. Na rozgrzewkę zagraliśmy w &quot;Connect 4&quot; (ona była Sprite, ja byłem pragnienie - rozniosła mnie na strzępy 8:1...), potem na górę. Dziewczyna 7/10, bardzo aktywna i zaangażowana, ale coś było nie tak. Coś, czego nie byłem w stanie zdiagnozować. Przez chwilę myślałem że dziewczyna jest zwyczajnie luźna, ale to jednak nie to. W końcu dotarło do mnie, że problemem jest żel którego używałem. Zamiast Durexa któremu jestem zazwyczaj wierny, postanowiłem wypróbować SKYN. Panowie, trzymajcie się z dala od tego syfu. Żel ma z definicji dawać poślizg, ale w tym wypadku efekt był dokładnie odwrotny. Seks był bardzo przeciętny, ale absolutnie nie winię za to Ice. Zapłaciłem jej 2.000 bahtów, a żel SKYN trafił tam gdzie jego miejsce: do kosza na śmieci. Gdy wychodziłem z Soi 6 była dopiero 1:00 w nocy i kusiło mnie by wstąpić do jakiegoś GoGo-sa, natomiast głowa zaczęła mnie ostrzegawczo boleć i wiedziałem że to organizm upomina się o sen - w samolocie nie zmrużyłem bowiem oka. W hotelu spłukałem do prysznicowego odpływu karalucha (w końcu to tropikalny klimat...), umyłem się i poszedłem spać.<br /><br />3 stycznia<br /><br />Rano okazało się że karaluch w prysznicu zmartwychwstał. Jest to o tyle imponujące że Jezus potrzebował aż 3 dni, zaś temu kawalerowi wystarczyła jedna noc. Pokiwałem z uznaniem głową, po czym spłukałem go jeszcze raz, umyłem się i ruszyłem na miasto. Po śniadaniu i kawie pojechałem do Catflaps spotkać się z Patty. Poznałem ją 2 miesiące temu, podczas poprzedniego pobytu. Patty jest bardzo ładna i ma genialne ciało, ale wyróżnia się jeszcze jedną rzeczą. Mam naturę motylka i bardzo rzadko zdarza mi się spotykać z tą samą dziewczyną więcej niż raz. Dziewczyny chyba to wyczuwają, bo nigdy nie zawracają sobie głowy pisaniem do mnie na Line. Ale nie Patty. Od listopada prawie codziennie wysyłała mi wiadomości pytając co u mnie słychać i kiedy wrócę. To słodkie, więc obiecałem jej że zajrzę do niej przy okazji mojego obecnego pobytu. Patty powitała mnie jak dawnego znajomego, ja zrewanżowałem się dwunastoma shotami tequili, po czym zabrałem ją na górę przypomnieć sobie różne zakamarki jej ciała. Z Catflaps pojechałem do Hunny Lounge, aby przywitać się z Grahamem, przesympatycznym właścicielem tego przybytku. Niestety wszystkie ładne dziewczyny były zajęte, więc nie chcąc wyjść na skończonego dupka kupiłem drinka jednej z &quot;lepiej zbudowanych&quot; dziewczyn. Nawet przez myśl mi nie przeszło żeby zabrać ją na górę, ale za to miło sobie pogadaliśmy o realiach życia w Tajlandii. Powiedziała że zdaje sobie sprawę ze swojej wagi i tego że dla klientów jest ostatnim wyborem, gdy wszystkie pozostałe dziewczyny są zajęte, ale i tak woli pracować tutaj, niż w normalnym zawodzie. Według niej, typowy pracownik 7/11 zarabia miesięcznie 10.000 bahtów, ona wyciąga 30.000, natomiast jej bardziej atrakcyjne koleżanki w Hunny Lounge 50.000 czy nawet 60.000 bahtów miesięcznie. Stamtąd pojechałem, a jakże, na Soi 6. Moją uwagę zwróciła dziewczyna stojąca przed barem Booty Call. Ładna, drobna, trochę taka szara myszka. Weszliśmy do baru, zamówiłem drinki, a ona oznajmiła neutralnym tonem, takim jakiego używa się do rozmowy o pogodzie, że nie wyjdę stąd dopóki jej nie wyrucham. Nieco zbity z tropu jej bezpośredniością odparłem że życzę jej powodzenia, bo dosłownie kilka godzin temu zostałem wymęczony w Catflaps przez jej koleżankę po fachu. Joy bynajmniej się tym nie zraziła i robiła co w jej mocy by zastymulować wszystkie moje zmysły. O dziwo, mój mały uznał że faktycznie czas na dogrywkę. Joy była za, mój mały też - zostałem przegłosowany. Zapytałem jeszcze ile sobie życzy za Short Time. Odparła, że 1.000 bahtów. Przekonany że się przesłyszałem, poprosiłem żeby napisała mi to w translatorze. Ekran telefonu podstawiony mi pod nos potwierdził że jednak nie było pomyłki. Albo mnie bardzo polubiła albo nikt nie powiedział jej że mamy już rok 2026. Tak czy inaczej, poszliśmy na górę i otrzymałem bardzo fajną, solidną sesję. Po wszystkim ruszyłem dalej uliczką, wypiłem jednego drinka z May w Foxy Bar, ale nie czułem chemii, więc na tym poprzestałem. Zahaczyłem jeszcze o Oppa Bar, gdzie moją uwagę przyciągnęła Wine. Przyjemnie anorektyczna sylwetka, choć buzia taka sobie. Nie miałem sił ani ochoty na nic więcej poza rozmową, ale zachowałem jej Line na wszelki wypadek. Było już późno, ale pojechałem jeszcze do Windmill 2 postawić drinka dziewczynie którą poznałem w listopadzie. Niestety nie było jej tego dnia w pracy, więc pozostało mi rozejrzeć się za innym towarzystwem. I tu miało miejsce dziwaczne wydarzenie. Nie dalej niż 2 metry ode mnie gibała się na rurce dziewczyna, z którą coś ewidentnie było nie tak. Ciałko absolutnie boskie. Natomiast ta twarz... W pierwszej chwili pomyślałem że ma Downa. Takiego w stopniu lekkim... No ale nie, nawet w Tajlandii by taki numer nie przeszedł. Potem stwierdziłem że może ktoś ją oblał kwasem? Taka jakby trochę zdeformowana buzia... Do tego zęby jak sztachety. Zafascynowany zamówiłem jej drinka. Zazwyczaj rozpoczynam rozmowę od kurtuazyjnego &quot;kunsuejma&quot; (po tajsku: &quot;jesteś piękna&quot;), ale tym razem nie mogło mi to przejść przez gardło. Laska chyba sama czuła się lekko zażenowana, bo nie chciała się do mnie odwrócić frontem. Wolała ocierać się o mnie swoim niebiańskim tyłeczkiem. Próbowałem nawiązać konwersację, ale dziwnie czułem się rozmawiając z plecami. Coś tam odpowiadała, ale za żadne skarby nie chciała się do mnie odwrócić. To co zapamiętałem to odpowiedź na pytanie ile dzisiaj dostała Lady Drinków - ten ode mnie był jej drugim tego dnia. Klub otworzył się 7 godzin wcześniej, a dziewczyna przez ten czas zarobiła prowizję z zaledwie dwóch drinków. Nie powinno mi być jej żal, tak jak nie jest mi żal grubych dziewczyn które szukają szczęścia w tej branży, ale jakiś dyskomfort pozostał... Tak czy owak, tego dnia wydałem ponad 10.000 bahtów, puknąłem dwie laski i kupiłem 23 Lady Drinki, co stanowi mój osobisty rekord. Jadąc taxi-skuterem do hotelu, napisałem znajomym z Polski smsa: &quot;Cieszę się że jutro przylatujecie. Uratujecie mnie przede mną samym&quot;.<br /><br />4 stycznia<br /><br />Rano pojechałem na lotnisko do Bangkoku odebrać swoich przyjaciół. Ustawiłem się w hali przylotów w jednej ręce trzymając kartkę z napisem &quot;SAŁATIKAAAAAP!!!&quot;, drugą wymachując dwiema małymi tajskimi flagami :D Ogarnęliśmy karty SIM, zameldowaliśmy się w hotelu i siedliśmy w klubie The Beach wypić po piwie, wymienić się wrażeniami i omówić plany na resztę dnia. Wybór padł na dwa night markety, bo dla moich znajomych to właśnie jedzenie miało odgrywać centralną rolę podczas eksplorowania Land Of Smiles. Szukanie towarzystwa na wieczór nie należało do łatwych zadań. Byliśmy zbyt daleko od centrum by udać się w okolice Nana Plaza, z kolei ThaiFriendly ma w stolicy inny charakter niż w Pattayi i nie jest zdominowany przez freelancerki. W końcu odezwała się do mnie niejaka Monta, kobieta która deklarowała 47 lat, choć moim zdaniem mogła spokojnie być już po 50-tce. Zaoferowała godzinny masaż i godzinne boom-boom w cenie 2.200 bahtów. Na bezrybiu i rak ryba, więc zaprosiłem ją do siebie. Monta pracuje na co dzień w salonie masażu, a wieczorem dorabia sobie na TF, stąd podczas masażu czuć było że nie musi improwizować. Seks również był przyzwoity. Gdy już sie ubieraliśmy, wspomniałem że spędzimy kilka dni na Koh Samet, na co Monta się ożywiła: &quot;O! Tam mieszka moja kuzynka! Dam ci jej numer, skontaktuj się z nią, ona również się tobą zaopiekuje w sypialni jeśli będziesz potrzebował!&quot;. Welcome to Thailand :D<br /><br />5 stycznia<br /><br />Rano wyruszyliśmy we troje na Koh Samui. Jednak zdecydowaliśmy się nie płacić astronomicznych stawek za lot bezpośredni (BangkokAir ustanowił de facto monopol na tamtejszym lotnisku w konsekwencji dyktując chore ceny) i zamiast tego polecieliśmy do Surat Thani, a stamtąd zabukowaliśmy autokar i prom. Na miejscu wypożyczyliśmy skutery i objuczeni niczym wielbłądy ruszyliśmy na drugą stronę wyspy. Na drodze teatr rozmaitości. 5-osobowa rodzina na skuterze - czemu nie? Tajka jadąca zygzakiem między samochodami z noworodkiem na ręku - normalka! Facet który na manetkach po obu stronach miał zawieszone ogromne torby wypchane chyba dwustoma bułkami też był niczego sobie. &quot;Brakuje mi tu jeszcze tylko lądownia kosmitów. Albo psa prowadzącego skuter&quot; - pomyślałem. Los na to: &quot;Mówisz - masz&quot;. Po chwili minąłem Taja z psem siedzącym z przodu i łapami opartymi na desce rozdzielczej skutera. Tego kraju nie da się nie lubić :D Po zameldowaniu w hotelu ruszyliśmy coś zjeść. Przy okazji rozbawiła nas podsłuchana rozmowa między rodziną Szwedów siedzących przy stoliku obok a kelnerką.<br /><br />Kelnerka: &quot;Te dania to chcecie łagodne czy pikantne?&quot;<br /><br />Szwed: &quot;Pikantne... Tylko wie pani... Takie po szwedzku pikantne&quot;<br /><br />Kelnerka: &quot;Aha, czyli łagodne&quot;<br /><br />Na Koh Samui byłem dotychczas tylko raz i nie za bardzo znam te rejony, więc nawet niezbyt wiedziałem gdzie rozpocząć polowanie na dziewczyny. Według informacji w internecie zagłębiem rozpusty jest rzekomo Soi Mango - wybrałem się, ale było pusto. Może 21:00 to za wcześnie... Pojechałem więc na Soi Reggae, gdzie spędziłem z Ben godzinkę na grach i wygłupach. W końcu postanowiłem zrobić użytek z ThaiFriendly, a konkretnie z jednego kontaktu który zapisałem sobie na wszelki wypadek. Mowa o dziewczynie imieniem Woon, pracującej w barze Sofia. Zaczęło się dziwnie, potem było jeszcze dziwniej, a potem... Zresztą, sami oceńcie. Zatrzymałem skuter na skraju drogi, jakieś 15 metrów od baru, rozglądając się za miejscem do parkowania. Dziewczyny to dostrzegły, wybiegły całą chmarą i otoczyły mnie wykrzykując: &quot;Welcome, welcome! Come in!&quot;. Trochę speszony taką atencją powiedziałem że tak właściwie to szukam jednej konkretnej dziewczyny i pokazałem im zdjęcie z ThaiFriendly. Wszystkie laski skupiły przez moment uwagę na ekranie mojego telefonu, po czym wydały werdykt: &quot;To zdjęcie Woon!&quot;. Nie musiałem nawet pytać czy sama zainteresowana dzisiaj pracuje, bo ta, rozpromieniona, stanęła tuż przede mną, jaśniejąc dumą z bycia wybraną i światłem reflektora padającego prosto na nią. Poprosiłem żeby dała mi moment na zaparkowanie i po chwili siedziałem już w barze z nią na kolanach. Panowie, jestem wierny zasadzie, że żadna laska nie zasługuje na ocenę 10/10, natomiast przyznam że nigdy wcześniej nie byłem tak bliski przyznania tej właśnie noty. Jeśli macie ThaiFriendly, możecie sami obejrzeć jej profil: &quot;Woon26TH&quot;. Zazwyczaj bywa tak, że jeśli laska ma 10 zdjęć, w tym na 9 wygląda cudownie, a na jednym przeciętnie, to możemy być w zasadzie pewni że w rzeczywistości wygląda właśnie tak, jak na tym jednym, przeciętnym zdjęciu. Otóż nie tym razem. Woon wyglądała na zdjęciach dobrze, ale na żywo absolutnie opadła mi szczęka. Za całokształt (buzia + figura) daję zasłużone 9,5/10. Natomiast dlaczego napisałem kilka zdań wcześniej że było dziwnie? Woon ledwie zdążyła zmoczyć usta w swoim drinku i praktycznie od razu zapytała czy zabierę ją do pokoju. Uznałem że w obliczu jej entuzjazmu mój soczek pomarańczony może poczekać i powiedziałem żeby prowadziła. Zabrała mnie do kogoś w rodzaju burdel mamy, która zaordynowała: &quot;300 bahtów za drinki, 1.500 bahtów za dziewczynę, razem 1.800&quot;. Natychmiast zapaliły mi się w głowie czerwone lampki. W Tajlandii sutenerstwo jest zabronione. Dlatego każdy bar w Pattayi kasuje klientów za drinki i za wynajem pokoju, ale to co się w owym pokoju dzieje jest już wyłącznie prywatną sprawą między klientem a dziewczyną. Poczułem że to może być jakiś scam... Z drugiej strony to bar łamie prawo, nie ja... Z mieszanymi uczuciami, ale postanowiłem zapłacić. Woon zaprowadziła mnie do pokoju i zaserwowała mega-satysfakcjonującą sesję. Prawdziwe GFE, włączając w to głębokie pocałunki i finisz na twarz. Jedyny minus to lekkie przycinanie na czasie - po 45 minutach zaczęła mi dawać do zrozumienia że czas kończyć. Z pokoju wychodziłem na miękkich nogach i to z dwóch powodów - po pierwsze zaliczyłem genialną sesję, a z drugiej strony zastanawiałem się czy na zewnątrz nie czeka na mnie patrol policji. Nic z tych rzeczy. Woon przytuliła się na pożegnanie, burdel mama podziękowała za wizytę, a ja nie niepokojony przez nikogo odjechałem do hotelu.</p>
<p>6 stycznia</p>
<p>Jeśli ktoś uwielbia seafood i szuka wyjątkowych doznań kulinarnych, polecam zajrzeć do restauracji Ban Suan Lung Khai. Miejsce zostało docenione wyróżnieniem przez inspektorów przewodnika Michelin, co kontrastuje z dość prymitywnym set-upem tego lokalu. Nigdy wcześniej nie słyszałem żeby ktoś mówił: &quot;Już nie zmieszczę więcej tego kraba... Niech ktoś zje moją porcję...&quot; :D Niesamowita uczta i to za nieco ponad 100 złotych od osoby... Wieczór z kolei spędziliśmy w Ko Lounge, czyli cocktail barze hotelu Conrad, jeszcze do niedawna flagowym brandzie grupy Hilton, zanim został zdetronizowany przez Waldorf-Astoria. Oglądanie zachodu słońca w przepięknej scenerii hotelu kaskadowo opadającego z dół zbocza - dla takich chwil się żyje. Wieczorem przyszedł w końcu czas na to, co tygryski lubią najbardziej. Zachęcony sukcesem dnia poprzedniego wybrałem się na tę samą uliczkę, ale skuter zaparkowałem na jej przeciwległym końcu. Zamierzałem przejść się wzdłuż uliczki i zobaczyć czy coś przyciągnie moją uwagę. Długo nie musiałem czekać. Zamachała do mnie dziewczyna z Aunchan Massage. Boska. Po prostu boska. Jeśli chodzi o wygląd, deptała po piętach Woon. W myślach dałem jej 9/10. No i wszystko super, tylko zastanawiało mnie słowo &quot;massage&quot; na szyldzie. Zapytałem dziewczynę co to właściwie jest za miejsce i co ma w ofercie, na co ona odparła ze wzruszeniem ramion: &quot;To jest bar... Salon masażu... Burdel... Zależy czego potrzebujesz&quot;. Zachęcony, zapytałem czy ona sama ma w ofercie boom-boom, a jeśli tak to za ile. Dyskretnie skinęła głową i uniosła w górę dwa palce. Powiedziałem że w takim razie poproszę sok pomarańczowy dla siebie i Lady Drinka dla niej. Spojrzała na mnie jakoś dziwnie, po czym przyniosła mi sok i... usiadła na sofie obok swoich koleżanek. Okej... Czyli w tym barze koncept Lady Drinków nie jest znany. Szybko wypiłem sok i skinąłem na nią, że jestem gotowy. W tym momencie sprawy po raz kolejny przybrały dość dziwaczny obrót. Otóż zazwyczaj jest tak, że sesję zaczynam od lekkiego mizianka na łóżku, aż w końcu dziewczyna decyduje że czas wziąć prysznic zanim przejdziemy do konkretów. Otóż nie z Apple. Podczas mizianka zapytała czy mam coś przeciwko, żeby lodzik był w ogumieniu. &quot;Prawdę mówiąc nie przepadam, ale jeśli musisz...&quot; - zaoponowałem bez przekonania. Apple coś mruknęła pod nosem, po czyjm wyjęła ze spodni mojego Jana Długosza i zaczęła się zabierać za loda. &quot;Zaraz! Moment! Może najpierw weźmiemy prysznic?! Ja go nie myłem od rana!&quot; - zawołałem, ale Apple była nie do zatrzymania. Zaczęła ciągnąć jakby nigdy nic. Bez gumki, bez prysznica, bez nawet wilgotnej chusteczki. Nie mogłem powstrzymać uczucia zażenowania... Choć to uczucie było nieuzasadnione, bo to był jej pomysł żeby opędzlować pindola, który kisił się przez ostatnie 12 godzin w tropikalnej cieplarni, w którą przy tamtejszych upałach zamieniły się moje gacie. Z ulgą założyłem gumkę i dalej kontynuowaliśmy już w zabezpieczeniu. Ogólnie mogę z czystym sumieniem polecić uliczkę na której znajdują się te bary. Na Google Maps można ją znaleźć pod nazwą Suan Uthit Road. Mnóstwo młodych dziewczyn i pokoje dostępne bez dodatkowych opłat. Czego chcieć więcej?<br /><br />7 stycznia<br /><br />To już nasz ostatni dzień na Koh Samui, dlatego zaplanowaliśmy bardzo intensywny dzień. Oberzeliśmy tyle posągów Budd, że wystarczy mi na rok. Była kawusia w instagramowej kawiarni &quot;Cocoon&quot;, były fikuśne rzeźby skalne w &quot;Overlap Stone 2&quot;, był wodospad Na Muang... Wieczorem postanowiliśmy zajrzeć na drinka do hotelu Four Seasons, gdzie kręcony był ostatni sezon &quot;Białego Lotosu&quot;. Niestety, na miejscu dowiedzieliśmy się że w okresie high season plebsu z ulicy nie wpuszczają. Plus dla Conrada za brak tego rodzaju ograniczeń. Po zaliczeniu jeszcze jednego night marketu i odstawieniu znajomych do hotelu, przyszedł czas na rozrywki zarezerwowane tylko dla mnie. Nie chcę popadać w zbyt filozoficzne deliberacje, ale tego wieczoru miałem okazję by zajrzeć wgłąb swojej duszy i zastanowić się kim naprawdę jestem i czego pragnę. Stanąłem bowiem przed wyborem: wrócić do absolutnie fantastycznych Woon lub Apple, które oceniłem na 9/10? Czy jednak pozostać wiernym swojej zasadzie &quot;New day - new pussy&quot;? Podejrzewam że 90% facetów powróciłoby pod sprawdzony adres, ale u mnie zwyciężył instynkt odkrywcy. Okazuje się, że jednak jestem poligamistą z krwi i kości. Zaparkowałem skuter w tym samym miejscu co poprzedniej nocy i przemaszerowałem w dół ulicy, machając mijanej po drodze Apple. Zatrzymałem się dopiero przy jednym z barów w połowie uliczki, w którym zaczepiły mnie trzy laseczki. Postawiłem na Jenny (7/10), która wydawała się najsympatyczniejsza i obiecała za 1.500 bahtów zabrać mnie do raju. Na udzie miała wytatuowane: &quot;Some beautiful paths can&#x27;t be discovered without getting lost&quot;. Aha... Czyli nie tylko mnie zdarza się wpadać w filozoficzny nastrój. Zobaczmy jakimi ścieżkami poprowadzi mnie Jenny. Sesja z nią okazała się być raczej przeciętna, choć miała dość nieoczekiwany plot twist na samym końcu. Zapytałem czy mogę nałożyć jej odmładzającą maseczkę na twarz bogatą w białko, witaminy i antyoksydanty. Jenny skrzywiła się i odparła że nie, bo jak zna życie to trafię w jej włosy i potem będzie musiała się męczyć żeby je domyć, a tak w ogóle to tylko swojemu chłopakowi pozwala kończyć na twarz. &quot;Że co proszę?! Masz chłopaka?!&quot; - zapytałem zdumiony. &quot;No tak...&quot; - z miną niewiniątka odparła Jenny. &quot;Taj? Europejczyk? Amerykanin?&quot; - dociekałem. &quot;Tony jest Niemcem, ale wyleciał na kilka dni do Krabi, więc pod jego nieobecność postanowiłam sobie dorobić w barze&quot; - wyjaśniła niewzruszonym tonem. Cóż mogę powiedzieć... Tony, jeśli to czytasz, potraktuj to jak element reparacji wojennych!<br /><br />8 stycznia<br /><br />Dzień rozpoczął się bardzo wcześnie, bo o 4:00 nad ranem. Najpierw przejazd skuterami na drugi koniec wyspy, potem prom o 6:00 rano do Surat Thani, transfer autokarem na lotnisko, lot do Bangkoku i jeszcze raz autokar, tym razem do Pattayi. Jak zauważył mój przyjaciel, w zaledwie kilka godzin podróżowaliśmy wodą, lądem i powietrzem... Do hotelu Acqua dotarliśmy dopiero na 16:00, co oznaczało że mieliśmy bardzo mało czasu by dotrzeć na godz. 17:00 do Over The Moon, czyli rooftop baru w Jomtien który zarezerwowałem w ramach niespodzianki dla swoich przyjaciół. Zaordynowałem, że w obliczu popołudniowych korków jedyny sposób by dotrzeć tam na czas to taxi-skutery. Podróż obwodnicą Pattayi 80 km/h bez kasku z pewnością na długo zapadnie im w pamięci :D Wieczorem wybrałem się na Soi 6, a konkretnie do Horny Bar. Całuśna i bardzo aktywna w łóżku Aom okazała się właściwym wyborem :)<br /><br />9 stycznia<br /><br />To był bardzo intensywny dzień. Po śniadaniu i kawie wybraliśmy się na Wongamat Beach, po drodze wstępując do hotelu Space wypić kawę na tarasie jednego z ostatnich pięter. Stamtąd na Runway Market (ten z Boeingiem 747) i Pratumnak Viewpoint. Gwoździem programu była gala Muay Thai. Przyznam że miałem mieszane uczucia, gdy znokautowanego w pierwszej walce chłopaka sanitariusze znosili nieprzytomnego na noszach, na szczęście w kolejnych starciach obyło się bez tego rodzaju fatality. Będąc ze swoimi przyjaciółmi w Pattayi miałem niemały orzech do zgryzienia: jak przedstawić przykładnemu małżeństwu największy burdel świata w sposób w miarę lekkostrawny? Postanowiłem pokazać im ludzką twarz dziewczyn które pracują w branży. Wieczorem pojechaliśmy na Soi 6, ale zamiast wykonywać tradycyjny bar hopping połączony z piciem na umór, postarałem się wybrać dziewczyny które w miarę dobrze mówiły po angielsku i poprosiłem je żeby nauczyły moich znajomych wszystkich klasycznych gier barowych. Było &quot;Connect 4&quot;, była ta głupia gra w kości i kubki, była Jenga... Myślę że udało mi się w ten sposób nieco załagodzić wizerunek Soi 6. Problem był tylko taki, że pełniąc rolę przewodnika po nocnym życiu w Pattayi, nie za bardzo mogłem oddać się polowaniu. W efekcie, gdy moi znajomi poszli spać, było już bardzo późno i ciężko było znaleźć kogokolwiek interesującego. Na Beach Road żadna z lasek nie przyciągnęła mojej uwagi, na ThaiFriendly nikt nie odpisywał... Pogodzony z tym że moja seria codziennego pukania nowej laski zostanie przerwana, udałem się do hotelu. Wtem... Niespodzianka! Dosłownie 50 metrów przed wejściem do hotelu dostrzegłem salon masażu, a przed nim kilka dziewczyn. Wiedziałem z opowieści, że salony na Soi Honey zajmują się masażem tylko z nazwy, więc podszedłem do laski która wyglądała najlepiej śpośród tych które tam siedziały i zapytałem co ma w ofercie. &quot;Masaż i boom-boom&quot;. Okej, zapraszam do swojego pokoju. Umówmy się: Chompoo miała swoje lata świetności za sobą, ale spełniła swoje zadanie jako ostatnia deska ratunku :)<br /><br />10 stycznia<br /><br />W ciągu dnia odwiedziliśmy Sanctuary of Truth, ale i tak nikogo to nie interesuje, więc przejdę od razu do aktywności wieczornych. Tak jak bogobojny muzułmanin pielgrzymuje regularnie do Mekki, tak ja co wieczór pielgrzymowałem na Soi 6. Tym razem los rzucił mnie do Bandit&#x27;s Hideout, a konkretnie w objęcia Koy. Bardzo rzadko zdarza się, by randka z Tajką obyła się bez jakiegoś nietypowego zwrotu akcji i nie inaczej było tym razem. Do baru poszedłem około 1:00 w nocy i spędziłem niemal godzinę na lekkim pettingu, dopieszczając Koy szczodrze Lady Drinkami. Ta odwdzięczała się na tyle na ile pozwalały jej warunki panujące w otwartym barze. Przy okazji zapytałem ile wynosi jej stawka za Short Time. Koy odparła, że bierze 2.000 bahtów za godzinę, ale nie zdążę jej puknąć na górze, bo niebawem zamykają. Mogę natomiast zapłacić bar fine 1.000 bahtów i zabrać ją do hotelu. Uznałem że 3.000 za całość to przesada i machnąłem ręką na znak że temat uznaję za zamknięty. Tymczasem Koy wyszła z nietuzinkową propozycją: &quot;Zróbmy tak: o godzinie 2:00, gdy bar się zamknie, pojadę z tobą do hotelu. Będę już po pracy, więc nie będziesz musiał płacić bar fine&#x27;u. Jedyne co zapłacisz to 3.000 bahtów dla mnie za Short Time&quot;. Przez chwilę wyglądałem jak ten kot z memów, któremu mózg się buforuje. &quot;Czekaj, czekaj... Być może za dużo wypiłem i dlatego mam problem z połączeniem kropek... Ale gdzie tu jest moja korzyść?&quot;. Na co Koy, tonem głosu jakby tłumaczyła 5-latkowi po raz setny: &quot;Bo dzięki temu nie zapłacisz bar-fine&#x27;u! Mi dasz 3.000 bahtów, ale oszczędzisz na bar fine!&quot;. Ot, tajska logika :D Podziękowałem uprzejmie, uregulowałem rachunek i wyszedłem z baru. Koy krzyknęła za mną, żebym poczekał na nią na plaży i że zaraz do mnie dołączy. Okej, co mi szkodzi... Pokręciłem się kilka minut po plaży i faktycznie kilka minut później zauważyłem Koy biegnącą do mnie już w &quot;cywilnych&quot; ciuchach. Spodziewałem się że będzie kontynuowała negocjacje cenowe, tymczasem z jej ust padło krótkie: &quot;Chodźmy na drinka. Za mną&quot;. Poprowadziła mnie do pobliskiego baru obok Beach Road. Nie zająknęła się o żadnym Short Time, tylko zamówiła drinki i kontynuowała rozmowę o pierdołach, tak jakbyśmy nadal siedzieli u niej w barze. W pewnym momencie poprosiła mnie o 200 bahtów i poleciała z nimi do ulicznego sprzedawcy żarcia. Wróciła z jakimiś dziwnymi owocami morza, coś jakby pikantne małże które trzeba było wydobyć ze skorupy... Kupiła porcję dla mnie i dla siebie. W końcu nasz bar również zaczął się zamykać. Koy zapytała z wyjątkowo przytomnym wzrokiem: &quot;Okej, dokąd teraz idziesz?&quot;. Odparłem że jest 4:00 w nocy, więc wracam do hotelu spać. Na co ona: &quot;Dobra, idę z tobą. Niech będzie te 2.000 bahtów&quot;. Najdziwniejsza gra wstępna w życiu :P W łóżku Koy okazała się prawdziwą bestią. Dogadywaliśmy się bez słów. Może to dlatego, że miała zaledwie 20 lat (pokazała mi swój dowód osobisty)... Gdy skończyliśmy, zapytała czy może zostać na noc, bo podoba jej się mój hotel. Upewniłem się że wszystko co cenne mam schowane w sejfie, zgasiłem światło i życzyłem dobrej nocy...<br /><br />11 stycznia<br /><br />Obiecałem nie przynudzać o tym co zwiedzaliśmy, ale o jednej rzeczy nie wypada nie wspomnieć. Rano pojechaliśmy na Lan Pho Na Kluea Market, czyli targ z owocami morza. Co ciekawe, tuż obok znajdują się niewielkie knajpki do których można przynieść zakupione stworzonka i kucharz ugotuje je dla nas. Kupiliśmy 6 wielkich krewetek, które wciąż podskakiwały w torebce foliowej, gdy oddawałem je do zgrillowania. Gdy znajomi poszli spać, pojechałem na Soi 6. Wypiłem kilka drinków z dziewczyną którą puknąłem podczas ostatniego pobytu w listopadzie, potem jeszcze z kilkoma innymi dupeczkami, ale na Short Time było już za późno. Ostatecznie zarzuciłem sieci na ThaiFriendly i udało mi się znaleźć całkiem ciekawie wyglądającą laskę, której imienia niestety nie pamiętam. Powiedzieć że spotkanie z nią było dziwne to jak nic nie powiedzieć. Przyjechała spóźniona o 45 minut, ale to akurat u Tajek nie powinno nikogo dziwić. Dziwić natomiast może to, że pierwszą rzeczą którą zrobiła po przekroczeniu progu mojego pokoju było skierowanie się do toalety i... sranie. Przy uchylonych drzwiach. Kto normalny rozpoczyna randkę od kupsztala?! Jeszcze utrzymywała ze mną kontakt wzrokowy, jakby chciała zaznaczyć swoją dominację. Gdy skończyła, zapytała mnie na translatorze czy może sobie przyćpać działkę ketaminy. &quot;Boże... W co ja wdepnąłem...?&quot;. Powiedziałem że absolutnie nie ma takiej opcji. W zasadzie powinienem ją wyprosić, ale prawdopodobnie zdążyliście się zorientować, że mam w zwyczaju ignorować czerwone lampki ostrzegawcze. Rozebrałem ją i muszę uczciwie oddać jej, że figurę miała niesamowitą. Zacząłem od klasyka, na rozgrzewkę. Jej twarz przeciął natychmiast grymas bólu. Dodałem nieco więcej żelu i wszedłem jeszcze raz, tym razem wolniej. Ta sama reakcja. Spróbowałem jeszcze kilka pozycji, ale wszystko na nic. Odpychała mnie rękami, uciekała tyłkiem... W końcu dałem za wygraną. Zdjąłem ogumienie, rzuciłem na podłogę i napisałem jej na translatorze: &quot;Nie wiem w czym jest problem, ale widzę że ewidentnie cierpisz. Nie ma sensu żebym robił coś wbrew tobie. Nie zapłacę ci umówionych 1.700 bahtów, bo minęło 10 minut i praktycznie nic nie zrobiliśmy. Dam ci natomiast 500 bahtów żeby zrekompensować ci twój czas, po czym wrócisz do siebie&quot;. Laska przeczytała wiadomość i pokręciła głową, że się nie zgadza. Zapytałem jakie w takim razie widzi wyjście z tego impasu, ale odpowiedziało mi tylko puste spojrzenie. W końcu napisała na telefonie, że nie boli aż tak bardzo i żebym kontynuował. Pociągnąłem to jeszcze ze 20 minut i ostatecznie uznałem że najlepiej będzie to skończyć. Laska tymczasem ubrała się, po czym zwinnym ruchem wyciągnęła torebkę strunową z jakimś proszkiem, wprawnym ruchem zaaplikowała sobie porcję do nosa i zapytała czy również mam ochotę. Wiele lasek w życiu pukałem, ale z ćpunką miałem &quot;przyjemność&quot; po raz pierwszy...</p>
<p>12 stycznia</p>
<p>Następnym przystankiem podczas naszej podróży była wyspa Koh Samet. Sporą część dnia skonsumowała podróż, na miejsce dotarliśmy późnym popołudniem. Już będąc na promie odpaliłem ThaiFriendly żeby zobaczyć na czym stoję i mina mi zrzedła. Swoje zwyczajowe widełki wiekowe 20-30 lat zmieniłem na 20-50, ale niewiele to pomogło. Poszerzeniem promienia poszukiwań do 30 kilometrów też nic nie wskórałem. Koh Samet zapowiadało się być seksualną pustynią. Wieczorem udało mi się znaleźć dwa bary z dupeczkami, co wlało w moje serce nieco nadziei, natomiast okazało się że zamykają bardzo wcześnie i nie bardzo miałem czasu na konkretne działania. Seria &quot;New day - new pussy&quot; została przerwana, a mój mały miał wreszcie moment na złapanie oddechu.</p>
<p>13 stycznia</p>
<p>Koh Samet jest jednym z tych miejsc, które opisuje się jako 3xS: &quot;sun, sand, sex&quot;. Nic więcej nie ma tam do roboty, więc lepiej zabrać ze sobą coś do czytania i interesujące towarzystwo. Po przyjemnym popołudniu spędzonym na rajskiej plaży naprzemiennie pijąc wodę z kokosa i pluskając się w morzu, ruszyłem na rekonesans do barów. Tym razem, nauczony doświadczeniem, wybrałem stosunkowo wczesną godzinę, tuż po zachodzie słońca. Swoje kroki skierowałem do Island Bar, gdzie miałem zamiar zbarfine&#x27;ować Nam, z którą poprzedniego wieczoru spędziłem miło czas na drinkach, rozmowie i wygłupach. Gdy wszedłem do środka, Nam od razu wpadła mi w ramiona, podziękowała że wróciłem i zapytała czego się napiję. Tylko momencik... Czy to na pewno była ona? Coś mi nie pasowało... Gdy zajęta była zamawianiem w barze drinków, dyskretnie wszedłem na Line i porównałem jej zdjęcie profilowe z dziewczyną stojącą przy barze. No tak, tatuaże się nie zgadzały. To nie była Nam, tylko jakaś bardzo podobna koleżanka, co tak właściwie nie stanowiło problemu, bo również bardzo mi się spodobała. Nawet imię miała trochę podobne: Natty. Zapytałem prosto z mostu, czy pójdzie ze mną do hotelu na Short Time. W oczach Natty zobaczyłem wahanie. &quot;Może nieśmiała... Albo nowa w tej branży...&quot; - pomyślałem. Chcąc ją nieco rozluźnić, zaproponowałem że zagramy w bilarda i jeśli wygram, zabiorę ją do hotelu, a jeśli ona wygra, to postawię jej jeszcze jednego Lady Drinka, po czym wyjdę i już nigdy mnie nie zobaczy. Propozycja jej się spodobała, po czym na kolejne 15 minut zamieniłem się w Ronnie O&#x27;Sullivana, z zegarmistrzowską precyzją umieszczając każdą bilę w łuzie :D Wbiwszy ostatnią, uśmiechnąłem się szelmowsko do Natty: &quot;Pacta sunt servanda, moja droga. Idziemy do mnie!&quot;. Natty poprosiła żebyśmy jeszcze na chwilę przystanęli obok stolika, po czym zrzuciła bombę: &quot;Ja bardzo chętnie pójdę z tobą do hotelu, tylko musisz wiedzieć że nie jestem biologiczną kobietą&quot;. Zeszło ze mnie powietrze. Myślałem że po tylu wyjazdach do Tajlandii mój ladyboy-radar jest doskonale skalibrowany i wykrywa ich z kilometra, a tu coś takiego... Jeszcze skubany nie dawał za wygraną: &quot;No chodź, spróbuj chociaż. Mój penis jest malusieńki, prawie go nie zauważysz!&quot;. Jednak opatrzność nade mną czuwała, bo w tym momencie do baru weszła Nam, tym razem ta właściwa. Podziękowałem Natty za wspólnie spędzony czas i zapytałem Nam czy przenosimy imprezę do mnie. Bar fine wynosił zaledwie 500 bahtów, zaś Nam miała stawkę godzinową w wysokości 2.000 bahtów. Nie dałbym jej więcej niż 7/10, ale ruchała się podręcznikowo. Niektórzym laskom nie podoba się tempo które narzucam, ale nie jej. Już po rozstaniu napisałem jej smsa z podziękowaniem za wspólny wieczór i wyraziłem nadzieję że jej małża nie będzie musiała się przez kilka dni regenerować, po tym jak przeszedł przez nią polski tajfun. Odpisała: &quot;No problem. You&#x27;re great. Very strong and energetic!&quot;. Dziewczyna ewidentnie wie, które struny trącić, by połechtać męskie ego :D Po kolacji ze znajomymi i pokazie &quot;fire show&quot; w barze plażowym &quot;Winkks&quot;, zajrzałem jeszcze do Kid Hod Bar. Tam poznałem niejaką Fon, do której obiecałem wrócić następnego dnia. Wychodzi na to, że na Koh Samet są łącznie 4 bary z dziewczynami. Niewiele, ale wystarczająco żeby podczas krótkiego pobytu nie nudzić się wieczorami.</p>
<p>14 stycznia</p>
<p>Czasem zdarzają się w naszym życiu pozornie nic nieznaczące momenty, które z jakiegoś powodu wywierają na nas ogromne wrażenie. Po śniadaniu poszliśmy do kawiarni &quot;Ziggy&#x27;s Cafe&quot; na poranną kapuczynę. Obsługiwał nas młody chłopak, chyba Brytyjczyk. Boso, w szortach i jakimś wymiętym podkoszulku. Widać, że mieszka tam na stałe. Ma swoją mikro-społeczność, swój mikro-świat. Wysepkę o długości 7 km i zdezelowany skuter, na który wskoczył i którym po 10 minutach wrócił przywożąc w koszyku jajka. U nas ludzie mówią, że chcieliby &quot;rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady&quot;. On rzucił wszystko i wyjechał na Koh Samet. Z dala od korków, deadline&#x27;ów, alertów smogowych i kredytów hipotecznych. Rano smaży jajka i parzy kawę, po południu kąpie się w morzu, wieczorem idzie na drinka ze znajomymi. Slow life. Chciałbym mieć tyle determinacji co on w poszukiwaniu własnego szczęścia i odwagi w realizacji marzeń... Dobra, koniec offtopu. Po porannej kawce pojechaliśmy baht busem na drugi koniec wyspy i spędziliśmy cały dzień na Ao Beach. Po obejrzeniu spektakularnego zachodu słońca, ruszyłem do Kid Hod Bar na umówione spotkanie z Fon, która od rana przypominała mi smsami, że na mnie czeka. Znowu: nie była to Miss Universe, ale biorąc pod uwagę okoliczności i realia maleńskiej wysepki pośrodku niczego, pozytywnie usposobioną 6/10 wziąłem w ciemno. Seks był przyzwoity, a po wszystkim wróciliśmy jeszcze do baru na drinka. Dodam, że w Kid Hod Bar pracuje absolutnie fenomenalnie wyglądająca dziewczyna, której bez wahania dałbym 9/10. Problem jest taki, że z racji swojej aparycji jest wiecznie przez kogoś zajęta. Poza tym dostrzegłem ją dopiero gdy byłem już umówiony z Fon... Udało mi się jedynie zamienić z nią kilka słów. Nazywa się &quot;Cat&quot; czy &quot;Ket&quot;, coś w tym rodzaju... Może komuś z czytających przyda się ta informacja i będzie miał więcej szczęścia niż ja :)</p>
<p>15 stycznia</p>
<p>Po śniadaniu ruszyliśmy do Bangkoku. Podróż trwała 4 godziny, ale nie było czasu na odpoczynek, bo był to już nasz ostatni dzień w Tajlandii. Zajrzeliśmy na Chinatown, potem do IconSiam, a całą podróż zwieńczyliśmy koktajlem w barze na szczycie słynnej Lebua at State Tower, znanej z &quot;Kac Vegas w Bangkoku&quot;. Oczy mi łzawiły gdy przyszło do płacenia, ale panorama rozświetlonej metropolii widzianej z wysokości 250 metrów jest tego warta. Pożegnaliśmy się około 23:00, samolot powrotny miałem o 8:00 rano. Stanąłem więc przez dylematem. Zabukować jakiś hotel i złapać kilka godzin snu? Pojechać prosto na lotnisko i przekimać się w jakimś kącie? A może pojechać do Nana Plaza, rzutem na taśmę wyruchać jeszcze jakąś freelancerkę, po czym zmordowany niczym koń po westernie i pozbawiony snu wrócić do Londynu? Co wybierze dojrzały, odpowiedzialny 36-latek? Hmmm... No dobra, zgadliście. Wskoczyłem na skuter Bolta, kilkanaście minut później wysiadałem już pod Naną. Nie byłem w tym miejscu od paru lat, ale nie przypominam sobie żeby dziewczyn na ulicy było aż tak dużo. Miejscami stały dosłownie w rządku, ramię w ramię. Aby nie marnować czasu, podszedłem do Tajki o dość normalnie wyglądającej buzi, za to niesamowitej figurze. Powiedziałem żeby zaprowadziła mnie do hotelu w którym będę mógł ją puknąć, a potem jeszcze ze 2 godziny się zdrzemnąć. Zaprowadziła mnie do jednej z bocznych uliczek, gdzie recepcjonista skasował ode mnie 900 bahtów, po czym postawił na kontuarze klucze do pokoju, prezerwatywę i saszetkę z żelem. Okeeeeej, widzę że customer service na najwyższym poziomie. Laska zaś po wejściu do pokoju zrobiła modelową prezentację tego, jak NIE należy przeprowadzać spotkania z klientem. Serio, wydaje mi się że spieprzyła wszystko co tylko dało się spieprzyć. Najpierw zrzuciła z siebie ekspresowo wszystkie ubrania nie dając mi przyjemności własnoręcznego jej rozpakowania. Po szybkim prysznicu zażądała zapłaty z góry, gdyż rzekomo niektórzy klienci po wszystkim udają że zgubili portfel. No dobra, niech jej będzie. 1.500 bahtów powędrowało do jej portmonetki. Zabrała się za loda w ogumieniu, co samo w sobie było niefajne, ale na dodatek założyła je tak niechlujnie, że w ogóle niczego nie czułem. Po lodziku, który trwał może z minutę, stwierdziła że czas na seks. Zdjąłem gumkę i założyłem nową, tym razem już porządnie. Pukało się ją całkiem przyjemnie, ale gdy tylko zbliżałem twarz by pocałować ją choćby w policzek, natychmiast odwracała głowę. Minę miała zawziętą, usta ściśnięte. Punkty za atmosferę: zero. Całość trwała 20 minut. Może 25... Po wszystkim bez słowa ubrała się i wyszła. Ja wiem że uliczne freelancerki są nastawione na szybkie przelatywnie, ale nie sądziłem że serwis może być aż tak zły... Po dwóch godzinach drzemki ubrałem się, pojechałem na lotnisko i planowo odleciałem do Europy.</p>
<p>Epilog</p>
<p>Mimo obecności moich przyjaciół którzy pod pewnymi względami ograniczali moją swobodę w polowaniu na dziewczyny, wyjazd oceniam jako bardzo udany. Zdołałem puknąć 15 dupeczek, co stanowi mój osobisty, niekwestionowany rekord. Ceny idą w górę, nie ma co udawać że jest inaczej. Spójrzmy jednak na to z innej strony. Mamy ogromne szczęście i jesteśmy wyjątkowo uprzywilejowani, że mamy Tajlandię i że urodziliśmy się w tak cudownych czasach, w których tysiące lasek są niemal na wyciągnięcie ręki. Nie obrażajmy się na rzeczywistość. Pogódźmy się z nią. Ceny są coraz wyższe, ale to nie powód by rezygnować z wyjazdów. Pracujmy ciężej, oszczędzajmy więcej, inwestujmy mądrzej. Ucieczka do przodu - to jedyne rozwiązanie.</p>
<p>Słyszałem kiedyś opinię, że miarą tego, na ile wyjazd do Tajlandii był udany jest to, ile gumek przywiozło się z powrotem do domu. Pakując się napisałem swoim przyjaciołom pół-żartem, pół-serio buńczucznego smsa, że gumek mam tyle, że będę w stanie ich zaopatrywać gdyby im zabrakło. Tymczasem gdy rozpakowywałem się po powrocie, okazało się, że do Londynu wróciły ze mną... dwie. I jeszcze jedno. Mówi się o Tajlandii, że to Land Of Smiles, bo Tajowie do każdego się uśmiechają. Nie jestem przekonany czy tak jest w istocie, ale wiem jedno: wspomnienie każdego wyjazdu do LOS wywołuje szeroki uśmiech u mnie twarzy, więc z mojej osobistej perspektywy akronim ten ma bardzo głęboki sens :)</p>
    </section>
  </div>
</article>

</section>

<div class="post-pager bottom" aria-label="Przełącznik postów na dole">
        <button type="button" class="step-button" data-action="prev">poprzedni</button>
        <button type="button" class="page-button" data-post="1">1</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="2">2</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="3">3</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="4">4</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="5">5</button>
<button type="button" class="page-button" data-post="6">6</button>
        <button type="button" class="step-button" data-action="next">następny</button>
        <span class="counter" data-counter=""></span>
      </div>
    </section>
  </main>

function indexFromHash() {
    const match = location.hash.match(/^#post-(\d+)$/);
    if (!match) return 0;
    const idx = parseInt(match[1], 10) - 1;
    return Number.isFinite(idx) && idx >= 0 && idx < posts.length ? idx : 0;
  }

document.addEventListener('click', function(event) {
    const page = event.target.closest('.page-button');
    if (page) show(parseInt(page.dataset.post, 10) - 1, true);
    const step = event.target.closest('.step-button');
    if (step && step.dataset.action === 'prev') show(current - 1, true);
    if (step && step.dataset.action === 'next') show(current + 1, true);
  });

window.addEventListener('hashchange', function() {
    show(indexFromHash(), false);
  });

show(indexFromHash(), false);
}());
  </script>
</body>
</html>